Laatste misviering in kerk van Kwaadmechelen: "Wel en wee van hele familie hier meegemaakt"

"Toen ik de kerk in processie met de misdienaars binnenkwam, voelde je aan de mensen dat het de laatste keer was dat we hier samen zijn als parochiegemeenschap", zegt Priester Paul Van Herck. "Dat raakt je diep vanbinnen."

"We zijn er niet op voorbereid om kerken te sluiten. In tegendeel, we proberen mensen zoveel mogelijk samen te brengen en de Kerk te bewaren, de eucharistie en andere sacramenten te vieren.", zegt de priester die hier 8 jaar de mis voorging. "Een kerk sluiten, dan grijp je echt in het hart van een parochie."

"De toren van de kerk blijft staan. Het is de bedoeling dat daar een kleine ontmoetingsruimte komt voor rust en stilte en waar de mensen een kaarsje kunnen branden", zegt priester Van Herck. "De mensen kunnen ook nog altijd een beroep op ons doen voor de sacramenten zoals doopvieringen en ziekenzalving, die dingen vallen niet weg. Het zal gewoon op een andere locatie doorgaan. De doopvieringen zullen bijvoorbeeld doorgaan in de kapel van de zusters."

"Ik kom al naar deze kerk van toen ik 12 jaar was en ik ben nu 85 jaar", vertelt Constance Reusen. "Jammer, maar we leven nu eenmaal in een tijd waarin veel kerken sluiten. Ik zal hierna naar de kerk gaan in Oostham of in Genendijk."

"Het is schandalig dat ze de kerk gaan afbreken", vindt Bernard Impens. "Ik kan me onmogelijk inbeelden dat de kosten van de afbraak van de kerk in evenredigheid zijn met de herstellingskosten die nodig zouden zijn voor de hoek waar er water in de kerk sijpelt. De toren is volgens mij in slechtere staat en die laten ze staan. Ik kan me niet inbeelden dat dat een mooi zicht zal zijn."

"Het is natuurlijk een beetje emotioneel, maar anderzijds blijven we als mensen verbonden", zegt zuster Marita Ceyssens van de gemeenschap van Kwaadmechelen. "God ontmoeten we niet alleen in de kerk, maar evengoed op straat, tussen de mensen. Bidden kan je overal."

"Deze kerk was sterk verbonden met mij en mijn familie", zegt Jos Hermans. "We hebben daar al het wel en het wee meegemaakt. Het doet bijzonder veel pijn. De kerk is toch wel het symbool van de volledige gemeenschap en dat verdwijnt. Ik ben bang dat het moeilijk wordt om het gemeenschapsleven levendig te houden in Kwaadmechelen."