Man uit Drongen vrijgesproken voor dood van zijn vrouw die van de trap was gevallen

De zaak startte nadat het UZ Gent in februari 2018 een verdacht overlijden van een vrouw aan de politie had gemeld. "Volgens de echtgenoot van het slachtoffer was zijn vrouw enkele dagen eerder in hun woning van de trap gevallen", zegt de rechtbank.

Volgens verklaringen van de echtgenoot en zijn ouders (die die nacht aanwezig waren in de woning) had de vrouw vermoedelijk een epileptische aanval gekregen, getriggerd door (overmatig) alcoholgebruik, en op die manier een dodelijke val van de trap gemaakt.

Het was niet de eerste keer dat de vrouw ten val kwam. Dat gebeurde al eens op de trap thuis, en in 2015 kwam ze ook al eens ten val op haar oprit. Na die laatste val werd ze in levensgevaar naar het ziekenhuis gebracht, waar ze een tijd in coma lag.

"Sindsdien leed de vrouw aan blijvende neurologische schade, kreeg ze 2 keer een epileptische aanval, kampte ze met zicht- en taalproblemen en was ze blijvend arbeidsongeschikt", zegt de rechtbank. 

De echtgenoot werd toen ondervraagd door de politie. Hij kreeg de gunst van de opschorting in de raadkamer voor een eerder incident dat bij het onderzoek aan het licht was gekomen. Toen had hij zijn vrouw, na een discussie, een trap op haar been gegeven, met verwondingen aan het been tot gevolg.

Zijn mogelijke betrokkenheid bij de val op de oprit werd ook onderzocht, maar daarvoor werd hij door de raadkamer buiten vervolging gesteld.

Toen de vrouw opnieuw ten val kwam in 2018 en daarbij overleed, vermoedde het parket dat er daarom meer aan de hand was. Omdat de man een voorgeschiedenis had van partnergeweld. 

Er werd opnieuw een gerechtelijk onderzoek opgestart, dat bestond uit een combinatie van verslagen van de wetsdokter, technisch sporenonderzoek, veelvuldige verhoren en afluistermethoden.

Het parket besloot de man voor de rechter te brengen, zowel voor de feiten uit 2015 als die uit 2018, die gekwalificeerd werden als slagen of verwondingen met de dood tot gevolg.

De moeder van de man moest zich verantwoorden voor het weigeren van hulp, met de verzwarende omstandigheid dat zij wist dat haar schoondochter in groot gevaar verkeerde. 

Zowel voor de feiten uit 2015 als de feiten uit 2018 oordeelde de rechtbank dat er onvoldoende bewijzen zijn om te spreken van opzettelijke slagen en verwondingen door de man en schuldig verzuim door zijn moeder.

Wat de feiten uit 2015 betreft, stellen de 3 rechters dat er "objectieve elementen ontbreken" die de "vermeende agressieve tussenkomst" van de man kunnen aantonen.

Voor de feiten in 2018 meent de rechtbank dat de gezondheid van de vrouw toen was aangetast door een duidelijke neurologische voorgeschiedenis. Wat de val inderdaad kan hebben veroorzaakt. Ook "kon de analyse van bloedsporen en een reconstructie met een pop geen sluitend belastend bewijs leveren om de versie van de beide beklaagden zonder enige redelijke twijfel uit te sluiten".

De rechtbank verwijst ook naar de verklaring van de spoedarts van het UZ Gent die ter plaatse kwam na haar val van de trap. "Zij gaf een aantal medische argumenten die eerder in de richting van een epileptische aanval wezen als oorzaak van de val van de trap. Deze hypothese werd ook door de wetsdokter niet uitgesloten", klinkt het in het vonnis.

De rechters stellen daarom dat de epileptische aanval "als verklaring voor een val van de trap een concrete en zeer plausibele mogelijkheid is", leest het vonnis. "Een scenario waarin de vrouw ten val kwam zonder dat de man daar enige hand in had, blijkt minstens even aannemelijk, zo niet aannemelijker, dan een scenario waarin dit wel het geval was." 

"Het is een hele lijdensweg geweest", reageert Nina Van Eeckhaut, advocate van de man. "Hij is niet alleen zijn echtgenote verloren na een val van de trap, hij is ook nog gedurende jaren verdacht gemaakt en was het voorwerp van een onderzoek dat op zijn zachtst gezegd nogal vooringenomen werd gevoerd."

"Zo hebben we moeten vaststellen dat het bloedspooronderzoek, op zijn zachtst gezegd, amateuristisch werd uitgevoerd. Dat sluipt in het gerechtelijk onderzoek en wordt vervolgens door heel veel mensen als waar gezien, maar zodra het aan een kritische, wetenschappelijk onderbouwde toets wordt onderworpen door iemand die wel de nodige skills heeft, zakt het eigenlijk als een soufflé in elkaar."

"Opluchting overheerst", zegt Van Eeckhaut. "Maar ook heerst het gevoel dat er toch jaren van zijn leven en dat van zijn ouders voorbij zijn gegaan die we nooit meer terugkrijgen."

Er kan nog beroep aangetekend worden tegen het vonnis.