Zowat 165 miljoen jaar geleden zwom er in het huidige China een diertje rond in meren en rivieren dat leek op de huidige otter. Dat blijkt uit wetenschappelijk onderzoek na een prehistorische vondst in Binnen-Mongolië. De ontdekking kan nieuw licht werpen op de vroege evolutie van zoogdieren.
'Otter' die 165 miljoen jaar geleden tussen de dinosauriërs zwom: maak kennis met Megacauda sungei
Michaël Torfs
Gepubliceerd:
Maak kennis met de Megacauda sungei. Het diertje leefde zowel in als rond het water en voedde zich met vis en salamanders. Het was ongeveer 50 centimeter lang en woog 1 tot 2 kilogram.
Megacauda was wellicht een goede zwemmer. "Het had een vlakke staart zoals een bever, joeg op prooien zoals een otter en zwom als een vogelbekdier", vatten onderzoekers samen. Megacauda groef wellicht holen in de rivieroevers of aan de rand van het meer.
Dit is het goed bewaarde fossiel van de prehistorische otter
Meer lezen? De studie verscheen deze week in het vakblad Nature .
Klein en toch ook relatief groot
In vergelijking met de kolossale dino's van tijdens het Jura was Megacauda een kleine verschijning. Maar in vergelijking met andere zoogdieren van toen was het best groot, minstens 2 keer groter dan andere exemplaren zelfs, schatten onderzoekers.
Megacauda moest uitkijken voor vleesetende dinosauriërs en deed wellicht 's nachts zijn ding, of misschien tijdens de schemering of het ochtendgloren. Zelf beschikte het dier over tanden die op het uiteinde een beetje naar binnen gebogen waren, om glibberige vissen niet te laten ontsnappen.
Eerste zoogdieren?
De eerste (heel primitieve) zoogdieren verschenen ongeveer 225 miljoen jaar geleden op het toneel tijdens het Trias, de periode voor het Jura. Ze bleven ondergeschikt aan de dinosauriërs tot de inslag van een asteroïde 66 miljoen jaar geleden het einde inluidde van die dino's.
Megacauda maakte deel uit van een groep zoogdieren die de naam Docodonta meekreeg. De groep beleefde een hoogtepunt rond 90 miljoen jaar geleden maar stierf uiteindelijk uit. Docodonta leefden op het land, in bomen of in holen. Of ze leefden deels in het water, zoals Megacauda aantoont.
Eten zoals een zoogdier
De fossiele resten zijn gevonden in rotssteen gevormd uit bezinksel in een meer. Ze zijn erg goed bewaard gebleven, met zelfs afdrukken van de vacht en de huid. Daardoor kon de omtrek goed ingeschat worden.
De opbouw van de keel was dezelfde als die van moderne zoogdieren, inclusief de mens. Het diertje at op dezelfde manier als wij.
"Moderne zoogdieren zijn uniek binnen de groep gewervelde dieren wat de manier van eten betreft. Ze kauwen, met een complex gebit, en slikken dan de voeding door in stukjes en beetjes", vertelt hoofdonderzoeker Zhe-Xi Luo, paleontoloog aan de universiteit van Chicago.
Kauwen, en dan doorslikken in stukjes en beetjes
Onderzoeker Luo
Andere gewervelden doen het vaak in 1 grote hap, waarbij ze bijvoorbeeld hun prooi in 1 keer naar binnen werken: "Denk aan krokodillen die grote vogels eten. Of pythons die hun kaken wijd opensperren om hun prooi op te eten. Zelfs een kleine slang kan makkelijk een knaagdier naar binnen werken. Ze hebben wel tanden, maar kunnen er niet mee kauwen."
