Van immokantoor naar halfrond: deze jobs laten nieuw verkozen parlementsleden (niet) achter

De stemmen zijn geteld, de zetels zijn verdeeld. Hier en daar werden politieke ambities opgeborgen, maar er zijn ook 124 gelukkigen die zich mogen klaarmaken voor vijf jaar in de Koepelzaal van het Vlaams Parlement.

Velen onder hen zijn niet toe aan hun eerste politiek engagement, en keren terug naar hun vertrouwde stoel. Vooral bij partijen als CD&V en Open VLD keren veel bekende gezichten terug. Bij andere partijen duiken hier en daar nieuwe namen op. 

Eén van hen is Aimen Horch. Hij is 28, en werd verkozen voor Groen. Op dit moment is hij al gemeenteraadslid in Vilvoorde, dus hij komt niet helemaal onbeslagen op het ijs. Maar een job als volksvertegenwoordiger, dat is nog een stapje verder. "Op dit moment ben ik preventieadviseur arbeidsveiligheid, maar dat zal ik binnenkort sowieso moeten opgeven om voluit voor het parlement te kunnen gaan."

Bij de partij Groen is een parlementair mandaat sowieso een fulltime mandaat, vertelt hij, en dus per definitie niet te combineren met een andere job. "En dat wist mijn werkgever ook op voorhand. Bovendien werk ik bij de overheid, dus zelfs als ik het tijdsgewijs voor elkaar zou krijgen, dan zou het nog altijd niet wettig zijn."

Dat hij zijn job nu moet opgeven voor een zetel in het parlement lijkt een grote stap. Maar voor Aimen is het een unieke kans: "Deze kans krijg je maar één keer in je leven. Ik ben zelf lang politiek vluchteling geweest, en ik heb jarenlang zonder papieren geleefd. Dat iemand als ik nu de kans krijg om mee te beslissen over het beleid, dat is echt once in a lifetime."

Ook voor Kempenaar Bart Van Opstal is die kersverse parlementszetel een jongensdroom. "Ik heb altijd veel politieke interesse gehad, maar voor een jongen uit een arbeidersgezin lijkt een plek in het parlement heel ver weg. Maar ik heb veel campagne gevoerd, en ik heb kansen gekregen binnen de partij." 

Op dit moment is Bart actief in de vastgoedsector, maar die job laat hij met veel overtuiging achter. "Ik ga fulltime parlementslid worden, ik ga daar mijn handen vol mee hebben. Ik wil dat de partij en de kiezer tevreden zijn van mij, ik zou het heel jammer vinden als mijn rapport binnen 5 jaar onvoldoende zou zijn."

"Onze voorzitter drukt iedereen op het hart dat de gemiddelde politieke loopbaan 7 jaar lang is, dus ik ga ervan uit dat eenmalig zal zijn", vertelt Bart. "Ik zal na vijf jaar wel aanvoelen of ik me opnieuw kandidaat kan en mag stellen. Anders laat ik de kans aan iemand anders, er zit veel kwaliteit in onze partij."

Koen Dillen (61) werd verkozen voor de N-VA, maar ging er afgelopen zondag al van uit dat hij niet verkozen zou worden. "Ik had een mooie plaats gekregen, maar gezien de voorspellingen dacht ik dat het onvoldoende zou zijn. Toen we toch beter scoorden dan verwacht, bleek ik toch verkozen. Maar ik ben wel heel tevreden natuurlijk. Ik vermoed dat ik de oudste nieuwkomer zal zijn."

Koen is al 36 jaar huisarts, en hoopt om zijn parlementair mandaat te kunnen blijven combineren met de zorg voor zijn patiënten. "Als het lukt, dan blijf ik graag nog twee dagen per week huisarts. Ik zit nu ook in enkele raden van bestuur en in de provincieraad, dat zijn ook engagementen die veel tijd in beslag nemen."

Ook de Antwerpse Kelly Van Tendeloo kon een zetel bemachtigen. Gisteren kreeg ze al een brochure van het Vlaams Parlement in de bus, maar het blijft spannend. "Ik heb er heel veel zin in, maar ik heb er nog geen duidelijk zicht op. Er zijn heel veel vergaderingen en commissies, maar alles is helemaal nieuw."

Wat voor Kelly wel al duidelijk is, is dat haar mandaat als volksvertegenwoordiger zeker een fulltime job zal zijn. En dat ze haar huidige job als buurtzorgmanager bij Zorgbedrijf Antwerpen even op pauze zal moeten zetten. "Als directeur ben ik verplicht om fulltime te werken, dus dat kan niet meer. Maar ik had op voorhand besproken met mijn werkgever dat ik misschien wel verkozen zou raken. We kijken nu of er een regeling mogelijk is waardoor ik binnen enkele jaren zou kunnen terugkeren naar het bedrijf."

Ook Raf Van Gestel is een nieuw gezicht in het parlement. Zondagavond leek het er nog even op dat hij geen zetel zou kunnen binnenhalen, maar uiteindelijk bleek hij toch verkozen te zijn. Vandaag werkt hij als chemie-arbeider in de haven van Antwerpen, maar ook hij mag zich dus opmaken voor enkele jaren als parlementslid. "Het is natuurlijk iets totaal anders dan wat ik nu doe. Ik kijk er hard naar uit, maar het zal veel lezen en studeren worden. Gelukkig zijn er veel medewerkers om ons te helpen." 

Raf hoopte nog even dat hij zijn huidige job zou kunnen combineren met zijn taak in het parlement, maar tot zijn teleurstelling is dat niet mogelijk. "Het is praktisch onhaalbaar. Jammer, want ik wou graag met mijn beide voeten in de realiteit blijven staan."

Raf was de voorbije jaren ook actief als syndicaal afgevaardigde, en moet ook die functie met een beetje tegenzin achterlaten. "Ik vind het jammer dat ik de collega's moet verlaten, maar ik hoop dat ik nu op een ander niveau het verschil kan maken." 

Voor Raf zich verkiesbaar stelde, had hij enkele serieuze gesprekken met zijn vrouw en kinderen: "Want je geeft toch een stabiele job op voor een beetje onzekerheid. Maar naarmate de campagne vorderde werd het enthousiasme binnen mijn gezin alleen maar groter. Ze hebben mij hier 100 procent in gesteund, en nu zijn ze echt heel trots dat ik als arbeider verkozen ben geraakt."