"Ik was livebeelden van het ongeval aan het bekijken, maar wist toen niet dat mijn moeder erbij zat." In de aanloop naar Allerzielen blikt tv-maker Eric Goens terug op het overlijden van zijn moeder, die 16 jaar geleden om het leven kwam bij een busongeval in Peru. "Intussen heb ik het een plek kunnen geven, want het lot is per definitie een smeerlap."
Eric Goens over overlijden van zijn moeder bij busongeval in Peru: "Ik zag de livebeelden zonder te weten dat zij erbij zat"
Toen zijn moeder in 2010 overleed, was Goens aan het werk als directeur Informatie bij VTM. "We kregen de beelden van het ongeval live binnen via de feed. Op dat moment wist ik niet precies waar mijn moeder zich bevond", vertelt hij in 'Radio 2 Weekwatchers'.
"Ik kreeg telefoon van Buitenlandse Zaken, die me op de hoogte bracht van haar overlijden", gaat de maker van onder meer 'Het huis' verder. Er ontstond verwarring, want Goens dacht dat hij opgebeld werd in zijn hoedanigheid als journalist. "Ik dacht dat ze me wilden vragen om de beelden anoniem te houden, of iets dergelijks."
Dan komt de stiel wel heel dicht bij je dagelijkse leven
Eric Goens, journalist en tv-maker
"Pas na 2 minuten zei de vrouw van Buitenlandse Zaken: 'Het gaat over je mama'. Je staat eigenlijk te kijken naar de livebeelden van het ongeval waarbij je moeder is omgekomen. Dan komt de stiel wel heel dicht bij je dagelijkse leven."
De moeder van Goens zat in een toeristenbusje onderweg naar Machu Picchu op het moment van het ongeval. De bus haalde een ander voertuig in, op het moment dat er uit de tegenovergestelde richting een vrachtwagen aankwam. Het kwam tot een frontale botsing. "Er zijn zo'n 10 toeristen om het leven gekomen."
Lichaam vermist
Ook na het ongeval liep nog het een en ander mis, vertelt de tv-maker nog. "De dag voor de begrafenis kreeg ik telefoon: 'Uw mama is vermist.'"
"Ze werd vanuit Lima gerepatrieerd naar Madrid, maar het vliegtuig werd omgeleid vanwege een staking. De kist werd ergens in Portugal uitgeladen."
Tot het einde onvoorspelbaar
Een tragisch verhaal, toch kon Goens het een plaats geven, omdat de omstandigheden volgens hem ook pasten bij het "wispelturige en krankzinnige" leven van zijn moeder.
Ze had de hele wereld rondgereisd en had aan het einde van haar leven nog beslist om kunstenares te worden, schetst Goens een beeld van zijn moeder. Ze woonde in een kleurrijke boot in Brugge en had in Peru net een tatoeage laten zetten, wat zeker toen niet vanzelfsprekend was voor iemand in de 60.
"Het was sowieso geen vrouw die aan haar einde mocht komen in een ziekenhuisbed of in een rusthuis. Als ze het zelf had mogen uitschrijven, dan had ze het zo gedaan. Waarschijnlijk iets later, want ze was nog maar net 60 geworden. Je geeft het een plek. Het lot is per definitie een smeerlap. Je kunt dan voor eeuwig het hoofd blijven buigen, of vertellen over hoe ze was."