De ebolacrisis in Congo raakt meer dan 5 maanden na het begin van de uitbraak maar niet onder controle. Er zijn al bijna 10.000 mensen besmet, van wie de helft het niet heeft overleefd. VRT NWS is in het getroffen gebied en hoorde een noodkreet van Artsen zonder Grenzen. "Als er geen extra hulp komt, zie ik geen einde aan de epidemie."
Ebola-uitbraak in Congo blijft uitbreiden: "Zonder extra hulp zie ik geen einde aan deze epidemie"
Jens Van Reet
Gepubliceerd:
Op 15 mei brak een nieuwe ebolaepidemie uit in het noordoosten van de Democratische Republiek Congo, in de provincie Ituri. Inmiddels ligt het epicentrum in Noord-Kivu, in het oosten van het land. Al meer dan 9.000 mensen zijn ziek geworden, van wie er meer dan 4.510 zijn overleden. Ook in Kenia zijn al enkele gevallen gemeld.
In Afrika hebben ze helaas ervaring met ebola. Tussen 2014 en 2016 stierven in West-Afrika 11.300 mensen na een besmetting. Maar deze epidemie is op weg om alle records te verbreken.
Tegen de nieuwe variant in Congo, het Bundibugyo-virus, bestaat nog geen vaccin. Volgens de Afrikaanse gezondheidsdienst CDC gaat het daarom om de snelst groeiende ebola-uitbraak in de geschiedenis.
VRT NWS slaagde erin het getroffen gebied te bereiken. "Het was een lange reis. We zijn 3 dagen onderweg geweest", vertelt journalist Stijn Vercruysse. Hij bevindt zich samen met zijn ploeg, Patrick Moons en Ruben Vandamme, in de stad Butembo, in het zwaar getroffen Noord-Kivu.
Behandelcentra naderen limiet
Ze woonden de begrafenis bij van een 1-jarig meisje dat aan de gevolgen van een ebolabesmetting overleed. Daarnaast bezochten ze enkele behandelcentra, waar hulpverleners er alles aan doen om besmette mensen te redden.
"Ze zijn daar heel goed uitgerust. Er worden mensen achter glas verzorgd en hulpverleners dragen dikke gele pakken. Het maakt telkens weer indruk", zegt Vercruysse. "Je ziet dokters en verpleegkundigen die hun leven riskeren en patiënten die een doodstrijd voeren. Je kan daar de dood letterlijk ruiken."
De meeste behandelcentra zijn in handen van . Daar voelen ze de toenemende druk van de epidemie, die zich verder uitbreidt. "Vandaag zien we dat er te weinig hulporganisaties zijn in Butembo en nog minder in de omliggende zones", getuigt Stephanie Hoffmann.
Door een gebrek aan capaciteit en middelen komen sommige ebolapatiënten terecht tussen andere patiënten in het ziekenhuis, in afwachting van een vrije plek. Dat brengt grote risico's met zich mee. "Als er niet meer hulp komt, zie ik geen einde aan deze epidemie", waarschuwt Hoffmann.
Bevolking informeren
VRT NWS kon ook mee met hulpverleners die door het getroffen gebied trekken om mensen te waarschuwen en tegen te gaan. "Ze proberen geruchten de kop in te drukken, zoals het gerucht dat ebola in de behandelcentra zou worden ingespoten", vertelt Vercruysse.
Daarnaast doen de hulpverleners er alles aan om de Congolezen ertoe te bewegen geen handen meer te schudden en dingen zo weinig mogelijk aan te raken. Dat vraagt een grote aanpassing van de bevolking, merkt Vercruysse op.
"Op de begrafenis van het kindje waren mannen in pakken te zien en mocht de kist niet worden aangeraakt. Zo gaan begrafenissen nu in Congo, heel anders dan ze gewend zijn."
