Een week na de koelbloedige moord op advocate Claudia Van Der Stichelen is de dader nog niet gevat. Meer nog: hij lijkt wel in rook opgegaan, sporen naar zijn identiteit lijken er niet of nauwelijks te zijn. Is dat uitzonderlijk? En waar staan we?
Week na brutale moord op advocate lijkt er nog geen enkel spoor naar de dader te zijn: hoe uitzonderlijk is dat?
De dader? Geen idee. Het motief? Ook geen idee. De officiële informatie die we een week na de moord op advocate Claudia Van Der Stichelen hebben, is - zacht gezegd - karig. Het spoor stopt voor zover we weten in de voortuin van de betreurde advocate. Nadat de dader haar doodgeschoten had en haar zoon verwond had, wandelde hij weg. Richting de Markt in Sint-Lievens-Houtem, luidt het vermoeden van de speurders.
Maar ook daar: geen zekerheid. Want de man, zo horen we uit bronnen, staat op geen enkel camerabeeld. Niet op het moment van de feiten, en ook niet voordien.
De dossiers van de advocate zouden nu uitgeplozen worden, want het gerecht sluit een link met een van haar dossiers niet uit. Maar dat zijn er natuurlijk heel wat. Naast advocate gespecialiseerd in familierecht, was ze ook plaatsvervangend vrederechter en bewindvoerder, en was haar echtgenoot ook advocaat. Heel wat werk dus.
De robotfoto
En dan is er natuurlijk nog die robotfoto, die de politie zondagavond al verspreidde. De tekening toont een man, zonder speciale kenmerken. De tekening zou voornamelijk gebaseerd zijn op de verklaring van de zoon. Kalend, kort grijs haar, normaal gebouwd: die beschrijving gaat natuurlijk op voor wel meer mannen.
Martin Van Steenbrugge stond lang aan het hoofd van het FAST-team van de politie, dat voortvluchtige criminelen opspoort en hij heeft altijd al bedenkingen gehad bij robotfoto's. "De herinnering van een kroongetuige is niet per se de reproductie van de realiteit", vertelt hij in "De ochtend". "Zo iemand zit op dat moment in een levensbedreigende situatie, in een zogenoemde fight-or-flight-modus. Meestal is er dan een focus op bijvoorbeeld het wapen, en niet echt op de gezichtscontouren van iemand. In een herinnering is het ook niet altijd gemakkelijk om bijvoorbeeld een leeftijd te bepalen."
De herinnering van een kroongetuige is niet per se de reproductie van de realiteit
Martin Van Steenbrugge
Hij noemt het dus "een hulpmiddel", naast alle andere onderzoeken - denk aan DNA-onderzoek, buurtonderzoek, de analyse van de camerabeelden, ... Allemaal zaken die ongetwijfeld in dit onderzoek ook gebeuren.
De voorbije dagen is er ook heel wat - zichtbaar - speurwerk verricht. Vorig weekend was het CSI-team volop in de weer voor sporenonderzoek op de plaats-delict. Dinsdag heeft de Cel Vermiste Personen, samen met de Civiele Bescherming, dan weer een aanpalend bosje uitgekamd. Daar staat nog een oude watermolen, en in het water erbij werd gespeurd naar het wapen, want ook dat is nog niet gevonden. Maar ook hier: voorlopig zonder resultaat.
Cold cases
Het onderzoek houdt veel mensen in de ban en de vraag stelt zich: hoe uitzonderlijk is het dat er een week na een moord nog geen dader in het vizier is? "Het is niet zo ongewoon", horen we in gerechtelijke kringen. "We zien het natuurlijk liever anders..."
Ook Van Steenbrugge benadrukt dat het niet ongewoon is. "Er zijn in ons land waarschijnlijk tientallen dossiers waar er nog steeds gewacht wordt op de identificatie van de dader. Het is dus niet echt uitzonderlijk, er zijn nog moordzaken die niet opgelost raken en cold cases worden. Maar de secties moord van de federale politie vergeten zulke zaken nooit."
Een cold case is het dossier uit Sint-Lievens-Houtem nog lang niet. Het is nu hopen dat het de komende tijd toch tot een doorbraak komt.
Regionaal nieuws uit Oost-Vlaanderen



