Mesen en Beselare krijgen nieuwe kermis, tegen trend van verdwijnende dorpskermissen in

De kermis in Mesen is vandaag terug na 3 jaar afwezigheid. Kinderen van basisschool De Horizon mochten voor de start van het weekend al gratis op de attracties. "We willen het sociaal leven opnieuw aanwakkeren", zegt Kurt Schots, voorzitter van het nieuwe kermiscomité in Mesen.

"De stad leefde er al een hele week naartoe. Maandag werd de tent hier opgezet, sindsdien komen er al mensen kijken. Je voelt dat de sfeer goed zit."

Naast de grote tent en de traditionele kramen staan ook een quiz, een fuif en een eetfestijn met meer dan 150 mensen op de planning. Mesen stond traditioneel als laatste op de kermiskalender, maar het comité besliste in overleg met de burgemeester om nog een week later te organiseren, zodat er voldoende foorkramers beschikbaar zijn. "Dat we dan in de herfst vallen, geeft niet, het is vandaag toch prachtig weer", zegt Schots.

In het Zonnebeekse dorp Beselare, 15 kilometer verder, verdween de vorige kermis meer dan 10 jaar geleden. Dit jaar is een nieuw kermiscomité opgericht. "De kermis bloedde uit. Samen met andere dorpsbewoners willen we dit nieuw leven inblazen", zegt Sigrid Zole van het comité.

"Ik herinner me als kind nog dat ik zo uitkeek naar het kermisweekend. Het is een weekend voor jong en oud. Het maakt iedereen blij."

De opstart van nieuwe kermissen is erg uitzonderlijk. "De trend is dat in dorpen en wijken kermissen eerder verdwijnen", stelt Steve Severeyns, voorzitter van de Belgische foorkramers. "Dat komt door gemeentefusies, de afkalving van het lokale verenigingsleven en veel nieuwe initiatieven. In heel Vlaanderen zijn er nog ongeveer 2.000 kermissen over."

"De dorpskermis is eeuwenoud en ontstond naar aanleiding van de wijding van de kerk in de middeleeuwen. Zo'n mis werd jaarlijks opnieuw gevierd rond de kerk. Grote foren zoals in Kortrijk en Brugge hadden hun oorsprong in de grote jaarmarkten."

De kermiscultuur in België is een paar jaar geleden erkend door UNESCO als immaterieel cultureel erfgoed. "Maar een kermis hoort niet thuis in een museum. Ik vind het goed dat deze kermissen erbij komen. Er is nog altijd vraag naar", concludeert Severeyns.