De Verenigde Naties hebben opnieuw opgeroepen tot een einde aan het Amerikaanse embargo tegen Cuba. Hoewel de resolutie werd aangenomen met een ruime meerderheid, brokkelt de internationale steun af. Dat gebeurt op een moment waarop Cuba kampt met ernstige tekorten aan brandstof, voedsel en water door de verscherpte Amerikaanse sancties en olieblokkade.
VN keurt resolutie tegen Amerikaanse Cuba-blokkade goed, maar steun daalt naar laagste peil in 20 jaar
Uma Claessens
Gepubliceerd:
Al 34 jaar lang stemt de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties over een resolutie die oproept tot een einde aan de economische blokkade van de Verenigde Staten tegen Cuba. Ook dit jaar nam de VN de resolutie met een grote meerderheid aan: 130 VN-lidstaten stemden voor, 17 tegen en 25 onthielden zich.
De resolutie is niet bindend en kan dus geen einde aan de blokkade afdwingen. Dat kan enkel het Amerikaanse Congres, of de Amerikaanse president als die vaststelt dat er een overgangsregering is in Cuba.
Toch heeft de stemming een belangrijke symbolische waarde. Ze geeft namelijk weer hoe er wereldwijd over het Amerikaanse economisch blokkade tegen Cuba wordt gedacht.
Hoewel de resolutie opnieuw met een ruime meerderheid werd aangenomen, legt de stemming ook een opvallende ontwikkeling bloot. De steun voor de Cuba-resolutie is dit jaar gezakt naar het laagste niveau in meer dan 20 jaar.
Duitsland en Italië onthielden zich
Steeds meer landen stemmen tegen of onthouden zich. Voor de stemming riep de Amerikaanse vertegenwoordiger de VN-lidstaten op om de resolutie te verwerpen. "Uw stem vandaag is het enige wat het corrupte, kleptocratische communistische regime nog in de weg staat om opnieuw een propagandazege te boeken", zei hij.
Verschillende westerse landen, waaronder Duitsland en Italië, onthielden zich voor het eerst in jaren. Ook andere Amerikaanse bondgenoten, zoals Hongarije, Paraguay en Argentinië, stemmen sinds 2025 tegen de resolutie.
De dalende steun tekent zich al enkele jaren af. In 2024 stemden nog 187 landen voor de resolutie. Alleen de VS en Israël stemden tegen, terwijl Moldavië zich onthield. Vorig jaar daalde het aantal landen dat voorstemde tot 165. Zeven landen stemden tegen en er waren 12 onthoudingen.
De Amerikaanse VN-vertegenwoordiger, Mike Waltz, reageerde tevreden op de uitslag van de stemming. "Ik ben tevreden dat zoveel landen, waaronder grote economieën als Zuid-Korea en Duitsland, hun standpunt hebben gewijzigd", zei Waltz na afloop tegen journalisten.
"Diplomatie vergt tijd, maar nu het aantal landen dat van positie is veranderd, verdrievoudigd is, verwachten we dat die trend zich alleen maar verder zal doorzetten", voegde Waltz eraan toe.
In Havana klonk een heel ander geluid. De Cubaanse minister van Buitenlandse Zaken, Bruno Rodriguez, schreef op X dat de Amerikaanse regering "opnieuw geïsoleerd staat in haar poging om het Cubaanse volk te wurgen en te onderwerpen aan een vorm van collectieve bestraffing en genocide".
"Geen van haar meest absurde voorwendsels, noch haar drukcampagnes of mediacircus, zal opwegen tegen de kracht van de feiten en de waarheid", schreef Rodriguez.
Humanitaire crisis
De Amerikaanse economische blokkade tegen Cuba duurt intussen al meer dan 6 decennia. Ze werd begin jaren 60 ingevoerd nadat Fidel Castro aan de macht kwam en het land communistisch werd. Na de val van de Sovjet-Unie verloor het eiland zijn belangrijkste economische partner, waardoor de kwetsbare Cubaanse economie verder onder druk kwam te staan.
Dit jaar voerde de regering-Trump de druk op Cuba verder op. Sinds januari hanteert de regering-Trump een olieblokkade tegen het eiland. De VS kondigde aan dat het importheffingen zou opleggen aan elk land dat olie aan Cuba verkoopt of levert.
Sindsdien zijn er in het land enorme brandstoftekorten ontstaan. Ook de cruciale olietoevoer vanuit Venezuela, die de Cubaanse elektriciteitscentrales draaiende hield, is volledig stilgelegd.
Voor veel Cubanen zijn de gevolgen zwaar. Het eiland kampt vrijwel dagelijks met langdurige stroomonderbrekingen, zelfs in de hoofdstad Havana. De economie verkeert in een diepe crisis en ook het toerisme, een van de belangrijkste bronnen van buitenlandse inkomsten, heeft het moeilijk.
Daarnaast kampen de inwoners met tekorten aan brandstof, voedsel en drinkwater, waardoor Cuba op de rand van een humanitaire crisis balanceert.
Volgens de Verenigde Staten zijn de sancties noodzakelijk om de Cubaanse regering, die Washington omschrijft als een "corrupte dictatuur", onder druk te zetten. Cuba verwerpt die beschuldigingen al jaren en stelt dat de Amerikaanse sancties de economische problemen op het eiland juist verergeren.
Ruzie bij de VN
Hoe hoog de spanningen tussen Washington en Havana oplopen, bleek ook tijdens het VN-debat over de resolutie.
In zijn pleidooi tegen de resolutie haalde de Amerikaanse VN-ambassadeur Mike Waltz scherp uit naar het Cubaanse regime. Dat leidde tot boze reacties bij de Cubaanse delegatie, die op de banken sloeg, luid protesteerde en de voorzitter opriep tussen te komen.
Dit is Amerika, mijn vriend. Dit zijn de Verenigde Naties. Dit is niet uw communistische dictatuur
Amerikaanse VN-ambassadeur Mike Waltz
Toen de voorzitter besliste dat Waltz zijn betoog mocht afmaken, stapte de Cubaanse minister van Buitenlandse Zaken naar voren om met hem in discussie te gaan. "U bent een leugenaar", riep hij naar Waltz.
"Dit is Amerika, mijn vriend. Dit zijn de Verenigde Naties. Dit is niet uw communistische dictatuur", reageerde Waltz. "U kunt mij niet het zwijgen opleggen."
De woordenwisseling leidde tot chaos in de zaal en het debat werd tijdelijk stilgelegd.
Minutenlange woordenwisseling tussen de vertegenwoordigers van de VS en Cuba