Dokters van Artsen Zonder Grenzen in Gaza al ruim een maand niet bevoorraad: "Nog morfine voor een week"

Meinie Nicolai heeft al 30 jaar ervaring in conflictgebieden, eerst als verpleegkundige, later als directeur en nu als adviseur bij Artsen Zonder Grenzen. Maar dit heeft ze nog nooit meegemaakt. Het tekort aan medisch materieel in ziekenhuizen is groot, bijna chronisch. Hospitaals in Gaza worden overspoeld met gewonden, maar artsen hebben nauwelijks voldoende middelen om ze te behandelen.

"De situatie is chaotisch", getuigt ze in De Ochtend op Radio 1. "Sinds 6 mei hebben we geen nieuwe bevoorrading binnengekregen. Het tekort is nijpend. We hebben nog voldoende morfine voor een week, dan is het op. Die morfine is echt wel nodig bij operaties."

De nood aan medisch materieel is dus hoog, zeker nu er de laatste weken veel zwaargewonde Palestijnen de ziekenhuizen binnengebracht worden. Door zogenaamde hyperkinetische aanvallen, waarbij de snelheid van het projectiel zo groot is dat de energie die vrijkomt bij de explosie erg groot is, zijn de verwondingen des te ernstiger. "We krijgen gewonden met afgerukte ledematen, zware interne verwondingen, brandwonden, open fracturen. Het is afschuwelijk."

Het medisch team van Artsen Zonder Grenzen moet daarom vaak creatief zijn met middelen. "Bij sommige Israëlische aanvallen met mass casualties, met erg veel slachtoffers dus, hebben we zo'n 10.000 verbanden nodig. Nu hebben we er nog ongeveer 20.000 op voorraad, dat is erg weinig. We moeten dus niet-steriele verbanden steriliseren, omdat de steriele verbanden geraken."

Voor de bevoorrading van hun ziekenhuizen, is Artsen Zonder Grenzen volledig afhankelijk van de grensovergang bij Kerem Shalom, in het uiterste zuiden van Gaza, nabij het drielandenpunt van Israël, Gaza en Egypte. Sinds het Israëlische leger de controle heeft overgenomen van grensovergang in Rafah, ten noorden van Kerem Shalom, controleert Israël wat er in en uit Gaza komt. Dat duurt lang, soms heel erg lang, getuigt Nicolai.

"We hebben 2 veldziekenhuizen die klaarstaan om uitgerold te worden. Het duurt 7 weken om de goedkeuring te krijgen om die veldziekenhuizen in Gaza binnen te krijgen. Dan pas kunnen we ze opsturen vanuit Brussel. Dan moeten ze nog via Egypte naar de grens. Ondertussen zijn we al 2 maanden verder, terwijl de nood er zo hoog is."

De afgelopen dagen komen er wel hoopgevende signalen vanuit het Israëlische leger. De legertop heeft aangegeven dat het op deze manier niet verder kan, en dat er tactische pauzes moeten worden ingevoerd. Met die tactische pauzes wil het leger dat er geen militaire activiteiten plaatsvinden langs een specifieke weg, zodat die kan gebruikt worden voor hulptransporten. 

Alleen deelt niet iedereen in Israël diezelfde mening. Er is een duidelijk meningsverschil tussen het Israëlische leger (IDF) en de politiek over hoe de oorlog in Gaza gevoerd moet worden. Terwijl het leger wil praten over gevechtspauzes en de wederopbouw van Gaza, vindt de politiek dat de oorlog uitgevochten moet worden. Vooral enkele extreemrechtse ministers in de regering van premier Netanyahu willen niet stoppen en spreken over een volledige "herkolonisatie" van de Gazastrook.

Het meningsverschil leidde uiteindelijk tot de val van het oorlogskabinet, een samenwerkingsverband over politieke partijen en het leger heen waar de koers van de oorlog bepaald werd. Een nieuw oorlogskabinet, waar ook de stem van het leger vertegenwoordigd is, komt er alvast niet, heeft Netanyahu gezegd. De hele situatie veroorzaakt onenigheid aan de top van Israël, en dat zou Netanyahu op termijn zijn kop kunnen kosten. 

Zolang ze in Israël blijven bekvechten, verbetert de situatie in Gaza nauwelijks. "Mensen zijn radeloos en wanhopig", sluit Nicolai af. "Ze hebben van alles te weinig, hebben zich al veel te vaak moeten verplaatsen, kennen geen veiligheid meer. De grensovergang in Rafah moet opnieuw open."