Een kinderziekenhuis kan de warmte van een gezin nooit vervangen, terwijl dat net is wat een kind nodig heeft. Dat zegt professor en kinderarts Ann De Guchtenaere van het UZ Gent, dat net als andere ziekenhuizen af en toe pleegkinderen (lange tijd) opvangt door een groot tekort aan crisisopvangplaatsen. Concreet zoekt Pleegzorg Vlaanderen meer dan 400 zulke plaatsen voor dringende hulpvragen.
"Warmte van gezin kunnen we nooit vervangen": pleegkinderen komen (lange tijd) in ziekenhuis terecht door plaatstekort
Ine Philippe
Gepubliceerd:
Van de 1.121 hulpvragen voor crisispleegzorg kon Pleegzorg Vlaanderen er vorig jaar 744 niet beantwoorden. Ook dit jaar blijft het aantal dringende hulpvragen stijgen. In de eerste helft van 2024 zag Pleegzorg Vlaanderen al meer hulpvragen dan in dezelfde periode vorig jaar.
Wanneer er voor een dringende hulpvraag geen pleegzorg gevonden kan worden, moet Pleegzorg Vlaanderen op zoek naar andere tijdelijke oplossingen. Soms komen kinderen daardoor ook terecht in een kinderziekenhuis.
"De warmte van een gezin is ideaal, maar wegens het plaatstekort is dat niet altijd mogelijk", zegt Jeroen Vandenbuissche van Pleegzorg Vlaanderen. "Door een tekort aan crisispleeggezinnen zijn we genoodzaakt om te kijken naar andere oplossingen. Dat kan in de reguliere jeugdhulp zijn, maar ook daar zijn de plaatsen beperkt. In allerlaatste instantie kijken we naar ziekenhuizen."
Maar de opvang in een ziekenhuis is allesbehalve ideaal, zegt professor en kinderarts Ann De Guchtenaere van het UZ Gent. In het ziekenhuis krijgen kinderen een bed, worden ze gewassen en krijgen ze eten. Maar een kind dat opgroeit heeft veel meer nodig dan dat, zeggen de kinderartsen.
"Een ziekenhuis is zeker geen juiste plek. We zijn hier om zieke kinderen te verzorgen, onze kinderverpleegkundigen zijn daar dag en nacht mee bezig. Maar een kind heeft natuurlijk nood aan meer", zegt professor De Guchtenaere. "Een kind heeft recht op onderwijs, recht op spelen, maar ook aan een warme thuis en een warme omgeving. We proberen die omgeving hier zeker te creëren, en we doen allemaal ons uiterste best, maar wij kunnen geen gezin vervangen."
Een warm (pleeg)gezin
Dat kinderen in crisissituaties nood hebben aan een warm gezin, merken ook Sofie Goyvaerts en Johan Deplancke. Zij hebben zelf twee zoontjes, maar sinds 4 jaar vangen ze jaarlijks ook meerdere pleegkinderen tijdelijk op. Sofie werkt in de zorg, en zag dat er heel wat kinderen zijn die hulp nodig hebben.
"We waren eigenlijk aan het twijfelen om nog voor een derde kindje te gaan, maar omdat we vanuit onze job wel wat situaties zagen van kinderen die hulp nodig hebben, hebben we besloten om ons kandidaat te stellen."
"Een van de kindjes die we hebben opgevangen kwam rechtstreeks uit het ziekenhuis, na een operatie aan een hersenbloeding. Dat kindje was mishandeld, en dan merk je dat die nabijheid en die warmte ervoor zorgen dat die kindjes tot rust kunnen komen."
Crisisopvang duur in principe 14 dagen, maar in de praktijk is dat vaak langer. "Je hebt kindjes die hier als kleine baby aankomen, maar kunnen kruipen wanneer ze weer weggaan. Dat geeft ook wel veel voldoening om te zien," vertelt Sofie.
