De weginfrastructuur in Vlaanderen is te verwarrend voor kinderen. Dat zegt Radio 2-dj Peter Van de Veire die regelmatig met zijn zoontje van 7 gaat fietsen. Professor ruimtelijke planning en mobiliteit Kobe Boussauw (VUB) erkent dat gemengd verkeer verwarrend kan zijn voor jonge kinderen. "Vanaf juni 2027 mogen kinderen tot en met 11 jaar op het voetpad fietsen."
"Het is een jungle": Peter Van de Veire ergert zich aan onveilige fietssituaties voor jonge kinderen
Rosalie Legrand
Gepubliceerd:
Radio 2-dj Peter Van de Veire gaat regelmatig fietsen met zijn zoontje van 7. Het valt hem op dat de Vlaamse weginfrastructuur een wirwar aan wegen is en dat het voor jonge kinderen moeilijk is om situaties in te schatten.
"Je hebt voetpaden, fietspaden, autowegen en busstroken. Soms mag je wandelen op het fietspad of heb je een voetpad en een autoweg, maar geen fietspad. Er bestaan gele fietspaden, maar ook rode. En dan zwijg ik nog over de barsten in de weg of de gebroken tegels. Het is een jungle", vertelt hij in zijn ochtendshow 'Goeiemorgen Morgen!'.
Tot 12 jaar op het voetpad
Professor ruimtelijke planning en mobiliteit Kobe Boussauw (VUB) reageert op zijn ergernis.
"Het klopt dat het verkeer voor jonge kinderen verwarrend kan zijn. Volgens de huidige Belgische wegcode mogen alleen kinderen jonger dan 10 jaar altijd op de stoep rijden, maar dat verandert binnenkort."
"De federale regering heeft beslist om die leeftijd op te trekken. Vanaf 1 juni 2027 mogen kinderen tot en met 11 jaar (dus tot hun 12e verjaardag) op de stoep fietsen."
"Het is aan jou als ouder om mee in te schatten of het wenselijk is dat je kind op die leeftijd nog op de stoep rijdt. Als je kind zelfzeker is, zal het meer snelheid maken en mogelijks voetgangers hinderen. Dan rijd je beter op het fietspad of de rijbaan."
Professor Boussauw stelde met collega’s richtlijnen op voor verschillende fietsvoorzieningen in Vlaanderen. "Daarin zit een afwegingskader om te kijken in welke gevallen het zinvol is om het verkeer te mengen."
"In binnenstedelijke omgevingen kan dat interessant zijn. En ook in woonwijken kiezen we vaak voor een zone 30. Het snelheidsverschil tussen auto’s en fietsers is lager. De fietser wordt dan een evenwaardige weggebruiker aan de auto. We willen fietsen daar stimuleren, omdat het veilig kan."
In sommige gevallen kan het wel zinvol zijn om een fietspad aan te leggen. "Dat is dan puur voor de duidelijkheid. Maar heel vaak is er geen ruimte voor een apart fietspad. Je kan geen gebouwen afbreken om de wegen te verbreden.”
Vals gevoel van veiligheid
"Stel dat er toch genoeg plaats is, dan zit je nog steeds met de complexe infrastructuur van de binnenstad. Kruispunten volgen elkaar snel op en er zijn veel opritten. Zo'n fietspad geeft je dan een vals gevoel van veiligheid", zegt professor Boussauw.
"Bovendien verlies je op een fietspad als fietser ook je voorrang. In een zone 30 moet een automobilist altijd wachten als een fietser links wil afslaan. Als je op een fietspad rijdt en je wil naar links, moet je stoppen en wachten totdat er geen auto’s zijn."
