Bewoners woonzorgcentrum Lanaken lopen Maasrun in buggy's: "Ze hebben er echt van genoten"

Sigrid Moreaux is ergotherapeute in woonzorgcentrum Ludinaca. Samen met Bessemerberg vormen ze vzw Huize Sint-Anna. Ze kwam op het idee bij de Antwerp 10 Miles. "Daar zag ik een rusthuis dat met loopbuggy's deelnam en dat vond ik zo leuk, omdat het heel inclusief is. Ons woonzorgcentrum is in het centrum van Lanaken en de finish is ook vlak in de buurt. Het leeft echt bij de bewoners, zij gaan altijd supporteren."

Daarom organiseerde ze dat enkele bewoners ook echt konden deelnemen aan de Maasrun. 10 bewoners namen plaats in loopbuggy's en werden afwisselend geduwd door 25 lopers. De vrijwilligers waren personeelsleden, stagiairs en familieleden.

"Het was af en toe pittig", vertelt Sigrid, "maar op de vlakke stukken en waar we wind mee hadden, ging alles heel vlot. De bewoners hebben er echt van genoten!"

Een van de deelnemers was de vader van Harry Bulté, die zelf meeduwde. "Toen ik hoorde dat mijn vader zich als een van de eerste bewoners kandidaat had gesteld, heb ik natuurlijk niet getwijfeld", vertelt Bulté. Zijn vader was vroeger niet sportief, maar was erg enthousiast om mee op pad te gaan.

De loop bracht ook herinneringen naar boven. De moeder van Bulté overleed in 2022 en verbleef eveneens in het woonzorgcentrum. "Zij zat dus ook wel even in ons hoofd tijdens de loop", zegt Bulté. Volgens hem was ook zijn vader soms emotioneel. "Hij had het op een bepaald moment ook wat moeilijker, omdat hij haar in gedachten had. Hij heeft er wel van genoten."

Bulté beschrijft vooral de laatste honderden meters in de Stationsstraat als een hoogtepunt. "Er waren enorme toejuichingen tijdens de laatste 500 à 600 meter, waar het volk aan beide kanten massaal stond te juichen. Mijn vader was aan het zwaaien, lachen en klappen met de mensen."

Het duwen van de buggy bleek voor Bulté zelf zwaarder dan het lopen op zich. "Ik voelde mijn armen meer dan mijn benen, vooral mijn bovenarmen en schouders." Per bewoner stonden minstens 2 begeleiders in, die elkaar tijdens het parcours afwisselden.

Het directiecomité van het autonoom gemeentebedrijf besliste om de deelname van de bewoners financieel te ondersteunen. Het gemeentebedrijf betaalde 1.470 euro. Daarnaast waren er ook heel wat sponsors.

Voor zowel Sigrid als Harry is het avontuur zeker voor herhaling vatbaar. "Volgend jaar kunnen we bekijken of we opnieuw een groep kunnen samenstellen voor de 10 kilometer. Ik zou het heel graag opnieuw doen", besluit Harry.