Natanya: het wonderkind dat een superster wil worden 

Motown en 80s funk: dat muzikale dieet krijgt de kleine Natanya thuis in Noord-Londen geserveerd. Bij haar geboorte kreeg ze een absoluut gehoor cadeau, en vanaf haar vierde komen daar lessen klassieke piano en viool bij.

Als tiener brengt ze vervolgens haar zaterdagen door op de pas opgerichte Julian Joseph Jazz Academy, en dat is niet bepaald een hobbyclubje. Daar zet ze haar eerste stappen als songwriter. Nog iets om toe te voegen aan de mix: een leerkracht Engels die keihard in je artistieke kunnen gelooft, en toevallig een lookalike is van een van je muzikale helden: Kate Bush. Het is een droomformule tot potentieel succes.

Ze is amper 14 wanneer Frank Ocean zijn album 'Blonde' uitbrengt. Een mijlpaal. 'Blonde' is niet alleen bepalend voor het decennium, maar ook voor Natanya's leven (én dat van mij, trouwens).

Want vanaf dan moet alles plaatsmaken voor die ene ambitie: haar eigen muziek maken. Ze spendeert zelfs de middagpauzes op school in het computerlokaal, om met Logic Pro te experimenteren. Met succes: haar eerste EP 'Sorrow At Sunrise' (2023) en debuutalbum 'Feline's Return' (2025) schrijft en producet ze zelf. Haar opvallende sound zorgt voor lof van artiesten waar ze naar opkijkt, zoals SZA en Tyler, The Creator.

De formule lijkt dus te werken, maar Natanya, intussen 24, blijft zichzelf uitdagen. Op haar album 'ATTITUDE ERA!' toont ze precies wie ze is als artiest en songwriter. Dit zijn 3 redenen om in haar verhaal te stappen.

'ATTITUDE ERA!' had evengoed een selftitled album kunnen zijn.

"Name's Natanya, did I ever mention I'm a problem?", zingt ze lieflijk op de eerste track 'TICKET STOP'. Het probleem in kwestie? Ze wil de muziekindustrie op z'n kop zetten, en niemand kan haar tegenhouden.

Met een breed kader aan referenties (van Janet Jackson tot WWE) schetst Natanya een plaatje van wie ze is: een liefhebber van nillies R&B, maximalistische producties en theatraliteit. Het plezier spat ervan af in songs waar zijdezachte vocals een soms brutale knipoog krijgen. 

Het is een kunst om nostalgisch én futuristisch te klinken, en tegelijk helemaal jezelf te blijven. Die code heeft Natanya intussen perfect gekraakt, door haar eigen verlangens centraal te zetten in haar muziek.

Natanya droomt niet alleen groots, haar werkethiek is minstens even indrukwekkend.

In 'TICKET STOP' vertelt ze ook: "I haven't seen a beach in years, got big dreams of vacation. But I can't drop the pen until I see this story changing."

Alleen al met die openingstrack verdient ze een gouden ticket naar supersterrenstatus.

Voor de opnames van 'ATTITUDE ERA!' crashte Natanya 2 weken in de zetel van Oscar Scheller in Brooklyn (New York). Dat deed wonderen. De hitproducer (Charli XCX, PinkPantheress...) snapt perfect hoe popmuziek anno 2026 moet klinken. 

Scheller is de perfecte aanvulling voor Natanya, die naar eigen zeggen slecht is in drums en wiskunde. Met punchy drumpatronen en aanstekelijke hooks bouwen ze samen aan een geheel eigen universum.

'CANDYLAND!' bijvoorbeeld is een mierzoete popsong over verleiding en escapisme. Natanya's stem klinkt uitbundig, en elke inflectie erin is intentioneel. De song (of is het de bijhorende videoclip?) doet wat aan Charlie and the Chocolate Factory denken, maar met Scheller in haar team is Natanya een wervelwind die Willy Wonka met gemak van zijn troon blaast. 

Maar vooral 'PLAY WITH A KISS!' sloeg mij vanaf de eerste seconde met verstomming.

Als iets je hier vertrouwd in de oren klinkt, zijn het misschien wel de zware synths die Natanya leende van Beyoncé's 'Sweet Dreams'. Wat me helemaal deed rechtveren? Een bridge die je wijsmaakt dat Natanya heel even door de geest van Prince bezeten was.

Deze krijgt instant een plek in mijn eindejaarslijstje. Top 5, minstens!

Met Natanya krijg je een popster in wording die zelf aan de knoppen zit: ze schrijft, ze producet en is het creatieve genie achter haar visuals. Die autonomie komt ook terug in de onderwerpen waarover ze zingt. 

Niet geschoten is altijd mis, maakt Natanya duidelijk in 'DON'T ASK!': een viering van initiatief nemen en girl power die niet afgestraft wordt.

Het instructieve 'SHOW ME RIGHT!' gaat nog verder. Natanya zegt je exact wat ze wil, en hoe ze het wil. Ze beseft heel goed: met verlegenheid kom je er niet. 

Natanya wil véél, ze wil alles, en alles liefst op haar voorwaarden. Ze droomt, niet onterecht, van roem. Ze wil een artiest zijn die anderen inspireert, en ze is (nu al!) bewust met een soort nalatenschap bezig.

Met 'ATTITUDE ERA' krijg je de garantie dat Natanya een onvergetelijke stempel drukt op het muzieklandschap. Benieuwd welke vormen die stempel nog zal aannemen.