Werking voor tienerouders in Gent krijgt meer vragen: "Er is nood aan extra ondersteuning" 

LEJO is de enige organisatie in Vlaanderen die een permanente mobiele tienerouderwerking heeft. De organisatie ondersteunt sinds 2014 tienmoeders (-en vaders) in Gent en krijgt daarvoor subsidies van de stad. Astrid Triste is al van in het begin betrokken bij het project. "Ik ben er langs de ene kant voor 'tienerzwangere' jongeren (tot 20 jaar), langs de andere kant voor mensen die al tienerouder zijn (tot 25 jaar). Ik bied ondersteuning bij alle levensdomeinen, volgens het tempo en de nood die de jongere zelf aangeeft." Triste en een collega helpen elk jaar zo'n 25 tienerouders. 

De aanpak van de organisatie verschilt op enkele vlakken van andere werkingen.  LEJO zorgt voor mobiele ondersteuning, de tienerouder verhuist niet naar een leefgroep of een ondersteuningshuis. "We werken 'outreachend'. Dat betekent dat we de jongeren gaan opzoeken, op plekken waar ze zich veilig voelen." Het traject is niet beperkt in de tijd. "Sommige mensen ondersteun ik 3 maanden, anderen 3 jaar. Alles hangt af van wat de jongere wil én de hoogdringendheid. Iemand die pas één maand voor de bevalling op ons toestapt en geen dak boven het hoofd heeft, moeten we intensief begeleiden. Bij anderen gaat het om praktische of administratieve hulp." 

Triste en haar collega brengen de jongeren in contact met diensten (OCMW, mutualiteit, scholen...) om ze zelfredzaam te maken. "Als het goed gaat, kan ik op een bepaald moment een stap achteruit zetten." De organisatie volgt de jongeren ook op als ze al op eigen benen staan. "We houden contact via sociale media, ze geven zelf aan waar ze nog hulp nodig hebben." 

De organisatie merkt dat er de laatste tijd meer vragen komen, ook van buiten Gent. "Er is geen ruimte om die er nu bij te nemen, de laatste maanden moeten ook mensen uit het Gentse al enkele weken wachten. We krijgen middelen van de stad Gent dus we focussen op die doelgroep. Ik probeer door te verwijzen waar ik kan, maar extra ondersteuning vanuit andere lokale besturen is zeker een goed idee." 

De tienerouderwerking helpt een heel divers publiek. "We zien heel wat nationaliteiten en er zijn ook wel duidelijke culturele verschillen. Bij de ene gemeenschap is er een grote openheid en worden tienerzwangerschappen niet in vraag gesteld. Bij andere gemeenschappen is er meer schaamte, zeker als de vader niet in het vizier is. Er zijn ook erg precaire situaties van mensen zonder wettig verblijf. Zij leven onder de radar, de pasgeboren kinderen worden soms zelfs niet geregistreerd. We doen wat we kunnen." 

LEJO ondersteunt de ook almaar meer tienervaders. "Zij bleven lang buiten beeld, maar we proberen ze ook te betrekken. Meestal ondersteun ik alleenstaande tienermoeders, maar in enkele gevallen zijn er ook trajecten voor alleenstaande tienervaders." 

De organisatie werkt nu uitsluitend in Gent met een tienerouderwerking. "We merken dat veel hulporganisaties de weg naar ons kennen en doorverwijzen. Toch zijn bepaalde wijken nog moeilijk om vaste voet aan de grond te krijgen. In Nieuw Gent en de stationsbuurt vinden mensen ons nog niet zo vlot." 

Ook in Antwerpen is er een samenwerking met jeugdwerking KRAS om tienerouders te helpen. "Een aantal jongeren heeft daar een jaar lang begeleiding gekregen, maar de middelen om het project te verlengen zijn niet helemaal goedgekeurd. Er is ontgoocheling, maar we blijven zoeken naar ondersteuning. De nood is hoog, ik krijg vragen uit alle hoeken. Andere steden en gemeenten zouden het voorbeeld van Gent moeten volgen."