Exact 1.000 dagen na de Russische inval in Oekraïne hebben beide kanten stilaan de wil om aan de onderhandelingstafel te gaan. Dat weet Claude Van de Voorde, oud-vertegenwoordiger van de NAVO. Sinds de start van het conflict is de oorlog nog steeds in volle ontwikkeling. De toestemming van de VS aan Oekraïne om langeafstandsraketten te gebruiken, zal geen grote 'gamechanger' zijn volgens Van de Voorde.
1.000 dagen na de Russische inval in Oekraïne: "Langs beide kanten is er stilaan de wil om aan tafel te gaan"
Joppe De Hert
Gepubliceerd:
Een trieste mijlpaal. 1.000 dagen na de Russische inval in Oekraïne lijkt er nog geen einde te komen aan de oorlog. Claude Van de Voorde is de voormalige Belgische vertegenwoordiger van het militair comité in de NAVO. Toen het conflict van start ging, was hij nog actief binnen de alliantie.
"De maanden ervoor waren we al op de hoogte van vreemde ontwikkelingen binnen het Russische leger", blikt Van de Voorde terug in De Ochtend. "In september en oktober 2021 zagen we via satellietbeelden dat Russische troepen na een oefening aan de Oekraïense grens niet terugkeerden naar hun kazernes. Toen die troepen groter werden, wisten we wat er kon gebeuren. Dat werd alleen maar bevestigd toen Rusland ook nog grote zakken vers bloed naar het front bracht."
Na de inval dacht Van de Voorde dat het een "walk-in-the-park" zou worden voor Rusland. "Om een offensief uit te voeren, moet je op het vlak van middelen en personeel een overgewicht hebben van 3 op 1. Het overgewicht van Rusland was toen zelfs groter dan dat. En toch is het niet gebeurd. Dankzij goed leiderschap en de vastberadenheid in Oekraïne. Maar soms ook door het klungelen bij Rusland."
Van de Voorde volgde voor de NAVO van dichtbij hoe Rusland zijn leger leidde. "Het is dan ook deels geen verrassing dat ze soms steken laten vallen." De Russische legertop centraliseert alles en laat weinig initiatief over aan de mannen aan het front. "Daarom hebben de militairen op het veld geen kennis van doelaanduiding of coördinatie met omliggende troepen."
Dreigt een verdere escalatie?
Oekraïne heeft intussen de goedkeuring gekregen van de Verenigde Staten om langeafstandsraketten te gebruiken op Russische doelwitten. Ook Frankrijk steunt die beslissing. "Al zal dat geen gamechanger zijn. Rusland zal wel extra middelen moeten vrijmaken om hun binnenlandse infrastructuur te beschermen."
Toch is het afwachten hoe Rusland zal reageren op de goedkeuring van Frankrijk en de Verenigde Staten. "Iedereen die steun biedt, is mee verantwoordelijk", dreigde Poetin altijd. Hoe groot is het risico dat de oorlog escaleert? Dat heeft de NAVO altijd proberen te vermijden, met veel kritiek tot gevolg.
"De NAVO probeert Oekraïne altijd te steunen, maar wil niet te ver gaan. We willen niet dat Poetin zich als een rat in een val voelt en vreemde sprongen gaat maken. We weten dat Rusland reageert bij elke actie van Oekraïne."
We moeten beseffen dat Poetin niet de macht mag hebben om altijd verder te escaleren
Claude Van de Voorde
Toch is Van de Voorde ook kritisch. "Rusland gebruikt drones uit Iran en krijgt steun van Noord-Koreaanse troepen, zonder dat wij hierop reageren. We moeten echt beseffen dat Poetin niet de macht mag hebben om altijd verder te escaleren. Ook die acties hebben een reactie nodig om Oekraïne te blijven steunen."
Na 1.000 dagen oorlog is dan ook de vraag wanneer Rusland voor de NAVO te ver gaat. "Een stap te ver is natuurlijk de overgang naar een nucleaire oorlog, maar zo ver zijn we nog lang niet." Integendeel, zelfs. "We moeten toch stilaan vaststellen dat er aan beide kanten de wil is om te onderhandelen."
Al zal zowel Rusland als Oekraïne in sterke positie naar de onderhandelingstafel willen gaan. "Daarom is het belangrijk voor Oekraïne dat ze nu delen in Koersk hebben veroverd. Als ze dat gebied kunnen vasthouden tot wanneer er onderhandelingen komen, zitten ze in een sterke positie."
