Jeugdhuis Club 9 in Koersel bestaat 60 jaar en dat werd zaterdagavond gevierd. Terwijl oudgedienden terugblikken op de rijke geschiedenis van één de oudste jeugdhuizen van Limburg, heeft het huidige bestuur het moeilijk om jongeren hun weg te laten vinden naar het jeugdhuis.
Het jeugdhuis in Koersel zat gisteravond goed vol, niet alleen met jongeren maar deze keer met wat meer grijze haren. Club 9 is een naam met faam in de wereld van de Limburgse jeugdhuizen. Met veel nostalgie werd teruggeblikt op de afgelopen zestig jaar.
"Op zondagavond zat het jeugdhuis altijd afgeladen vol", vertelt Jean Bartels, de eerste professionele medewerker van het jeugdhuis tussen ’75 en ’85.
"Op zaterdag was het rustiger, dan organiseerden we activiteiten voor een dertigtal jongeren maar de zondagse Instuif was telkens goed voor 300 tot 400 jongeren. Om 19 uur stonden de mensen aan te schuiven aan de deur en om middernacht stipt was het gedaan."
Jos Moons kwam gisteren vanuit Bornem, in de provincie Antwerpen. Want dit feestje wilde hij absoluut niet missen.
"Ik kom heel graag terug naar Koersel", vertelt Jos met een grote glimlach. "Ik werd in de jaren '70 gevraagd om mee te werken in het bestuur en was ook DJ. Het waren fantastische tijden."
"De Club was een openbaring, je leerde er organiseren, het was een fijne leerschool. En we hebben er vriendschappen voor het leven aan overgehouden."
Stunts
Rudi Haselaars werkte als beroepskracht van 1985 tot 2008 in het jeugdhuis. In die tijd waren er een aantal opvallende stunts voor het Guinness Book of Records die zelfs de Internationale pers haalden.
"We hebben samen met de jeugdbewegingen een geldtapijt gemaakt en daarna zijn we gaan stapelen", vertelt Rudi.
"Stapelen met kopjes, blikjes en daarna met mensen. Zo stonden we met 100 jongeren op een waterbed en als apotheose werd Wendy Van Wanten als 101e op het bed gezet. Dat was het 25-jarige bestaan van Club 9 en die stunt hebben we later nog eens overgedaan in het bekende Duitse tv-programma 'Wetten, Dass'".
Verboden te kussen
Het jeugdhuis werd in 1966 opgericht vanuit de parochie van Koersel. Het bestuur en de kapelaan hielden toen een oogje in het zeil, blikt Jean Bartels terug.
“Jongens en meisjes mochten elkaar niet kussen en de meisjes mochten ook niet op de schoot van de jongens gaan zitten. Kussen tijdens een slow was verboden, dan ging de muziek af! En kapelaan Sevens verbood ons de plaat 'Je t’aime moi non plus" te draaien. Het was een fijne tijd maar toch ook een strenge katholieke tijd."
Minder volk
Vandaag zijn er minder jongeren die hun weg vinden naar het jeugdhuis. Maar het jonge bestuur geeft de moed zeker niet op. "Het is moeilijk om de jeugd nog tot hier te krijgen", vertelt huidig voorzitter Romy Snoekx.
"Maar daarom organiseren we heel veel evenementen en maken we extra reclame. Het is moeilijker dan vroeger, dat voelen we wel. Maar we blijven ons inzetten en zijn zeker gemotiveerd om door te gaan. We hebben nu ook 3 nieuwe beroepskrachten die met volle goesting klaarstaan om de jongeren te helpen."
Regionaal nieuws uit Limburg
Gepubliceerd: