Iraanse activiste Narges Mohammadi wint Nobelprijs voor de Vrede: "Zelfs vanuit de gevangenis zet ze haar strijd verder"

De Iraanse activiste Narges Mohammadi (51) strijdt vanuit Iran voor meer vrouwen- en mensenrechten. Ze staat aan het hoofd van het Defender of Human Rights Center, samen met Shirin Ebadi die in 2003 de Nobelprijs voor de Vrede won. Met die organisatie zet Mohammadi zich in voor meer vrouwenrechten en voor de afschaffing van de doodstraf in haar land. 

Mohammadi wordt door het Iraanse regime beschuldigd van "propaganda tegen de staat", omdat ze verhalen naar buiten bracht over de mishandeling en verkrachting van vrouwelijke gevangenen. Ze werd veroordeeld tot een totale gevangenisstraf van 31 jaar en een lijfstraf van 154 zweepslagen. 

Elizabeth Throssel, woordvoerder van het Hoog Commissariaat voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties, heeft het over "een bekroning van de moed en de vastberadenheid van de Iraanse vrouwen". Mohammadi's echtgenoot, de Iraanse journalist Taghi Rahmani, spreekt over een "historisch en belangrijk moment voor de strijd voor de vrijheid in Iran".

De prijs komt op een symbolisch moment. Een jaar geleden barstten in Iran hevige protesten uit tegen het regime. Aanleiding was de dood van Mahsa Amini, een 22-jarige vrouw die gearresteerd werd door de Iraanse zedenpolitie en in de gevangenis om het leven kwam.

"Deze prijs is in de eerste plaats een erkenning van het zeer belangrijke werk van een hele beweging in Iran met haar onbetwiste leider, Narges Mohammadi," verklaart de voorzitter van het Nobelprijscomité. "Het is niet aan het comité om te beslissen over de impact van de prijs, maar we hopen dat het een aanmoediging is om het werk voort te zetten in welke vorm dan ook."

"Het Nobelprijscomité kiest in de eerste plaats steeds voor een belangrijke boodschap en kijkt dan welke figuur daar bij past en ik denk dat ze dat met deze bekroning opnieuw een duidelijk politiek signaal de wereld instuurt", zegt Nils Duquet, directeur van het Vlaams Vredesinstituut. 

"Mohammadi voert al sinds de jaren 90 heel actief strijd voor vrouwenrechten en voor sociale rechtvaardigheid in Iran. Dat was toen niet vanzelfsprekend en dat is het nog steeds niet. En zelfs vanuit de gevangenis blijft ze de kracht vinden om haar strijd verder te zetten en inspiratie te bieden aan de jongere generaties."

Het Vlaams Vredesinsituut hamert er ook op dat de situatie in Iran bijzonder problematisch blijft. "Het is cruciaal om de situatie vanuit Vlaanderen te blijven opvolgen en de mistoestanden consequent aan te klagen via alle mogelijke diplomatieke en politieke kanalen. Deze Nobelprijs kan daarvoor een extra impuls zijn.”

Het Nobelprijscomité hoopt dat Mohammadi haar prijs in december zelf in ontvangst zal kunnen nemen, maar momenteel zit ze nog opgesloten in de beruchte Evin-gevangenis in Teheran, waar ook onze landgenoot Olivier Vandecasteele vastzat. Ook de Iraans-Zweedse professor Ahmadreza Djalali, die de Vrije Universiteit Brussel vrij probeert te krijgen, zit nog steeds in die gevangenis opgesloten.

Het comité prijst Mohammadi voor het feit dat ze zelfs vanuit de gevangenis een belangrijke rol vervult in de strijd voor mensenrechten wereldwijd.