Twee identieke tweelingkoppels trouwen: waarom ze toch niet zomaar van partner kunnen wisselen

Op de vraag of de tweelingen makkelijk van partner zouden kunnen wisselen, is Feenstra stellig. "Nee, zo werkt het niet. Ze zijn verliefd geworden op de één, niet op de ander. Het mag wel zo zijn dat ze uiterlijk enorm op elkaar lijken, deze mensen blijven nog altijd individuen met een heel bijzondere band en veel gelijkenissen, maar ze zijn niet inwisselbaar. Er zijn wel degelijk verschillen."

Die verschillen zijn het product van zowel kleine genetische veranderingen als omgevingsfactoren. "Het begint al in de baarmoeder", steekt Feenstra van wal. "De positie van de ene kan daar al iets beter zijn dan die van de andere. Bovendien vinden daar enorm veel celdelingen plaats. Er kunnen mutaties ontstaan waardoor het genetisch patroon een heel klein beetje gaat verschillen."

"Dan is er uiteraard ook nog de bevalling: de ene kan het makkelijker of moeilijker hebben dan de ander. En daarna is er het leven zelf: ook al heb je precies dezelfde opvoeding, je ervaart het als individu toch nog net altijd een beetje anders. Maar uiteraard zijn er geen mensen ter wereld die meer op elkaar lijken dan identieke tweelingen."

Die gelijkenissen zijn toch vooral te wijten aan genetica, zelfs als het gaat om gelijkenissen op het gebied van persoonlijkheid. Er zijn heel wat verhalen van identieke tweelingen die decennialang gescheiden leefden en geen weet hadden van het bestaan van hun tweelingbroer of -zus. Op het moment dat ze samen kwamen, bleek dan vaak dat ze onafhankelijk van elkaar hadden gekozen voor hetzelfde beroep en dezelfde hobby's, dat ze dezelfde politieke voorkeur hadden ontwikkeld, hetzelfde lievelingseten hadden en zelfs op dezelfde manier hun blikje frisdrank vasthielden.

Dat mag niet verwonderen, zegt Feenstra. "Genen zijn veel belangrijker dan we tot hiertoe allemaal hebben aangenomen. Ze hebben wel degelijk invloed op onze voorkeuren, onze hobby's, onze levenskeuzes, onze politieke mening en onze persoonlijke smaak. Van het speelgoed waarmee we spelen over de kleuren die we mooi vinden en het eten dat we lekker vinden, onze manier van lopen en gesticuleren tot wat we later worden en op wie we stemmen, hier hebben de genen allemaal grote invloed op."

"Daar komt nog bij dat eeneiige tweelingen die apart van elkaar opgroeien zich volledig ontwikkelen volgens hun eigen genetisch pakket. Ze doen niet hun best om verschillend te zijn van hun tweelingbroer- of zus, omdat die er eenvoudigweg niet is. En zo zien we dat eeneiige tweelingen die apart opgegroeid zijn vaker nóg meer op elkaar lijken dan tweelingen die samen zijn opgegroeid."

Betekent dat dat ouders hun identieke tweelingen maar beter niet meer hetzelfde kleden, om hen de ruimte te geven zich als individu te ontwikkelen?

"Uit onderzoek blijkt dat dat niet uitmaakt", zegt Feenstra. "Sommige identieke tweelingen vinden het vaak net heel leuk om hetzelfde gekleed te gaan, omdat ze nu eenmaal dezelfde kleding leuk vinden. En op een gegeven moment komen ze wel op een punt waarop ze zelf kiezen hoe hard ze op elkaar willen lijken."

En zo is het plots een pak minder verwonderlijk dat identieke tweelingen met elkaar trouwen. Want ook op het gebied van de liefde hebben ze vaak dezelfde smaak, beaamt Feenstra. Bovendien is een huwelijk tussen 2 identieke tweelingen ook op een manier makkelijker.

"Eigenlijk is het heel logisch. Niemand begrijpt beter wat het is om deel te zijn van een identieke tweeling, dan een andere identieke tweeling. Bij huwelijken waarin een tweelinghelft met een eenling trouwt, zie je vaker dat de partner moeite heeft met de unieke en intieme band die de tweelingpartner heeft met zijn of haar broer of zus. In dit geval zal er geen jaloezie zijn, omdat ze perfect van elkaar begrijpen hoe belangrijk de broer of zus is in het leven van hun partner."