Hoe pakten parket en politie vraag om hulp van Yassine Mahi precies aan? 3 lessen uit het verslag van de procureur-generaal van Brussel

Yassine Mahi biedt zich donderdag rond 9u35 aan in het politiekantoor van Evere. Hij komt volgens de getuigenissen van de agenten daar inhoudelijk verward over. Zo vertelt hij dat hij een moeilijk leven heeft gehad, dat hij doorheen de jaren een haat tegen de politie heeft ontwikkeld en dat hij meermaals een aanslag op de politie heeft overwogen. 

Tegelijk zegt dat hij die dingen niet wil voelen en die gedachten niet wil hebben en dat hij denkt dat hij hulp nodig heeft. Hij wil een normaal leven leiden, trouwen en kinderen krijgen, "maar met die gedachten is dat niet mogelijk", stelt hij. Een andere getuige zegt dat Mahi op dat vlak - de wil om te veranderen - echt wel geloofwaardig leek over te komen.

Hij wordt er ook gefouilleerd en daaruit blijkt dat hij geen verdachte voorwerpen bij zich had.

De politie legt rond 10 uur de vraag voor aan de magistraat van de dienst Permanentie van het parket van Brussel wat er met Mahi moest gebeuren. Dan al is duidelijk dat de man gekend is voor radicalisme, waardoor de magistraat contact opneemt met de afdeling groot-banditisme en terrorisme. Vandaaruit wordt de referentiemagistraat terrorisme van het parket Brussel opgebeld.

Samen nemen zij door wat er tot dusver geweten is over Mahi. De conclusie is dat er geen strafonderzoeken lopen tegen de man sinds zijn vrijlating uit de gevangenis van 2019. De referentiemagistraat terrorisme belt vervolgens naar de cel radicalisme van de politiezone Brussel-Zuid, omdat Mahi daar een tijdlang heef gewoond en daar goed gekend is.

Mahi wordt er gekaderd als iemand die in de gevangenis is geradicaliseerd (en dus zelf niet veroordeeld was voor terrorisme). De politie omschrijft hem als een "manipulator", die al vaker zelf naar de politie is gestapt met een verzoek of klacht. Als hij zich niet gehoord voelt, kan hij wel eens agressief zijn. Maar sinds zijn vrijlating zijn er geen verontrustende voorvallen geweest.

Met al die informatie overlegt de magistraat van de dienst Permanentie intern nogmaals of er, juridisch gezien, echt sprake kan zijn van een strafbaar feit op basis waarvan de man kan worden opgepakt (conclusie: nee). En de magistraat belt rond half elf 's morgens nog eens met de politiezone met de vraag om de exacte bewoordingen van Mahi te checken en getuigen daarvan te verhoren. 

De parketmagistraat beslist vervolgens om Mahi niet gedwongen te laten opnemen, gezien diens eigen vraag om zich vrijwillig te laten behandelen. Procureur-generaal Delmulle noemt dat een "verantwoorde" beslissing. Toch vraagt de magistraat aan de politie om Mahi te begeleiden naar de psychiatrische afdeling van het Saint-Luc-ziekenhuis.

Het is ongeveer 11 uur wanneer 3 agenten Mahi afleveren aan de dienst spoedgevallen met de boodschap dat de man vrijwillig om een psychiatrische opname heeft gevraagd. Een half uur later neemt een verpleegster over en vertrekken de agenten. Hij wordt in een wachtzaal geplaatst, waar hij 20 minuten later uit blijkt te zijn vertrokken.

De procureur-generaal concludeert dat er "wellicht" geen enkele informatie is meegedeeld door de politieagenten over het profiel van Yassine Mahi. Toch stelt hij dat het gerechtelijk onderzoek dat definitief zal moeten uitwijzen. Als dat wordt bevestigd, "behoeft de vraag een antwoord waarom de politie de verpleegkundigen niet minstens in algemene termen heeft ingelicht van het risicoprofiel van Mahi, met de vraag nauwgezet op de hoogte te worden gehouden van de daadwerkelijke opname", klinkt het voorzichtig kritisch.

De politiezone belt het ziekenhuis om 18u40 terug voor een stand van zaken over Mahi. Het parket wordt niet ingelicht over dat telefoontje, laat staan over de informatie dat Mahi het ziekenhuis al verlaten bleek te hebben nog voor hij een psychiater had gezien.

Amper 20 minuten later, zo weten we nu, voert de man zijn mesaanval uit op 2 agenten in de Aarschotstraat. Een van hen overleeft dat niet.