Joodse Belg in Israël: "Ik hoop dat dit zo snel mogelijk voorbij is, voor Israëli's én Palestijnen"

Shelley Zuckerman (33) is opgegroeid in Antwerpen en leeft nu al bijna tien jaar in Israël. Hij woont nu samen met zijn vrouw in Jeruzalem. Daar is het de afgelopen twee weken vrij rustig gebleven, vertelt hij. 

In de eerste dagen na de grootschalige aanval van Hamas gingen de sirenes er een aantal keren af, om te waarschuwen voor luchtaanvallen, maar zonder veel erg. Toch weegt de dreiging zwaar op zijn gemoed, zegt Zuckerman.

"Het zijn weken van stress en 's nachts wakker worden in de hoop dat mijn familie en vrienden niet gewond zijn geraakt", aldus Zuckerman. “Op dit moment is het moeilijk om normaal te leven.”

Toen hij de afgelopen dagen met zijn vrouw naar zijn schoonmoeder ging, dicht bij de luchthaven van Tel Aviv, ondervond hij dat het daar ook vrij rustig bleef. Maar op de terugweg ging het luchtalarm af, waardoor ze hun auto aan de kant van de snelweg moesten zetten. “Je hebt dan een minuut om dekking te zoeken: op de grond gaan liggen, met je hoofd naar beneden en je lichaam proberen te beschermen.” 

“Dat was niet echt een leuke ervaring, maar gelukkig hebben we een goed luchtafweersysteem, de Iron Dome (zie foto bovenaan), en schuilkelders in Israël. Dingen die Palestijnen in Gaza jammer genoeg niet hebben.”

Zuckerman is een pacifist. Dat blijkt bijvoorbeeld uit het feit dat hij stage liep bij het vredescentrum van voormalig Israëlisch premier en winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede Shimon Peres.

Ook nu de oorlog tussen de Joden en de Palestijnen weer uiterst hevig is opgelaaid, gelooft Zuckerman nog altijd in vrede, in een diplomatieke oplossing voor het conflict. “Maar de situatie wordt er de laatste jaren niet beter op”, ziet hij ook onder ogen, “doordat beide kanten extremer worden”. 

In tegenstelling tot zijn pacifistische gedachten, vindt Zuckerman “dat er een einde moet komen aan Hamas”. “Ik ben geen militair expert en ik weet ook dat, als Hamas wordt uitgeroeid, daarna misschien een andere terroristische organisatie opstaat.”

Gisteren was Mohammed al-Halis, een Palestijn uit Gaza die zeven jaar geleden vluchtte naar Antwerpen, te gast in “De ochtend” op Radio 1. Al-Halis vertelde hoe hij elke dag probeert met zijn moeder, zijn broer en zijn zus in contact te komen, in de hoop dat ze nog leven. 

Aan hem richtte Shelley Zuckerman de volgende woorden: “Mocht u nog contact hebben met Mohammed, zeg hem dan dat ik hem steun en dat ik hoop dat het zo snel voorbij zal zijn voor beide kanten.”

Al moet Zuckerman ook toegeven dat hij in de eerste plaats wakker ligt van de mensen uit zijn eigen kring: “Ik ga eerlijk zijn: elke dag, als ik wakker word, check ik mijn gsm om te zien of iedereen langs mijn kant veilig is.”

Tegelijk zegt Zuckerman dus dat hij ook inzit met onschuldige burgerslachtoffers, ook die langs Palestijnse kant.

Omdat aan Palestijn Mohammed al-Halis gisteren gevraagd werd hoe hij tegenover Hamas staat, werd nu aan Israëliër Shelley Zuckerman gevraagd hoe hij van zijn kant tegenover de Israëlische regering staat.

“Ik woon hier al tien jaar en heb hier al veel verkiezingen meegemaakt.” Maar de verkiezingen van vorig jaar - de vijfde stembusgang in amper vier jaar tijd - waren volgens Zuckerman “de verkiezingen met de ergste uitkomst”.

Hierdoor zag Zuckerman zich naar eigen zeggen genoodzaakt om op straat te komen, om te protesteren. "Zo ben ik meer dan tien keren gaan protesteren tegen de extreemrechtse regering.”

“Om het land zo te zien - links tegen rechts, jong tegen oud, Joden tegen Arabieren - is vreselijk. Het mooie én het erge is dat nu Israëli’s en Joden weer samenkomen omdat we nu weer één vijand hebben en niet elkaar als vijand beschouwen.”