Keira Knightley is de James Bond die we niet zagen aankomen

Eind 2024 lanceerde Netflix een thriller met de pretentie van James Bond, maar de look and feel van 'Love actually'. Inclusief een Londen vol kerstlichtjes, kerstmuziek en Keira Knightley. Toegegeven, sinds die romcom heb ik een serieuze crush op haar.

In 'Black doves' speelt ze Helen Webb, de vrouw van een prominent Brits politicus. Al 10 jaar lekt ze in het geniep informatie aan een schimmige organisatie die geheimen verkoopt aan de hoogste bieder: de Black doves. Maar wanneer haar minnaar Jason wordt vermoord, begint dat dubbelleven plots te wankelen.

Haar opdrachtgever, de onverstoorbare Mrs. Reed (Sarah Lancashire), schakelt daarom een oude vriend in om haar te beschermen: Sam Young (Ben Whishaw), een huurmoordenaar met een zwak voor champagne. Hun werkwijze is brutaal maar effectief, en brengt een groot complot aan het licht.

Natuurlijk zette de reeks de deur open naar meer. Dit zijn 3 redenen om het 2e seizoen te kijken, of het 1e in te halen als je dat nog niet gedaan hebt.

Jarenlang was Keira Knightley de koningin van het kostuumdrama, met korsetten in 'Pride & prejudice' en 'Pirates of the Caribbean'. Maar in 'Black doves' draagt ze een nette mantel en een pistool, en dat staat haar opvallend goed.

Haar personage Helen Webb speelt eigenlijk voortdurend toneel. Ze glimlacht beleefd op recepties, is de bezorgde moeder en de ogenschijnlijk trouwe echtgenote. Maar onder die oppervlakkige laag laat Knightley ook iets kils doorschemeren. Je weet nooit helemaal welke Helen je te zien krijgt.

In het 2e seizoen begint die façade te barsten. Een medewerker van de Britse inlichtingendienst ontdekt barsten in haar zorgvuldig opgebouwde verhaal, en zelfs haar man, die nooit veel vragen stelde, begint te twijfelen. Dat levert de spannendste scènes van het seizoen op, spannender nog dan de vuurgevechten.

Dat Helen die overleeft, weet je eigenlijk al.

Ben Whishaw kennen we vooral als Q, de gadgetman van James Bond, maar in 'Black doves' haalt hij zelf de trekker over. Zijn Sam is een huurmoordenaar met een zachte stem en een melancholische blik, die zijn slachtoffers bijna met spijt omlegt. 

Sam is ook homo, en dat is in het spionagegenre nog altijd zeldzaam. Al in de 1e aflevering zien we hem weinig verhullend met een andere man in bed, iets wat je nooit zal zien in een Bond-film.

In dit 2e seizoen krijgt Whishaw meer speelruimte om zijn getormenteerde personage verder uit te diepen. Sam staat er steeds meer alleen voor en de enige bij wie hij nog terechtkan, is Helen. Ze plagen elkaar, dekken elkaar in en drinken champagne, terwijl ze net iemand hebben neergeschoten.

Achter al het geweld en verraad schuilt een prachtige, platonische vriendschap.

De vergelijking met 'Love actually' hierboven is niet vergezocht. Knightley noemde 'Black doves' ooit zelf een kerstserie, alleen gaat iedereen hier dood. 

Realistisch is de reeks nooit. Helen rent van de ene schietpartij naar de andere, maar de kogels lijken haar nooit te raken. Wie zich daarbij neerlegt, krijgt een grappige, makkelijk verteerbare en bingewaardige reeks die mij soms doet denken aan 'The man from U.N.C.L.E.': stijlvolle spionnen, droge oneliners en koelbloedige actiescènes die je met de glimlach bekijkt. 

Het jonge huurmoordenaarsduo Eleanor en Williams (Gabrielle Creevy en Ella Lily Hyland) steelt telkens de show met brutale opmerkingen. In het 2e seizoen krijgen ze versterking van Laila (Ambika Mod, bekend van 'One day'), die al even weinig manieren heeft. 3 vrouwen met een geweer en een grote mond: daar kan James Bond nog iets van leren.