De publicatie van het langverwachte "Partygate"-rapport van topambtenaar Sue Gray is een zoveelste gênant moment voor de Britse premier Boris Johnson. Dat het rapport stelt dat het leiderschap van Downing Street heeft gefaald, glijdt van hem af als water van een eend. Dat er iets is fout gelopen, klopt. Maar dat zal Johnson naar eigen zeggen zelf oplossen. Met andere woorden: hij blijft gewoon aan als regeringsleider.
Wat na "Sorry, ik snap het en zal er iets aan doen"? Boris Johnson wil gewoon premier blijven
Ivan Ollevier
Gepubliceerd:
Hoe zou Boris Johnson reageren op het rapport over "Partygate"? Dat was dé hamvraag vanmiddag. Het rapport van topambtenaar Sue Gray stelt onomwonden dat het leiderschap van Downing Street 10 heeft gefaald in verband met de lockdownfeestjes in de ambtswoning van de Britse premier.
Hij zal er dus weer in slagen om de verantwoordelijkheid op anderen af te schuiven
In zijn verklaring voor het Lagerhuis van vanmiddag zei Johnson andermaal "sorry" voor de feestjes in een tijd dat de gewone Brit gedwongen thuis moest blijven. Maar wie had verwacht dat de premier zijn conclusies zou trekken, had het mis. "I get it and I'll fix it" ("Ik snap het en zal het oplossen", red) zei de premier. Dat betekent eigenlijk: ik doe voort en blijf premier van het Verenigd Koninkrijk.
Boris Johnson begon bedeesd met verontschuldigingen, maar je voelde al meteen dat hij zal doorgaan en niet de verantwoordelijkheid zal nemen voor wat er in Downing Street is gebeurd.
Hij belooft ook dat hij in Downing Street hervormingen zal doorvoeren. Het is dus duidelijk dat er bij zijn personeel mensen zullen verdwijnen. Hij zal er dus weer in slagen om de verantwoordelijkheid op anderen af te schuiven.
Hij slaagt er telkens weer in om de aandacht af te leiden
Johnson zegt ook dat hij de woede bij het publiek begrijpt over wat er is gebeurd. Met andere woorden zegt hij dat wat gebeurd is niet met hem te maken heeft.
Liever vestigt de premier de aandacht op de brexit die is gerealiseerd, op de banen die zijn regering heeft gecreëerd of op de succesvolle vaccinatiecampagne. Dat is al wekenlang zijn verdedigingsstrategie. Als hij een moeilijke vraag krijgt, zegt hij daar enkele woorden over, waar op hij vervolgt met "Maar het eigenlijke probleem waarover het gaat, is...". Hij slaagt er telkens weer in om de aandacht af te leiden van wat de mensen willen weten en te wijzen op de verwezenlijkingen van zijn regering.
En dan weten we letterlijk de helft nog niet van wat in het rapport van Sue Gray staat. Een deel van het rapport wordt nog onderzocht door de politie en is nog niet bekendgemaakt. Dat kan nog ettelijke weken duren en de conclusies kunnen nog vernietigender zijn dan die in het rapport van Gray.
Het zal mij erg benieuwen hoe hij zich daaruit zal redden
Maar zal die strategie lukken? Ik denk het niet. Veel Britten zijn diep gekwetst door wat er het afgelopen jaar allemaal is gebeurd in Downing Street, terwijl zij afscheid van een geliefde hebben moeten nemen of door corona zelfs helemaal geen afscheid hebben kunnen nemen. Dat heeft er bij veel Britten toch wel enorm diep op ingehakt.
Het zal mij erg benieuwen hoe hij zich daaruit zal redden en of hij de verontwaardiging bij de Britten zal kunnen neutraliseren. Dat is onbegonnen werk, denk ik.
Maar je weet natuurlijk niet wat er de komende weken in Oekraïne zal gebeuren. Als daar een oorlog uitbreekt, zal de aandacht van de Britten en heel Europa daarop gericht zijn. Dan heeft een land leiderschap nodig, al is het falend leiderschap zoals dat van Boris Johnson.
Het is een geheim hoeveel brieven toekomen bij het comité 1922
Ook zijn eigen conservatieve parlementsleden kunnen hem een mes in de rug steken. Daarvoor moeten minstens 54 van hen een motie van wantrouwen vragen bij het zogenoemde comité 1922. Maar het is een geheim hoeveel brieven daar toekomen. Je kan eigenlijk alleen maar afgaan op lekken, en binnen dat comité worden de lippen stijf op elkaar gehouden.
Tot nu toe hebben een handvol parlementsleden een brief naar het comité 1922 gestuurd. De komende dagen zal die stapel wel groeien.
Het comité 1922 is een vergadering van conservatieve parlementsleden waarin de zogenoemde backbenchers hun parlementaire werkzaamheden coördineren. Het comité wordt ook wel "the men in grey suits" ("de mannen in grijs pak") genoemd en speelt een cruciale rol bij de beoordeling van de partijleider (ook premier als de partij de meerderheid in het parlement heeft).
Als 52 parlementsleden daarom vragen, moet de voorzitter leiderschapsverkiezingen organiseren. Als de zittende partijleider die stemming verliest, moet hij of zij opstappen. Zo speelde het comité een grote rol in het ontslag van de oud-premiers Margaret Thatcher en Theresa May en in dat van oud-partijleider Iain Duncan Smith.
