Kwaad en ontgoocheld. Zo voelt Stefan (*) zich nu de zaak tegen de gynaecoloog die mogelijk zijn vader is, is geseponeerd. Stefan getuigde vorige zomer in "Terzake" over hoe de fertiliteitsarts mogelijk zijn eigen sperma zou hebben gebruikt bij de bevruchting van vrouwen. "Op dergelijke feiten zou geen verjaring mogen staan", vindt Stefan. "Maar wij blijven strijden voor gerechtigheid, want gerecht en gerechtigheid liggen blijkbaar nog ver uit elkaar."
"Gerecht en gerechtigheid liggen ver uit elkaar": donorkind reageert na seponering van zaak tegen gynaecoloog die vrouwen met eigen sperma bevrucht zou hebben
Valerie Vanhelden
Gepubliceerd:
We spoelen terug naar zes maanden geleden. Stefan (*) getuigt in "Terzake" over de ontdekking die hij doet wanneer hij op zoek gaat naar zijn biologische vader. DNA-onderzoek wijst hem richting de gynaecoloog van zijn moeder, wat zou betekenen dat die in de jaren 80 mogelijk zijn eigen sperma zou hebben gebruikt voor de kunstmatige inseminatie waarmee Stefan verwekt werd.
Door met zijn verhaal naar buiten te komen, hoopt Stefan dat er grondig onderzoek zal worden gevoerd naar de gynaecoloog. Nu, zes maanden later, blijft er van die hoop weinig over. De zaak die het gerecht had opgestart, wordt geseponeerd omdat de feiten verjaard zijn. De dokter moet dus niet voor de rechter verschijnen. Hij ontkent alle feiten en weigert mee te werken aan DNA-onderzoek.
Verjaard
"Wij hadden uiteraard gehoopt op een andere uitkomst dan de seponering van het onderzoek", reageert Stefan (opnieuw) in "Terzake". "Dat op dergelijke feiten slechts een verjaring van 5 jaar staat, is moeilijk te vatten. Dat zou willen zeggen dat ik als 4- of 5-jarige een klacht had moeten indienen tegen de arts of dat mijn ouders toen hadden moeten zeggen dat die arts wellicht zijn eigen zaad had gebruikt bij zijn patiënten. Dat was toen niet aan de orde, dat was niet denkbaar. Mijn ouders waren daar niet mee bezig. Op dergelijke feiten zou volgens mij geen verjaring mogen staan."
"Ergens ben ik ook teleurgesteld in de manier van aanpak. Er werd een onderzoek beloofd, maar dat heeft zich enkel beperkt tot een verhoor van de arts en een verhoor van mezelf. Ik kan niet echt spreken van een onderzoek. Er was daar hoop in, maar die is een beetje weggeëbd."
Gemoedsrust
Stefan had een aantal vragen, maar daar werd volgens hem niet op ingegaan door de procureur. "Dat was in eerste instantie zijn DNA afdwingen, het afgeven aan het Centrum voor Medische Genetica van het UZ Gent. Dat is belangrijk voor mogelijke lotgenoten, om zeker te zijn dat hij wel of niet de feiten heeft gepleegd want die ontkent hij nog steeds."
"Er is ook gevraagd om zijn dossiers niet te vernietigen. Het ziekenhuis moet de dossiers slechts 30 jaar bijhouden. Ik heb mijn moeder haar dossier meer dan 30 jaar later kunnen opvragen, dus die dossiers zijn er wel nog. De vraag is of die ondertussen niet snel vernietigd zijn. Ook op die vraag is de procureur niet ingegaan."
"En ergens wil ik ook erkenning en gerechtigheid dat hij ethisch, moreel en deontologisch fouten heeft gemaakt. Hij heeft zijn machtspositie naar wanhopige ouders met een kinderwens misbruikt. Die erkenning en schuldbesef zou mij gemoedsrust geven, al hoop ik daar eigenlijk niet meer op."
Volgende stappen
Toch geeft Stefan niet op. "In tegenstelling tot bepaalde instanties of individuen gaan wij onze kop niet in het zand steken. Wij blijven strijden voor gerechtigheid, want gerecht en gerechtigheid liggen blijkbaar nog ver uit elkaar." Stefan laat voorlopig in het midden of hij nog verdere stappen zal zetten in dit verhaal.
(*) Stefan is een schuilnaam, het donorkind wenst anoniem te blijven. Zijn identiteitsgegevens zijn bekend bij de redactie.
