Christine Dawood, de moeder en echtgenote van twee overleden passagiers van de geïmplodeerde Titan-onderzeeër, heeft voor het eerst een interview gegeven over de ramp. Ze vertelt onder meer aan de BBC dat zij oorspronkelijk zou meegaan met de Titan, maar door de coronacrisis nam haar zoon haar plaats in.
Echtgenote en moeder van Titan-slachtoffers: "Ik ging eigenlijk met mijn man, maar toen kwam corona"
Kevin Calluy
Gepubliceerd:
Op 18 juni implodeerde de onderzeeër Titan 1 uur en 45 minuten na de start van een duik naar het wrak van de Titanic. De vijf mensen aan boord overleefden het niet. Onder hen de 48-jarige Pakistaanse ondernemer Shahzada Dawood en zijn 19-jarige zoon Suleman.
Aan de BBC heeft de vrouw van Shahzada, Christine Dawood, haar verhaal gedaan van die noodlottige dag. Daarin legt ze ook uit dat eigenlijk zij in de onderzeeër had moeten zitten, een paar jaar eerder.
"Mijn zoon en mijn echtgenoot wilden al heel lang een duik naar het wrak van de Titanic meemaken, maar toen we de aanvraag deden, was Suleman nog minderjarig en dus mocht hij niet meegaan. Ik zou dus meeduiken, maar toen kwam de coronacrisis."
Toen de coronacrisis was uitgewoed, was Suleman wél meerderjarig en dus was hij het die samen met zijn vader plaatsnam in de Titan op 18 juni. "We grapten nog wat en knuffelden elkaar", vertelt Christine Dawood over het afscheid. "Mijn man was zo blij als een kind toen hij in de onderzeeër stapte."
Christine bleef, samen met haar 17-jarige dochter Alina, achter op het schip Polar Prince, vanwaaruit de diepzeereis werd opgevolgd. Na een uur en 45 minuten liep het mis. "We zaten beneden in het schip een snack te eten of zo en toen kwam er iemand naar ons toe", vertelt de moeder. "We lost comm"(red.: we zijn de verbinding kwijt), klonk het. "Ik kon niet meteen bevatten wat dat betekende. We waren daarna eigenlijk gewoon aan het wachten tot ze weer bovenkwamen, we tuurden naar het water."
We tuurden naar het water
Er was voldoende zuurstof aan boord van de Titan voor 4 dagen. "Na 96 uur verloor ik de hoop. Toen stuurde ik een bericht naar de rest van de familie: 'Ik bereid me voor op het ergste'. Mijn dochter Alina hield het langer vol. Zij verloor alle hoop pas toen het bericht binnenkwam dat de brokstukken waren gevonden."
Veiligheid
Niet lang na de ramp werd de veiligheid van de missie en van de onderzeeër in vraag gesteld. Onder meer de Amerikaanse kustwacht heeft een onderzoek geopend. Dat moet uitwijzen wat de precieze oorzaak van de ramp was. Over dat proces wil Christine Dawood niks kwijt. "We willen nu vooral het werk van mijn man verderzetten. Hij heeft zo veel mensen geïnspireerd en geholpen. Dat willen we in ere houden." "Hoe kan je nu verder?", wil de interviewer weten. "Bestaat er zoiets als closure? Ik weet het niet. Ik mis ze, ik mis ze heel erg."
