Bewoner (23) met brandwonden getuigt over explosie in Antwerpen: "Wij hebben niets met drugs of criminele feiten te maken"

Iets over middernacht was er in de Columbiastraat in de Antwerpse wijk Luchtbal een knal te horen. Een buurvrouw die nog wakker was, hoorde buiten iemand wegrennen en ze merkte ook het geluid van een scooter op.

"Ik riep naar de buren, die we goed kennen, dat ze hun huis langs achter moesten verlaten omdat ik vuur zag aan hun voordeur. Daarna ben ik naar buiten gelopen met water. We zijn zelf beginnen blussen en we hebben dan ook de brandweer gebeld."

Ook in de geviseerde woning zelf gingen de alarmbellen snel af bij de bewoners. "Mijn moeder riep luid en ik ben in paniek uitgegleden op de trap", zegt 1 van hen, een man van 23 die liever anoniem blijft. "Ik zag beneden meteen dat de vlammen heel hoog waren. Ik was bang dat mijn moeder, zus en neefje iets zouden overkomen. Mijn eerste focus was hen langs de achterdeur buitenkrijgen."

"Daarna heb ik gevochten met de vlammen. Toen die maar bleven naar binnen slaan, wilde ik de voordeur openen. Ik heb het glas gebroken, maar dat was zo heet dat ik mij heb verbrand."

De bewoner begrijpt niet waarom iemand een explosief deed ontploffen aan hun woning. "Niemand in ons gezin heeft problemen met andere mensen. Blijkbaar kan het een vergissing van een crimineel zijn. Dat moet wel, want wij hebben met niemand ruzie."

Dat het een vergisaanslag is, is volgens hem ook niet ondenkbaar. "Dit is geen brave buurt. Er gebeuren criminele feiten. Hier wonen goede mensen, maar ook mensen met slechte bedoelingen. Ik ben totaal niet met zulke dingen bezig."

Een huis naast dat van het getroffen gezin was enkele jaren geleden ook al het doelwit van een aanslag. Een andere buurman wijst ernaar. "Zouden ze ook deze keer niet dat huis geviseerd hebben?", vraagt hij zich af. 

Op het bewuste adres vertelt de bewoonster dat het volgens haar ook destijds om een vergissing ging en dat haar woning niet het geviseerde doelwit kon zijn.  

De bewoners van de getroffen woning hebben er een bewogen nacht opzitten, waarvan ze enkele uren doorbrachten in het ziekenhuis. "Ik ben onderzocht en mijn brandwonden werden verzorgd", zegt de 23-jarige man terwijl hij zijn pijnlijke onderarmen onderzoekend aankijkt. 

"Ik zit nu met rare gedachten. Kan het nog eens gebeuren? Ik ben bang, want de huizen in deze straat lijken sterk op elkaar." Terwijl hij afscheid neemt, probeert hij de voordeur weer te sluiten. Dat lukt niet meer, ze is te fel beschadigd.

Een medewerker van Woonhaven, de sociale huisvestingsmaatschappij, kwam deze voormiddag langs bij de slachtoffers om het schadedossier op te starten. "Voor ons is het belangrijkste dat de bewoners weer gezond en wel zijn", laat hij zich bij het buitenwandelen ontvallen.

Voor de nachtelijke explosie zijn nog geen verdachten opgepakt.