"Bedoeling is dat het geld oplevert": 1e Aziatische editie van Songfestival vindt vandaag plaats

Het idee van een Aziatisch Songfestival gaat al jarenlang mee. Er waren ooit zelfs vergevorderde plannen. 

"Maar die liepen stuk omdat er onvoldoende omroepen werden gevonden", legt Jonathan Hendrickx, Songfestivalkenner, uit aan VRT NWS. "De merknaam Asia Vision die zij eerst gekozen hadden, bestond ook al. En er moest lange tijd gezocht worden naar wie het voortouw zou nemen." 

Nu zit het project bij Voxovation, een Zweeds entertainmentbedrijf dat speciaal werd opgericht om internationale Eurovisieformats uit te bouwen. 

"Zij hebben het in de VS al eens geprobeerd, maar dat is gigantisch geflopt", legt Hendrickx uit. Het American Song Contest vond plaats in 2022, maar er werd slechts 1 editie georganiseerd. 

Volgens Hendrickx is er een voorzichtige interesse bij de Songfestivalcommunity, al is die totaal niet vergelijkbaar met de interesse in het Europese Songfestival. "Dat is nu ook binnen de community al vrij omstreden. Er wordt meewarig over gedaan, trekt het festival nu naar Azië 'om de boel daar te redden'?, hoor je wel eens."  

En dat is iets wat Dave Goodman, hoofd communicatie van de EBU voor het Eurovisiesongfestival, in The Guardian  bijna met zoveel woorden heeft toegegeven. 

"Een van de redenen om dit format ook in andere landen te introduceren, is inderdaad om ervoor te zorgen dat het originele Eurovisiesongfestival ook in de toekomst kan blijven bestaan", zegt hij.

Want er zijn intussen al wel wat alarmbellen afgegaan bij de EBU. "Het festival is zijn hoofdsponsor (Moroccanoil) kwijt, er zijn geruchten dat sommige landen uit Centraal- en Oost-Europa korting zouden krijgen, een groot land als Spanje doet niet mee, ze lopen dus wel veel inkomsten mis", legt Hendrickx uit.

De nieuwe poging in Azië is volgens Hendrickx wel meer een echte Songfestivalkopie. Elk land stuurt 1 act, die live optreedt gedurende maximaal 3 minuten en met maximaal 6 artiesten op het podium.

Nationale jury's beoordelen een generale repetitie de avond ervoor, het publiek stemt op de avond zelf. Kijkers in de deelnemende landen kunnen stemmen, maar niet op hun eigen land, en stemmen uit alle andere landen worden samengevoegd in een 12e gebied.

Maar het stemsysteem is alvast een beetje anders. Kijkers worden aangemoedigd hun stemmen te spreiden.

"Je hebt 8 stemmen die je over 3 verschillende landen moet verdelen", legt Hendrickx uit. "Dat is bewust gedaan om block voting voor 1 land tegen te gaan. Hoogst waarschijnlijk zal dat ook ingevoerd worden op ons Songfestival volgend jaar, om de kritiek rond Israël wat in de kiem te proberen smoren. Dat wordt dus een test om te zien of dat in praktijk ook zal werken."  

Het Eurovisiesongfestival kreeg de voorbije jaren af te rekenen met controverse rond de deelname van Israël. Verschillende omroepen, artiesten en fans stelden vragen bij de aanwezigheid van het land in de wedstrijd terwijl het oorlog voert in Gaza. Sinds vorig jaar kunnen kijkers via televoting ook nog maximaal 10 stemmen uitbrengen in plaats van 20 en worden ze aangemoedigd "om hun steun te verdelen over meerdere kandidaten". 

Dit jaar nemen er in de Aziatische editie 11 landen deel: Bhutan, Bangladesh, Cambodja, Laos, Maleisië, Mongolië, Nepal, de Filipijnen, Zuid-Korea, Thailand en Vietnam. 

De onderhandelingen met China en Japan liepen uit tot na de productiedeadline. Al zei uitvoerend producent Assaf Blecher aan de Britse krant The Guardian dat hij "zeer, zeer optimistisch" is dat beide landen volgend jaar zullen deelnemen. Al blijft het uiteraard afwachten of er zelfs een 2e editie komt. 

Bekijk: een compilatie van alle kandidaten

De kandidaten zijn in het westen nobele onbekenden. In hun thuisland hebben ze wel vaker al een grote aanhang, net zoals dat ook bij het Eurovisiesongfestival het geval is.

Zo is de Vietnamese Tóc Tiên wel een bekende popster in eigen land, net als Aina Abdul in Maleisië. Junhee vertegenwoordigt Zuid-Korea, uiteraard met K-pop, al gaat het niet om een naam van het kaliber van BTS. 

Maar is deze nieuwe wedstrijd dan ook interessant voor een Vlaamse muziek- en Songfestivalliefhebber? "Het is wel een unieke kans om kennis te maken met verschillende Aziatische culturen", legt Hendrickx.

"De liedjes vind ik over het algemeen niet zo goed, maar er zit wel heel veel diversiteit in de genres, in de talen ook (er wordt gezongen in 10 verschillende talen). Dat vind ik wel heel leuk, het is een mooie samenstelling van wat Azië kan zijn op muzikaal vlak. En op die manier is het wel interessant."  

Of het ook in Azië een succes zal worden, kan Hendrickx op dit moment onmogelijk inschatten. "Zonder de gedeelde traditie, die het Songfestival echt is, lijkt het me heel moeilijk. Maar hier is het in de jaren 50 ook van 0 opgebouwd en maar gaandeweg een traditie geworden."   

Hendrickx benadrukt wel dat er in Azië geen traditie van publieke omroepen bestaat zoals hier in Europa. "De wedstrijd zit bij privézenders en betaalkanalen, die maar voor een beperkt aantal mensen toegankelijk zijn. Het lijkt er niet enorm hard te leven. En het is ook niet makkelijk om zoiets van 0 op te starten. In de regio zijn er ook veel geopolitieke spanningen, dat speelt altijd een rol."

Of buurlanden elkaar ook veel punten zullen geven (of net niet), blijft dan ook ook afwachten. De Himalaya-buurlanden Nepal en Bhutan zouden voor elkaar kunnen stemmen, terwijl er nauwe taalkundige en culturele banden bestaan ​​tussen Zuidoost-Aziatische landen zoals Thailand, Vietnam en Laos. Een grensconflict tussen Thailand en Cambodja zou er dan misschien weer voor kunnen zorgen dat die landen niet voor elkaar stemmen.