"Die keelontsmettingen waren foltering": 5 jaar cel gevraagd voor tandarts (72) uit Wilrijk die jarenlang patiënten aanrandde

"Hij ging zonder veel uitleg diep in haar keel. Het was voor haar heel pornografisch en seksueel. Het voelde alsof hij een vagina aan het vingeren was. Hij positioneerde zich achter haar. Hij hijgde heel hard en duwde zijn kruis tegen haar hoofd. Na de behandeling vroeg hij of mevrouw een vriendje had. Ze is nooit meer durven teruggaan."

Op het proces voor de Antwerpse correctionele rechtbank neemt advocaat Walter Damen als eerste het woord. Hij schetst hoe zijn cliëntes allemaal een raar gevoel overhielden aan de keelontsmettingen van de tandarts uit Wilrijk. Samen met meester Cato Van Hoof brengt hij het verhaal van elk van de tientallen slachtoffers die ze vertegenwoordigen, afzonderlijk voor de rechtbank.

Wanneer de advocaten een verhaal van een slachtoffer aansnijden, neemt de ex-patiënte in kwestie plaats vooraan in de rechtszaal, op armlengte van de beklaagde. Sommige slachtoffers nemen ook zelf het woord. 

"Dit is zo pijnlijk: zelfs in de handen van een hulpverlener ben je niet veilig. Hoe kon hij zo lang aan het werk blijven? (...) Er was geen enkele vorm van menselijkheid", getuigt het eerste slachtoffer dat zelf een brief voorleest voor de rechter. "Die keelontsmettingen waren een ware foltering."

Verschillende vrouwen blijven ook met vragen zitten over behandelingen waarbij ze onder narcose werden gebracht. Was die narcose wel nodig? En wat is er gebeurd terwijl ze buiten bewustzijn waren? Een van de slachtoffers zegt dat ze na zo'n behandeling bovendien pijn had aan haar vagina. De tandarts heeft tijdens het onderzoek steeds ontkend dat er tijdens de narcoses iets is gebeurd.

"Wat is er gebeurd onder narcose? Mijn lichaam vertelt mij iets. Waarom maakte hij na mij nog zo veel slachtoffers? Mijn leven ging verder, maar nooit op dezelfde manier. Als ik ooit antwoorden krijg, zal het mij bevrijden of opnieuw beschadigen", vertelt een ex-patiënte.

Een ander slachtoffer beschrijft hoe de gebeurtenissen nog dagelijks in haar hoofd spoken. "Waarom heb ik niet 'stop' gezegd?", vraagt ze zich luidop af tijdens de zitting. "Zijn vingers in mijn mond, het kokhalzen en het braken. Ik heb vaak gezegd: dit is toch wel raar. Het zit onder mijn huid."

"Mijn lijf is gebruikt zonder toestemming", vervolgt ze. "Mijn rust en vertrouwen in artsen is weg. Ik ben angstig om alleen in een ziekenhuisruimte te zijn. Het beheerst mijn leven. Ik voel me verantwoordelijk voor andere slachtoffers. Ik wil dat mijn stem gehoord wordt. Ik heb recht op erkenning en respect. Ik wil niet vergeten worden."

Andere slachtoffers willen alleen hun verhaal delen via hun advocaten. Naast de zogenoemde 'keelontsmettingen' vertellen sommige vrouwen dat de tandarts hen ook gestreeld heeft op verschillende plaatsen op het lichaam, telkens onder het motto: "Dit is een noodzakelijke behandeling".

Anderen getuigen over masturbatie. "De tandarts zette zich met zijn stoel achter de patiënte en begon dan te masturberen terwijl hij met zijn vingers in haar keel ging. Nadat hij was klaargekomen, aaide hij de vrouw over haar hoofd en zei hij 'heel goed'."

Een 20-tal slachtoffers wordt bijgestaan door Damen en Van Hoof. "Het is een bijzonder dossier, na al die jaren springt dit dossier er toch uit", begon de bekende Antwerpse strafpleiter. "Schaamte, verbazing en verbijstering. Hoe heeft alles zo lang kunnen duren? Je moet het hebben meegemaakt om het te kunnen inschatten."

Het sleutelwoord in Damens pleidooi: vertrouwen. "De slachtoffers dachten dat ze in goede handen waren. Hij gaf zich ook uit als dokter, om meer vertrouwen te winnen. De patiënten moesten zelf het lampje vasthouden, zodat de man zijn handen vrij had om diep in de keel te duwen. Ze kregen kokhalsneiging. Sommigen moesten zelfs plastic over hun borsten doen."

Damen benadrukt dat de feiten nooit aan het licht zouden zijn gekomen als er geen materieel bewijs was. "Het zijn ernstige filmpjes die je niet wilt zien: soms positioneerde hij zich achter de patiënt en masturbeerde hij. 'We hoorden een ritmisch gekraak van de stoel', getuigen slachtoffers achteraf."

Waar verschillende advocaten ook zwaar aan tillen: de slachtoffers betaalden voor de 'behandelingen', en dus ook voor hun misbruik.

Ook het RIZIV heeft zich burgerlijke partij gesteld. De beklaagde zou jarenlang kosten hebben aangerekend voor behandelingen die volgens het gerecht niet bestonden. Het RIZIV wil die onterecht betaalde bedragen terugvorderen.

Het openbaar ministerie heeft 5 jaar cel, waarvan de helft met probatie-uitstel, gevorderd tegen de tandarts. "Deze feiten lieten een diepe indruk na bij zijn nietsvermoedende patiënten. Ik til er zwaar aan dat hij zelf nooit hulp heeft gezocht voor zijn probleem", zei de procureur.   

"Ik had veel eerder hulp moeten zoeken", zegt de man zelf ook, snikkend. "Het was zo fout. Ik weet het. En nu is het te laat. Ik verontschuldig mij tegenover de slachtoffers."

De advocaten van de man erkennen het leed van de slachtoffers. "Ze hebben genoeg redenen om boos te zijn. Het vertrouwen is geschonden, absoluut." Ze stellen de feiten niet ter discussie en erkennen dat de behandelingen "met een seksuele connotatie" gebeurden.

Tegelijkertijd wijzen de advocaten op de periode die de beklaagde al heeft doorgebracht in detentie: 4 maanden voorhechtenis, waar hij volgens de advocaten opgesloten heeft gezeten in mensonwaardige omstandigheden. Dat werd gevolgd door 8 maanden elektronisch toezicht.

"En dan werd hij vrijgelaten onder voorwaarden, onder zeer strikte omstandigheden. Hij mag enkel naar de therapeut. Hij heeft dat lot aanvaard", klinkt het.

"Hij heeft al geboet. In totaal heeft hij al 15 maanden vrijheidsberoving gehad. Hij is vandaag geen gevaar meer voor de maatschappij. Hij is geen tandarts meer. De stoornis was het gevolg van zijn  beroep. Het heeft enkel bij patiënten plaatsgevonden. Ook heeft hij zijn visum afgegeven. Het is totaal geneutraliseerd. Re-integratie en rehabilitatie zijn nodig."

De advocaten pleiten daarom voor een probatiestraf. Dat is een straf waarbij je je aan bepaalde voorwaarden moet houden. Volgens hen zou dat bijvoorbeeld een contactverbod en therapie kunnen zijn.

De uitspraak volgt op 27 oktober.