Op het internet worden beelden van de recente boerenbetoging in Brussel wereldwijd druk, maar vaak ook in een verkeerde context gedeeld. Volgens heel wat buitenlandse verspreiders gaat het om een protest tegen de 'elites', tegen 'een globalistische klimaatlobby' of tegen het World Economic Forum. Dat het om een protest gaat tegen de aangekondigde stikstofnormen van de Vlaamse overheid wordt zelden vermeld.
Beelden van Vlaams boerenprotest gaan de wereld rond op sociale media (maar vaak met de verkeerde context)
Jef Cauwenberghs
Gepubliceerd:
De beelden van duizenden Vlaamse boeren die vrijdag massaal naar Brussel trokken om er te protesteren tegen de aangekondigde stikstofnormen waar de Vlaamse regering een akkoord over zoekt, kwamen niet alleen overvloedig in onze binnenlandse media aan bod, ze gaan ook wereldwijd viraal op sociale media. Maar in het buitenland worden de beelden van lange rijen tractors en kwade landbouwers vaak zonder context gedeeld en gaat het niet langer over een protest tegen de Vlaamse regering, maar tegen een 'globalistische klimaatlobby'.
Ook Elon Musk reageert
Volgens heel wat buitenlandse internetgebruikers waren de protesten gelinkt aan een algemene woede tegen de "klimaatagenda" van het World Economic Forum (WEF) of pogingen van een 'elite' om de bevolking te controleren.
Onder andere de Canadese psycholoog Jordan Peterson beschuldigde op Twitter de Canadese premier Justin Trudeau ervan de ondergang van de boeren te sponsoren als "WEF-minion" (een soort handlanger, red.). Zijn bericht werd al meer dan 330.000 keer bekeken en 1.500 keer gedeeld.
Twittereigenaar Elon Musk zei dan weer voor het klimaat te zijn, maar niet ten koste van de boeren.
Ook andere berichten die de protesten aan een opstand tegen de 'elites' verbonden, werden veelvuldig verspreid. "Duizenden boeren in Brussel protesteren tegen de globalistische WEF-psychopaten die de voedselketen proberen te vernietigen", tweette iemand bijvoorbeeld.
Waar gaan deze bezorgdheden over?
In veel gevallen lijkt er een grondige angst voor een ver doorgedreven overheidscontrole achter de berichten te zitten. Na de protesten tegen bijvoorbeeld de coronamaatregelen zien buitenlandse accounts in het boerenprotest opnieuw een vrijheidsstrijd tussen een "onderdrukkende overheid" en "het volk". Een vergelijking met de eerdere truckersprotesten in Canada of boerenprotesten in Nederland, die ook wereldwijd viraal gingen, is dan niet ver weg.
Volgens heel wat mensen maakt het stikstofdebat deel uit van een strategie van het World Economic Forum (WEF). Die organisatie is spil in veel samenzweringstheorieën waarin een groep machtige mensen achter de schermen een nieuwe wereldorde wil installeren. Elke mondiale gebeurtenis wordt bijgevolg aan hen gelinkt: van de verspreiding van corona, tot vermeende inmengingen in verkiezingen en het stikstofdebat. Nooit met concrete bewijzen.
Hetzelfde zien de critici nu gebeuren bij de landbouwers. Een populaire theorie is dat "globale elites" (lees: instituten als de EU, nationale overheden en het WEF, red.) een beredeneerd plan hebben om de boerenpopulatie uit te dunnen. Als de voedselverdeling in het gedrang komt, is het volgens hen immers gemakkelijker om de bevolking onder controle te houden.
In andere kringen gaat het zo ver niet, maar stelt men wel dat de EU of het WEF een links-progressieve klimaatagenda wil doorvoeren. Enkele maanden geleden werd bijvoorbeeld het gerucht verspreid dat de Europese Unie burgers zonder medeweten insectenpoeder zou laten eten. Dat klopt niet, zo kan je hier lezen .
Waarom dit geen globalistisch "klimaatplan" is
Maar het hele stikstofdebat waarop het boerenprotest berust, is natuurlijk geen plan om de bevolking te laten verhongeren. Technisch gezien is het zelfs geen klimaatdiscussie, maar wel een milieudebat. Meer over dat verschil lees je hier . Stikstofoxiden en ammoniak, die zich bij landbouw en industrie vormen, hebben vooral een invloed op de lokale flora en de gezondheid van mensen in de directe omgeving. Omdat stikstof geen broeikasgas is, heeft het nauwelijks effect op het klimaat.
De rol van de Europese instanties in deze discussie is overigens beperkt. Er is bijvoorbeeld geen eenduidig Europees stikstofbeleid . De EU geeft aan de lidstaten de volledige vrijheid om zelf regels uit te tekenen om aan de uitstootnormen te voldoen. Het is dat beleid waar de Vlaamse regering zich de afgelopen tijd dan ook over boog. De discussie rond stikstof speelt zich momenteel ook vooral af in Vlaanderen en Nederland , niet toevallig twee gebieden met een erg intensieve veeteelt.
Wel vraagt de EU om de zes jaar een rapportering van de stikstofcijfers en de staat van Natura 2000-gebieden. Dat zijn door de EU erkende natuurgebieden die door hun biodiversiteit verplicht beschermd moeten worden. Uit de praktijk blijkt dat de meeste EU-landen hun cijfers zelfs nooit doorgeven . De rapportering is namelijk geen verplichting.
Meer over de complexe stikstofdiscussie lees je in onze longread.
