Paul Magnette wil 32-urige werkweek mét behoud van loon: belooft de PS luchtkastelen?

Gisteren was er een congres van de PS met als klemtoon werk en met een pleidooi om het minimumloon van 2.000 naar 2.800 euro te brengen om werken aantrekkelijker te maken. En vooral met een pleidooi voor een werkweek van 4 dagen in plaats van 5, met behoud van loon en met compenserende aanwervingen.

Het zijn de speerpunten in het programma van de PS dat vooral het verschil wil maken met de marxisten van de PTB/PVDA. De Franstalige socialisten laten daarom geen kans onbenut om aan te geven dat wat zij beloven -het minimumpensioen verhogen boven de 1.500 euro in hun vorige verkiezingsprogramma- ook gerealiseerd is. 

Toen nog deden ze dat met de hulp van de Vlaamse socialisten, nu gaat Vooruit niet mee in het verhaal van deze PS-beloftes. De rampzalige budgettaire toestand én de nieuwe dwingende Europese regels baren vooral de Vlaamse partijen zorgen.

Egbert Lachaert van Open VLD vindt de PS-voorstellen bijvoorbeeld "onbetaalbare waanzin", en N-VA-voorzitter Bart De Wever zegt: "Terwijl de kosten van ons sociaal beleid richting onbetaalbaarheid evolueren, werkt één derde van de actieve Waalse bevolking niet. Toch pleit de PS voor… minder werken". De N-VA en de PS zijn dan ook elkaars "beste vijanden".

De budgettaire toestand lijkt voorlopig niet echt een politiek thema te worden. PS-voorzitter Magnette repte er met geen woord over in zijn toespraak. In een interview achteraf gaf hij aan het gat te willen dichtrijden door meer mensen aan het werk te krijgen, een vermogensbelasting in te voeren en te zorgen voor meer overheidsinkomsten door de lonen te verhogen.

Om het begrotingstekort tegen 2031 terug te brengen naar 1,5 procent, zoals Europa eist, zal ons land de volgende 7 jaar 27 miljard euro moeten besparen. Dat zou wel eens een grotere besparingsoperatie kunnen worden dan wat de regering-Dehaene in de jaren 90 realiseerde, en het legt volgens professor Herman Matthijs nu al een "atoombom" onder de onderhandelingen voor de volgende regering.

Partijen kunnen hun verkiezingsplannen laten doorrekenen door het Planbureau, misschien moeten ze allemaal hun besparingsplan voorleggen. Om te kijken wie een realistisch plan heeft.

In een nieuwe peiling van de Roulartagroep blijkt dat de Vlaming de voorkeur geeft aan Bart De Wever als eerste minister. Eén vijfde van de ondervraagde Vlamingen geeft aan Bart De Wever (N-VA) te kiezen als eerste minister, vóór de huidige premier Alexander De Croo (Open VLD) die 9 procent van de Vlamingen overtuigt en Tom Van Grieken (Vlaams Belang) die 7 procent van de kiezers overtuigt.

Opvallend genoeg duikt Bart De Wever ook op als eerste bij de vraag: "Wie mag er geen premier worden?", voor Tom Van Grieken en Alexander De Croo. Het zijn dus alle 3 polariserende figuren. 

In het rijtje om eerste minister te worden, duikt Conner Rousseau van Vooruit op de vierde plaats op, met een score van 2,5 procent. Ook op een andere vraag, "Door wie voelt u zich het beste vertegenwoordigd?" scoort Rousseau lager dan in het verleden. Dat geeft aan dat er toch wel sprake is van een tanende populariteit voor Rousseau én dat de nieuwe voorzitter zijn rol nog niet heeft overgenomen.

Het is wél opvallend hoe weinig grip de partijtop van Vooruit nog heeft, na het ontslag van de Antwerpse schepen Tom Meeuws, op de situatie in de Antwerpse afdeling. De evenementen rond het ontslag van Meeuws ontvouwden zich dag na dag in de kranten, en leidde tot een beeld van een stuurloze partij die niet ingrijpt in haar Antwerpse afdeling.

Een oudgediende als Robert Voorhamme spreekt van een "toxische sfeer" en dringt aan bij de partijtop en bij voorzitter Depraetere om in te grijpen. "Ze moeten onderkennen hoe ernstig de situatie is. Als ze te veel op afstand blijven, dan blijft deze situatie etteren", zegt Voorhamme in De Standaard.

In een opvallend interview met CD&V-parlementslid Koen Geens afgelopen week in Het Laatste Nieuws, houdt hij een opvallend pleidooi voor een staatshervorming na de verkiezingen, en dat vanuit financieel oogpunt.

De federale overheid heeft op dit moment nauwelijks 16 miljard waarop ze kan besparen. Wanneer ze dat doet, bespaart ze departementen als Justitie, Buitenlandse Zaken en Defensie helemaal weg. Dat is onmogelijk, want de uitgaven voor Defensie zullen zelfs nog omhoog gaan. "Of doe je structurele hervormingen", zegt Geens. "En als het federaal niet lukt om dat op een geloofwaardige manier te doen, is het beter dat men de bevoegdheden aan de deelstaten toewijst, zodat men het daar kan doen."

Dat is een opvallend pleidooi vóór een staatshervorming. Vooral omdat het op dit moment bon ton is binnen de (Vlaamse) partijen -op de nationalisten na- om een staatshervorming uit de weg te gaan.

Zo hekelde de voorzitter van Koen Geens, Sammy Mahdi, in zijn nieuwjaarstoespraak de "pessimisten" die "verklaren dat er nog maar één oplossing is en dat is het land splitsen en ons in de totale chaos storten". En bij Open VLD past men voor de avonturen van Bart De Wever: "Om de boel te splitsen, moet je bij de tovenaars zijn."

Ook aan Franstalige zijde, bijvoorbeeld bij de zusterpartij van CD&V, Les Engagés, vindt Geens niet meteen gehoor voor zijn idee. Jean-Luc Crucke, één van de boegbeelden van Les Engagés, vertelt in De Morgen hoezeer hun 2 partijen op zoek zijn naar gelijkenissen in hun programma’s. Toen Crucke er onlangs nog ééntje ontdekte, stuurde hij meteen een bericht naar voorzitter Maxime Prévot met de boodschap: "Voilà, weer een punt waarover we het eens zijn."

Net over de staatshervorming zegt Crucke dat hij de gezondheidszorg -een bevoegdheid die de CD&V naar de deelstaten wil overbrengen- federaal wil houden. Net als het klimaat. "Wat een absurditeit: regionale ministers voor een internationaal probleem als klimaat."

De politieke families hebben nog wat werk om hun gezamenlijke standpunten op punt te stellen.