Geschiedenis Ford Genk vereeuwigd in steen: 60 meter lang werk is eerbetoon aan alle generaties medewerkers

Op 18 december 2014 ging de Ford in Genk definitief dicht. Met de sloop van de gebouwen verdwenen ook alle verwijzingen naar het tijdperk van de autofabriek in Genk. De stad besloot daarom om met een monument de 50-jarige geschiedenis van de fabriek te bewaren. De spanten van de oude productiehal B werden gerenoveerd en samengebracht op één centrale locatie in het midden van het terrein.

“Ik herinner me de sluiting van de fabriek nog als de dag van gisteren”, vertelt burgemeester Wim Dries (CD&V). “De afgelopen jaren zijn een rollercoaster geweest, maar vandaag staan we hier om het verleden te herdenken. Ford heeft toch vooral 50 jaar lang welvaart en tewerkstelling naar Genk gebracht. Die geschiedenis hebben we daarom ook letterlijk in beton laten beitelen”, klinkt het.

Provincie Limburg en Stad Genk wilden van het Ford-relict een ontmoetingsplaats maken voor alle generaties Ford-medewerkers door er een plek van te maken waar verleden en heden samenkomen.

"Het verleden kunnen we helaas niet veranderen, maar we kunnen er wel uit leren", vertelt ook Limburgs gedeputeerde Igor Philtjens (Open VLD). "10 jaar na de sluiting van Ford Genk betonneren we de geschiedenis van de fabriek met panelen die het hele verhaal vertellen. Dat monument is daarom een echt eerbetoon aan de duizenden mensen die hier ooit gewerkt hebben." 

Onder de gerenoveerde productiehal B staat nu dus een betonnen monument van 60 meter lang. Ontwerper Jo Klaps koos daarbij voor het gebruik van een bas-reliëftechniek. Dat is een driedimensionale beeldhouwkundige techniek, waarbij tekeningen en afbeeldingen met reliëf uit de achtergrond naar voren komen.

Klaps: "Het werk vertelt het hele verhaal van Ford Genk, helemaal vanaf het Amerikaanse begin met Henry Ford tot de sluiting van de fabriek in 2014. Om het verhaal tastbaar te maken heb ik ervoor gekozen om gebruik te maken van een bas-reliëf, waardoor het bijna leest als een 3D-stripverhaal. Het verhaal is opgedeeld in 10 tafels met in totaal 120 panelen. Elke tafel kreeg ook een eigen QR-code, zodat de bezoekers die kunnen scannen en meer informatie kunnen terugvinden over het beeld."

"De keuze voor bas-reliëf heeft ook te maken met de weersomstandigheden. Het werk staat permanent buiten opgesteld en het is toch de bedoeling dat het er nog vele jaren goed blijft uitzien. Waar bedrukte aluminiumplaten al na enkele jaren hun schoonheid verliezen, blijft deze techniek veel langer mooi. Beton verkleurt veel minder en kan tegen een stootje", besluit de ontwerper.