Het is niet wenselijk, maar complexe politieke dossiers hebben nu eenmaal tijd nodig. Dat zegt gewezen Vlaams minister-president Kris Peeters over de kritiek op het nachtelijke overleg van de huidige Vlaamse regering voor de begroting.
Gewezen Vlaams minister-president Kris Peeters over nachtelijk overleg: "Niet wenselijk, maar niet te vermijden"
Het begrotingsoverleg van de Vlaamse regering is de afgelopen dagen een uitputtingsslag gebleken. Minister Hilde Crevits (CD&V) werd onwel, net als de kabinetschef van Vooruit. Een dubbele uitval. De pauzeknop werd ingedrukt.
Buiten het menselijke aspect doet het (opnieuw) de vraag rijzen of nachtelijke onderhandelingen een nut hebben. Is het niet beter belangrijke beslissingen te nemen met een helder hoofd?
Kris Peeters, Vlaams minister-president voor CD&V van 2007 tot 2014, nuanceert en stelt dat overleg nu eenmaal een bepaalde dynamiek heeft.
Bilaterales vergen tijd
"Ik heb nachtelijke vergaderingen meegemaakt op Vlaams, federaal en Europees niveau", steekt Peeters van wal bij VRT NWS De Ochtend. "Het is niet alleen een Vlaams gegeven. Bepaalde compromissen kunnen maar tot stand komen na lang vergaderen. Zeker voor belangrijke dossiers als begrotingen en regeringsformaties."
De complexiteit van het dossier speelt een rol. In bepaalde regimes is er geen nachtelijk beraad: een dictator kan met zichzelf onderhandelen
Oud-minister-president Kris Peeters
Hoe gebeurt het toch dat de nacht wordt doorgedaan? Dat komt door bilaterale onderhandelingen.
Peeters legt uit: "Men zit voor een periode samen en dan beslist de minister-president om over te gaan op bilaterales, waarbij 1 partij of een delegatie langskomt om 1-2 uur te discussiëren. De andere ministers zitten dan te wachten. Dat is een mechanisme dat heel veel tijd vraagt."
Peeters overloopt het scenario waarbij de andere partijen niet ter plekke hoeven te wachten, maar naar huis kunnen gaan. "Probleem is dat men dan de media en de achterban kan informeren en je reacties krijgt waarmee de Processie van Echternach wordt georganiseerd. Zijnde: 1 stap vooruit, 2 stappen achteruit."
Een compromis sluiten is niet eenvoudig, stelt Peeters. "Alle partijen hebben tijd nodig om water bij de wijn te doen. Ik ga ervan uit dat nachtelijke onderhandelingen 1 of 2 keer per jaar plaatsvinden. Het hoort bij het politieke gegeven."
Hij vindt wel dat het aan de leider - hier de minister-president - is om de bilaterales tot een minimum te beperken. Hij of zij moet ook creatief genoeg zijn om voorstellen te formuleren om het hele proces tot een goed einde te brengen.


