Johanna Pas (°1969) is overleden, zo staat te lezen op haar Facebookpagina. Ze was bekend als queer activist, dichter en vertaler en baatte jarenlang boekhandel Kartonnen Dozen in Antwerpen uit.
Queer activist, dichter en vertaler Johanna Pas overleden, bekend van boekhandel Kartonnen Dozen
Alexander Verstraete
Gepubliceerd:
"Een jaar geleden heeft Johanna’s kanker terug de kop op gestoken. Een jaar lang heeft zij keihard haar best gedaan door te leven op een zinvolle manier. En dat deed ze zo goed!"
"Kort na haar laatste publieke optreden, de voorstelling van haar Tarot poëziebundel in Permeke, heeft ze moeten opgeven. Op 22 juni 2023 in de vroege ochtend, is zij in haar slaap overleden."
Die boodschap is vandaag op de Facebookpagina van Johanna Pas verschenen. Ze was geboren in 1969 en stierf aan de gevolgen van borstkanker.
Jarenlang baatte ze de queer boekhandel Kartonnen Dozen in Antwerpen uit, de opvolger van 't Verschil die ooit de eerste in zijn soort was in de Benelux. Eind oktober vorig jaar sloot de boekhandel de deuren.
Pas was ook dichter en vertaler. Ze vertaalde werk van Kae Tempest, Emma Donoghue en Jonathan Kemp. "Activisme is onlosmakelijk onderdeel van haar leven en werk", staat te lezen op haar persoonlijke website .
Daarnaast was ze (co)auteur van verschillende boeken en bundels, zoals "Voor mij alleen", "Was, of hoe ik mijn huid verloor" en recent nog de poëzietarot "Kringen op het tafelblad" waarvan sprake in het overlijdensbericht op haar Facebookpagina.
Non-binair
Eind januari was ze nog te gast in "Touché" op Radio 1 waarin ze dieper inging op haar zoektocht naar identiteit in "Was, of hoe ik mijn huid verloor". "Mocht ik jonger zijn, dan zou ik zeggen dat ik non-binair was", zei ze toen. "Ik ben nu 53 en heb al een heel leven achter mij."
Als kind gebruikte Pas het voornaamwoord "zhij", wat zich weerspiegelde in de notering van haar naam op de cover: Jo/hanna. "Ik wist van jongsaf al dat ik geen meisje meisje was. Dat wil ik weergeven met de streep tussen Jo/hanna omdat ik daarin twee namen en twee genders hoor. Jo/hanna verweeft het mannelijke en het vrouwelijke."
Schrijven was net als lezen een noodzaak voor haar, zo gaf ze nog aan. "Ik heb het nodig om de werkelijkheid in woorden te vatten, om te kunnen vatten wat me overkomt."
