De Nederlandse "massazaaddonor" Jonathan Meijer, die naar eigen zeggen wereldwijd zo'n 550 nakomelingen heeft, zou in België zo'n 35 kinderen verwekt hebben bij vrouwen die hij via het internet ontmoette. Dat vertelt hij in "Terzake". In de Belgische ziekenhuizen werd ook maximaal vier keer geïnsemineerd met zijn spermastalen. De overheid zal die wensouders niet op de hoogte brengen, omwille van de anonimiteit van donoren.
Nederlandse massadonor met 550 nakomelingen verwekte 35 kinderen in België: "Alle kinderen mogen later bij mij langskomen"
550. Zoveel kinderen heeft "massazaaddonor" Jonathan Meijer (41) naar eigen zeggen wereldwijd verwekt. Alleen in Nederland al verwekte hij meer dan 100 kinderen, veel meer dan wat wettelijk toegestaan is.
Nu vertelt Meijer in "Terzake" dat hij in België 35 nakomelingen heeft, terwijl er eerst maar weet was van één of twee kinderen. Een donor mag hier maximaal zes vrouwen bevruchten.
Meijer loog consequent tegen de vrouwen over het aantal donorkinderen dat hij verwekte. Die informatie vinden wensouders net erg belangrijk, omdat veel nakomelingen het risico op inteelt verhogen.
Niet alleen beïnvloedt het de gezondheid van mensen, het heeft ook een grote mentale impact als donorkinderen erachter komen dat ze honderden halfbroers en -zussen op de wereld hebben rondlopen.
Meijer lijkt niet te begrijpen hoe erg veel wensouders zich bedrogen voelen door hem. "Voor mij zijn het geen getalletjes die op de wereld rondlopen, ze zijn met liefde gemaakt", zegt hij in "Terzake". "Ik heb duizenden uren liefdadigheidswerk gedaan en mensen geholpen met hun kinderwens."
"Onweerstaanbare voortplantingsdrang"
Jonathan Meijer had naar eigen zeggen "een onweerstaanbare voortplantingsdrang". Hij doneerde bij 11 Nederlandse ziekenhuizen en verwekte ver over de toegestane limiet van 25 kinderen.
In 2017 trokken enkele Nederlandse wensouders aan de alarmbel toen ze ontdekten dat ze dezelfde spermadonor hadden en dat die meer had gedoneerd dan toegestaan. Meijer kwam op de zwarte lijst terecht in Nederland en zijn zaad was niet meer welkom in de ziekenhuizen.
Toch stopt hij niet met doneren. Meijer gaat zelf online wensmoeders contacteren en verkoopt hen privédonaties waarmee ze zichzelf dan insemineren, wat verboden is. Als die vrouwen vragen over zijn aantal donorkinderen, liegt Meijer consequent.
Hij verkoopt zijn sperma ook aan Cryos, een grote commerciële Deense donorbank die wereldwijd distribueert. Zo stak zijn zaad verschillende landsgrenzen over en verwekte hij kinderen in Europa, Afrika en Zuid-Amerika. Eind april besliste een rechter in Den Haag dat Meijer geen sperma meer mag doneren in Nederland of ervoor mag adverteren.
Anonieme donoren
Ook in België zette de "massazaaddonor" dus een hele hoop kinderen op de wereld. Met vrouwen die hij via het internet ontmoette, verwekte hij ongeveer 35 nakomelingen. Dat kon Meijer ongehinderd doen, want op illegale internetdonoren is helemaal geen controle waardoor het volledig onder de radar kan gebeuren.
En dat gebeurt regelmatig, omdat het voor Belgische wensouders de enige manier is om te weten wie de donor is. In België moeten donoren anoniem blijven, waardoor een donorkind onmogelijk te weten kan komen hoeveel halfbroers of -zussen die heeft.
In de Belgische ziekenhuizen werd zijn zaad ook maximaal vier keer gebruikt voor een inseminatie, en die wensouders worden daar nu niet van op de hoogte gebracht door die verplichte anonimiteit.
Ik betreur de anonimiteit, van mij mogen die gezinnen wel weten dat ik de donor ben
Jonathan Meijer
Steph Raeymaekers van de Belgische belangenverenigingen Donorkinderen vzw pleitte eerder al in "Terzake" om de anonimiteit af te schaffen en daar staat Meijer ook achter. "Het is een grondrecht van kinderen om te weten waar ze vandaan komen", zegt hij. "Ik betreur dat het anoniem gelopen is. Van mij mogen die Belgische gezinnen wel gecontacteerd worden."
Donorregister
Ook bij de legale wijze ontbreekt controle. Meer nog: er bestaat geen centraal register van spermadonoren, hoewel een wet uit 2007 dat voorschrijft. Ook Nederland heeft geen register, en Europees of internationaal ontbreekt ook elk controlesysteem.
Na 16 jaar stilstand maakt federaal minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (Vooruit) werk van een centraal donorregister. Daarmee zullen de fertiliteitscentra op voorhand kunnen controleren of een donor niet bij meer dan zes verschillende vrouwen kinderen aan het verwekken is. Ook van Cryos en andere private donorbanken wil hij de "waterdichte garantie" dat ze zich in België aan de "zesvrouwenregel" houden.
Eind dit jaar zou het Belgische donorregister er moeten zijn. Maar een internationaal register is volgens Vandenbroucke "een brug te ver als het gaat om gegevens", zei hij twee maanden geleden in "Terzake".
