Kijk mee met Gustaph en andere hippe BV's naar de foto's van Cindy Sherman: "'s Morgens voor je kleerkast staan en beslissen: wie wil ik zijn vandaag?" 

Cindy Sherman is al 5 decennia actief en beeldt zichzelf in tientallen verschillende poses en uitmonsteringen af. Geen zelfportretten, zegt ze zelf. “Ze toont stereotypes en houdt de maatschappij een spiegel voor. Ze voert een diepgaand kritisch onderzoek en dat doet ze al sinds de jaren 70 heel consequent,” zegt FOMU-curator Rein Deslé.

VRT MAX neemt 5 BV’s mee naar de tentoonstelling: topmodel Hannelore Knuts, singer-songwriter Gustaph, styliste Farah El Bastani, regisseur Charlie Dewulf en Ketnetwrapper Héritier Tipo. Ze kiezen er telkens 1 foto uit en gaan in gesprek met kunsthistorica Anna-Livia Smekens, over mooi en lelijk, oud en jong, onthullen en verstoppen.

Mannequin Hannelore Knuts kiest een foto van Cindy Sherman met een door brandwonden gehavend gezicht, een sigaret en een pint in de hand. “Dat is het mooie aan het werk van Sherman. Ze doet haar best niet om er ‘schoon’ op te staan. We noemen dat moedig, maar waarom eigenlijk?”

Wie altijd wil beantwoorden aan het schoonheidsideaal, doet dat soms om de eigen onzekerheid te verdoezelen. Maar als je dicht bij jezelf blijft, vindt Hannelore Knuts, dan kun je ook wel tools als fillers of filters gebruiken. Kleren zijn er om een verhaal te vertellen. En ook fotografie is storytelling, besluit Knuts.

Zanger en muzikant Gustaph kiest voor een foto die Cindy Sherman maakte voor de mannencollectie van ontwerpster Stella McCartney. “Met haar androgyne beelden steekt ze de draak met de mode-industrie.” Zelf heeft Gustaph lang getwijfeld over wat hij moest dragen: “Tot ik besefte dat ik het moest doen voor mezelf, en niet omwille van de ‘gaze’ van iemand anders die naar mij kijkt.”

Dat hij daarbij een voorbeeldfunctie heeft, geeft Gustaph toe: “Ik probeer zelf stenen te verleggen, waardoor mensen in minder verstedelijkte gebieden het leuk vinden om iemand als mij te zien, iemand die de grenzen probeert te doen vervagen, meer fluïde, minder vernauwend.”

Farah El Bastani is styliste voor films, magazines, modemerken en individuele klanten zoals Nora Gharib of Ella Leyers. Ze kiest een foto van Cindy Sherman met twee opgedirkte vrouwen die misprijzend in de camera kijken.

Het beeld toont twee versies van Cindy Sherman.“Dat is de kracht van styling. Je kunt een personage creëren. Het is zo fijn om ’s morgens voor je kleerkast te staan en te denken: wie wil ik zijn vandaag, welke boodschap wil ik brengen? We mogen ons veel bewuster zijn van hoe onze kledij impact heeft op andere mensen. Het is de eerste indruk, nog voor je 1 woord hebt gezegd. Spelen met stijl is zelfexpressie. En je hebt meer dan 1 identiteit," benadrukt Farah El Bastani.   

Charlie Dewulf is regisseur en scenarist van verhalen die de grenzen van identiteit verkennen. Dewulf kiest voor ‘Untitled film stills’, een reeks zwartwitfoto’s van Cindy Sherman op klein formaat. “Elk beeld vertelt een verhaal en zou een poster van een film kunnen zijn.” Cindy Sherman speelt hier met stereotiepe vrouwenrollen zoals de huisvrouw of de femme fatale.

Stereotypen doorbreken, dat doet Charlie Dewulf ook in hun eigen werk. “We schrijven bijvoorbeeld een verhaal over een toxisch leider. Eerst dachten we aan een man. Maar toen dachten we: wacht, er zijn ook vrouwelijke toxische leiders. Alles wat we schrijven, gaan we onderzoeken: welke onderbewuste dingen zijn hierin geslopen?” 

Héritier Tipo acteert, zingt en is vooral bekend als presentator op Ketnet. Hij kiest voor Cindy Sherman als clown, het campagnebeeld van de tentoonstelling in het FOMU. “Ik heb geen schrik van clowns; alle mensen die op tv komen, zijn zelf een beetje clown,” lacht Tipo.

Hoe hij eruit ziet, is heel belangrijk voor Héritier Tipo: “Ik denk heel hard na over mijn ‘drip’, mijn outfit, over welke uitstraling ik heb. Ik hou van leuke kleren waarin ik me goed voel.”