Gekocht als krot, te koop als beschermde parel: modernistische Villa Roma in Leuven staat te koop

Voor Michel Decq was Villa Roma liefde op het eerste gezicht. "Hij kwam er als huisarts vaak langs bij de vorige eigenaar", vertelt dochter Louise Decq. "Toen het huis in 2001 te koop kwam, had hij meteen interesse. Het plan was om er te gaan wonen op hun oude dag."

De familie was gecharmeerd door de stijl en de geschiedenis van het huis. De villa mag dan wel naast een drukke invalsweg liggen, ooit was het een buitenverblijf.

"Na de Eerste Wereldoorlog is er veel gebouwd aan de steenweg", zegt Liedewij Elsen, adviseur monumentenbeleid van de stad. "Vooral bij de burgerij, mensen met kapitaal, was dat populair. Zij trokken weg van de dichtbebouwde stad, die ze vies en ongezond vonden."

Langs een steenweg wonen had toen een andere connotatie. "Vandaag is het eerder een plek waar mensen niet willen wonen, maar met de opkomst van de auto had het een soort van prestige", zegt Elsen. "Voor architecten als Victor Broos was het ook een hele eer om daar te bouwen. Het was ook wat pochen met je kapitaal."

Vanaf de Philipslaan zie je daarom heel wat modernistische woningen, een populaire bouwstijl van toen. "Veel van die gebouwen zijn bewaard gebleven. Het uitzicht van de steenweg lijkt vandaag nog grotendeels op dat van pakweg 100 jaar geleden."

Na ruim 70 jaar was de modernistische villa niet bepaald instapklaar voor Michel en Anita. Na enkele jaren leegstand was de woning compleet verkrot. "Op de muren van de slaapkamer stond een laag schimmel van 10 centimeter dik", legt Louise uit. "In de keuken stond zelfs een grote zwam."

Dat was niet het enige probleem: doorheen de jaren was veel van het originele ontwerp verdwenen onder oplapwerken. Michel en Anita maakten er hun missie van om het huis helemaal te herstellen naar het ontwerp van Victor Broos.

Daar schakelden ze ook hun dochter voor in. "Nadat ik was afgestudeerd, heb ik er jaren gewoond met mijn man", vertelt Louise. "We hielpen veel met de restauratie: dat was een soort van huur voor onze ouders. Zo hebben we bijvoorbeeld alle kleine tegeltjes van de vloer opgegraven. Die waren bedolven onder lagen cement, chape, tapijt… Het was een soort lasagne geworden. We hebben van elk tegeltje de kleur en plek gezocht en zo de hele vloer nagemaakt."

Van muren, meubels, deurklinken tot ramen: alles werd hersteld. "Het was enorm veel werk", zegt Louise lachend. "Het huis is een soort van totaalkunstwerk, hé. Gelukkig was het echt een passie geworden." Al doende werd de villa ook gemoderniseerd, met nieuwe elektriciteit en verwarming.

De beloning van hun werk kwam in 2017, met een bescherming van de stad. Zo'n bescherming gaat ver, legt Elsen uit. "Als een toekomstige eigenaar verbouwingen wil doen, wordt dat bijna altijd bekeken door de stad. Dat is strenger dan bij een andere woning. We wegen altijd af of de architecturale waarde bewaard zal blijven. Zo bewaren we de woning voor toekomstige generaties."

De bescherming betekent veel voor de familie Decq. "Mijn vader was enorm tevreden", zegt Louise. "Het is echt zijn geesteskind en nu is hij zeker dat ons harde werk bewaard zal blijven."

Toch komt het huis nu op de markt. "Mijn ouders hebben er nog enkele jaren in kunnen wonen, maar niet zo lang als gepland", zegt Louise. "Mijn vader woont nu in een woonzorgcentrum en mijn moeder kon er niet alleen blijven wonen."

Louise praat met veel liefde over Villa Roma. "Ik vind het echt het leukste huis ter wereld. Eigenlijk wou ik er later mijn kinderen op kot sturen en wie weet zelf nog intrekken, maar zo is het niet uitgepakt. Het is nu aan de volgende. Ik ben zeker dat we een eigenaar zullen vinden die ook een groot hart voor erfgoed heeft."