Dat Vooruit een extra ontslagvergoeding heeft betaald aan een ex-medewerkster die het slachtoffer was van grensoverschrijdend gedrag, doet vragen rijzen over de cultuur binnen die partij, zegt Wetstraatwatcher Ivan De Vadder. "Is de politieke wereld in ons land een van de laatste sectoren die leert omgaan met het probleem van MeToo?", vraagt hij zich ook af.
Opnieuw komt het beeld naar voren van een partij die vooral bezig is met het beschermen van de eigen naam
De amusementswereld heeft het al eerder ondervonden, denk aan Bart De Pauw. En in de sportwereld had je onlangs nog de verhalen uit het turnen, al ging het dan om een andere vorm van grensoverschrijdend gedrag. Het lijkt wel alsof de politiek nu voor het eerst - in ons land toch - ermee te maken krijgt.
In Nederland zijn er al verschillende klachten geweest van grensoverschrijdend gedrag, die ook geleid hebben tot het ontslag van politici. Bij ons is het wat dat betreft heel rustig gebleven.
In dit dossier zie ik toch een aantal problemen. Voor alle duidelijkheid: ik denk niet dat je hier rechtstreeks Conner Rousseau iets kan verwijten, behalve dan dat hij natuurlijk aan de top van een organisatie staat en dat die organisatie misschien wel een aantal problematische beslissingen heeft genomen.
Zo krijg je het ontslag van een medewerkster die slachtoffer is geweest van grensoverschrijdend gedrag binnen het jaar, ondanks de bescherming die ontstaat door de klacht die ze had ingediend.
De partij argumenteert wel dat het ontslag niets te maken heeft met de klacht en dat het gebaseerd is op andere feiten, maar dat is heel moeilijk uit elkaar te halen. Volgens de partij waren er al voor de incidenten van grensoverschrijdend gedrag problemen met het functioneren van de medewerkster. Die zouden uiteindelijk tot haar ontslag hebben geleid. Het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen benadrukt dat de bewijslast wat dat betreft bij de partij ligt en volgens het Instituut kunnen weinig elementen in het dossier dat aantonen.
Bedrag in schijven
Ten tweede: je krijgt een dading met een extra ontslagvergoeding van enkele duizenden euro’s, maar vooral ook de eis dat er zou gezwegen worden tot na de verkiezingen van 2024. Dat creëert opnieuw het beeld van een partij die de zaken binnenskamers wil houden.
Na de preventieve censuur die door de partij en haar voorzitter is uitgevoerd over het pv van het incident in Sint-Niklaas, is dit het tweede teken van een partij die al het mogelijke doet om de potjes gedekt te houden. Dat is natuurlijk vervelend, want één zaak is één element, met twee begin je een patroon te zien en mocht je nog een derde krijgen, wordt dat helemaal bevestigd.
Ik verwijs ook naar het verslag van preventiedienst Cohezio waarin letterlijk gezegd wordt: "Aan de basis van deze houding werd door verschillende partijen ervaren, het beschermen van de eigen naam en reputatie, eerder dan de zorg voor de werknemer. Het gaat hierbij uiteraard om een aanvoelen, maar ook een aanvoelen kan nefast zijn voor een verdere vertrouwensrelatie." Als de preventiedienst zoiets schrijft over je organisatie, dan heb je toch een probleem.
Als de preventiedienst zoiets schrijft over je organisatie heb je toch een probleem
Eén deel van de dading is al uitbetaald, maar de tweede schijf zou pas uitbetaald worden ten laatste in augustus volgend jaar, na de verkiezingen dus, als het stilzwijgen gerespecteerd zou zijn. Dat geeft een versterking van die indruk van een organisatie die vooral bezig is met het beschermen van de eigen naam.
Opeenstapeling
En dan heb je nog de politieke "fall-out". Je merkt al dat een aantal politici, vooral van Vlaams Belang, maar ook anderen, wijzen naar het feit dat de voorzitter van de Vlaamse bijzondere commissie naar misbruik in de kerk Hannelore Goeman is, een lid van Vooruit.
Je voelt dat deze zaak, in de ogen van die parlementsleden, doet knagen aan de geloofwaardigheid van de partijvoorzitter. Dat is natuurlijk een politiek spel dat nu gespeeld wordt door de politieke tegenstanders.
Ook al is er geen causaal verband tussen deze zaken, ze komen wel na elkaar en schetsen een bepaald beeld
Dat is waarschijnlijk het grootste gevolg van deze affaire: opnieuw een barst in de reputatie van de partij Vooruit, omdat je natuurlijk een opeenstapeling van feiten krijgt, weliswaar werd de eerste geseponeerd, na de tweede kwamen er excuses, en nu heb je dit.
Ook al is er geen causaal verband tussen die zaken, ze komen wel na elkaar en schetsen een beeld van een cultuur binnen een politieke partij. Dat is het meest vervelende voor Vooruit als organisatie. Ik denk wel dat je Conner Rousseau in deze zaak een kleine rol moet toedichten als uiteindelijke verantwoordelijke van de partij Vooruit.
