In Limburg liggen de meeste 'moordstrookjes' van heel Vlaanderen. Ongeveer een derde van de fietspaden langs gewestwegen is er gevaarlijk, omdat ze onvoldoende verhoogd of afgescheiden zijn van de rijbaan. Bij de centrumsteden spant Gent de kroon met 34 procent. In totaal gaat het in Vlaanderen om 2.623 kilometer 'moordstrookjes'. Groen pleit voor tijdelijke maatregelen zoals betonblokken of lagere snelheden. Ook de Fietsersbond is kritisch.
Limburg telt meeste 'moordstrookjes' langs gewestwegen, Gent koploper bij centrumsteden
Vlaanderen telt in totaal 2.623 kilometer 'moordstrookjes'. Dat zijn fietspaden langs gewestwegen die niet aan de veiligheidsnormen voldoen, doordat ze onvoldoende verhoogd of afgescheiden zijn van de rijweg. Het gaat om 26 procent van het totaal aantal fietspaden langs gewestwegen. Dat blijkt uit een parlementair antwoord van Vlaams mobiliteitsminister Annick De Ridder (N-VA).
Tussen de provincies en gemeenten zijn er grote verschillen. Zo telt Limburg verhoudingsgewijs de meeste moordstrookjes (30 procent), Antwerpen de minste (21 procent).
Ook tussen de centrumsteden zijn er grote verschillen: Genk (6 procent) telt de minste moordstrookjes, Gent veruit de meeste (34 procent). "Heel wat steden en lokale besturen investeren in fietsveiligheid, maar de Vlaamse regering laat het afweten op haar wegen", zegt Vlaams Parlementslid Bogdan Vanden Berghe (Groen) die de cijfers opvroeg.
Groen pleit voor actieplan
Groen wil dat de minister snel een concreet plan opmaakt, en pleit ook voor tijdelijke maatregelen zoals betonblokken of lagere snelheden op de gevaarlijkste plekken.
"De huidige en de vorige regering spreken wel over verkeersveiligheid en fietsambitie, maar de plannen blijven grotendeels vaag. Er zijn geen duidelijke deadlines, geen meetbare tussendoelen en geen garanties", zegt Vanden Berghe. Hij erkent wel dat fietspaden aanleggen een werk van lange adem is.
Recordinvesteringen
In een reactie beklemtoont Vlaams minister Annick De Ridder dat er momenteel rond de 300 miljoen euro per jaar geïnvesteerd wordt in fietsinfrastructuur, terwijl dat vroeger 80 miljoen euro was.
"Dat zijn recordinvesteringen, jaar na jaar. En die inspanningen leveren ook resultaat op. Vlaanderen staat vandaag op de tweede plaats als fietsregio in Europa, na Nederland. Daar mogen we best wat trotser op zijn. Uiteraard is het werk niet af: elk fietspad dat veiliger kan, willen we aanpakken. We boeken dus wel degelijk vooruitgang", klinkt het.
Tegelijkertijd noemt de minister het onwerkbaar om overal afgescheiden fietspaden aan te leggen. "Er is niet altijd de benodigde ruimte, zeker niet in bebouwde kom, en het is ook niet overal noodzakelijk. Veel hangt af van de inrichting van de weg en van het geldende snelheidsregime", zegt de minister.
"Ga eens fietsen in Wallonië, Frankrijk, Spanje of Portugal en zoek daar buiten de grote steden naar afgescheiden fietspaden. Je zal er niet veel vinden", zegt De Ridder nog.
Fietsersbond kritisch voor beleid
De Fietsersbond heeft bedenkingen bij de opmerkingen van minister De Ridder. "De minister zegt dat afgescheiden fietspaden niet overal kunnen en dat veel afhangt van de snelheid voor het gemotoriseerd vervoer. Daar zijn we het mee eens. Waar er geen plaats is voor een veilig fietspad, moet de snelheid dus omlaag. Dat kan morgen al, met een verkeersbord", aldus woordvoerder Wies Callens.
Dat de minister 300 miljoen euro per jaar in fietsinfrastructuur investeert, klopt ook niet helemaal volgens de Fietsersbond. "De begroting van 2026 toont iets anders: 229 miljoen dit jaar", zegt Callens. "Dat zeggen wij niet, maar dat zegt het Rekenhof."
Ook de vergelijking die de minister maakt met andere landen waar het slechter is, maakt geen indruk. "Tweede fietsregio van Europa? Mooi. Maar wie vandaag op een moordstrookje fietst, heeft weinig aan een vergelijking met Spanje."
Regionaal nieuws uit Limburg
Gepubliceerd:
