De wereldberoemde reling van de Titanic is niet meer. Dat hebben onderzoekers ontdekt nu er nieuwe beelden werden genomen van het scheepswrak. De reling van het schip is afgebroken en ligt op de zeebodem. Het wrak van de Titanic is al langer in verval, omdat het metaal wordt opgevreten door microben.
Scheepswrak Titanic verliest iconische reling: "Metaal weggevreten door microben"
Lukas Lecluyse
Gepubliceerd:
"I'm flying, Jack! I'm flying!" Het is een van de meest memorabele momenten in de film Titanic. Rose (gespeeld door Kate Winslet) staat met haar armen wijd gespreid aan de reling, terwijl Jack Dawson (gespeeld door Leonardo DiCaprio) haar vasthoudt en ze samen over de oceaan uitkijken. Het was het begin van hun tragisch, maar eeuwig liefdesverhaal.
De reling waar 1 van de meest iconische momenten uit de filmgeschiedenis zich afspeelt, is niet meer. Op nieuwe beelden van het scheepswrak is te zien dat de Titanic verder in verval is geraakt. Onderzoekers ontdekten dat een groot deel van de reling van het schip is afgebroken en nu op de zeebodem ligt.
Bekijk: verschuif om de voor- en nabeelden te vergelijken
Het Amerikaanse bergingsbedrijf RMS Titanic Inc. heeft alle rechten op de berging van de wrakstukken. Volgens hen was deze missie vooral bedoeld als verkenning. Twee op afstand bestuurbare onderzeeërs maakten meer dan twee miljoen foto's van het wrak. Een team van deskundigen, wetenschappers en historici doet onderzoek naar hoe het schip precies gezonken is.
De reling zou ergens in de afgelopen 2 jaar zijn afgebroken. Het is immers van 2022 geleden dat er nog een (onbemande) expeditie naar de zeebodem, op 3.800 meter diepte, is afgedaald. Het is ook lang niet het enige deel van het schip dat in verval raakt. Aan de stuurboordzijde van het schip zijn meerdere verblijven ingestort, wat tot de vernietiging van kamers heeft geleid.
Metaaletende bacterie
Het wrak van de Titanic wordt steeds fragieler door verschillende oorzaken. Een belangrijke factor is de bacterie Halomonas titanicae, ook wel de Titanic-bacterie genoemd, die het ijzer in het schip langzaam opeet en omzet in roestige structuren die het metaal verder verzwakken. De microbe werd het voor eerst aangetroffen op de Titanic, en werd dus genoemd naar het schip. Volgens schattingen zou de bacterie tegen 2030 leiden tot de volledige vernietiging van het schip.
Daarnaast ligt het wrak op grote diepte onder de zee, bijna 4 kilometer diep, waar de enorme druk en het koude water de materialen aantasten. Het zoute water leidt ook tot corrosie, waardoor het metaal steeds verder wordt afgebroken.
Menselijke expedities, waaronder die met bemande duikboten naar het wrak (herinner u de dramatische expeditie met de duikboot Titan) hebben per ongeluk schade veroorzaakt door contact met de broze delen van het schip. Bovendien dragen stromingen en losse deeltjes zand en klei in de diepe zee bij aan de erosie van het wrak, waardoor het steeds meer verzwakt.
Al deze factoren samen maken het wrak steeds fragieler en het zal naar verwachting in de komende decennia verder instorten en uiteindelijk verdwijnen.
Het einde van de Titanic
De Titanic zonk op 15 april 1912 nadat het schip een ijsberg had geraakt tijdens de eerste reis. Het schip brak in tweeën en zonk in de vroege uren van de ochtend in de koude Noord-Atlantische Oceaan. Van de ongeveer 2.224 mensen aan boord overleefden slechts 706 de ramp, omdat er niet genoeg reddingsboten waren.
De ramp leidde tot grote veranderingen in de maritieme regelgeving, zoals verbeterde veiligheidseisen en meer reddingsboten op schepen. Het wrak van de Titanic werd pas in 1985 ontdekt, meer dan 70 jaar na de ramp.
