"Al 4 jaar vraag ik me af of ik niet beter naar een dokter was gegaan": vader Jairon (14) spreekt op assisenproces

"We hopen op antwoorden en op de waarheid, de echte waarheid", zei Danica, de moeder van Jairon, bij aankomst aan de Antwerpse assisenzaal. Ze werd vergezeld door haar partner Andy en 2 zonen, die ook in het huis in Turnhout woonden in de periode dat hun broer er overleed.

Er is nog veel onduidelijk over de dood van de jongen die al weken dood in bed lag toen hij werd gevonden, maar volgens moeder Danica staat 1 ding vast: de ketamine die in het lichaam van haar zoon gevonden werd, is bewust toegediend en heeft mee tot zijn dood geleid.

In de namiddag werden de 6 beschuldigden verhoord over de laatste weken en dagen voor Jairons dood. Ze vertellen dat Jairon al even ziek was en dat zijn toestand steeds slechter werd. In de laatste dagen voor zijn dood kon hij nauwelijks nog bewegen of praten, klinkt het.

Op de vraag waarom niemand de hulpdiensten belde, zeggen ze dat ze niet doorhadden dat het zo ernstig was.

"Op een bepaald moment kreeg hij slijmen in zijn keel en kon hij moeilijker eten", getuigt vader Rennlhij M. "De laatste dagen hoorde ik een klik in zijn keel. Dat heeft mij heel erg doen schrikken. De avond voor zijn dood zag ik dat hij heel slap was. De dag erop wilde ik naar de dokter gaan, maar dat heeft hij niet gehaald."

Op het einde van zijn verhoor werd M. emotioneel. "Ik ben mijn kleine jongen kwijt. Ik ben de verantwoordelijke. Ik loop al 4 jaar rond met de vraag: was ik niet beter naar een dokter moeten gaan?"

Na de verhoren van de beschuldigden kwamen de wetsdokters en toxicologen aan het woord over de aangetroffen ketamine. Het verdovingsmiddel, dat ook als drug wordt gebruikt, werd in later onderzoek gevonden in een haarstaal van Jairon.

"Uit het haarstaal blijkt dat Jairon in de laatste 6 maanden voor zijn dood meermaals is blootgesteld aan ketamine", lichtte toxicoloog Jan Tytgat toe in de assisenzaal. "Of dat bewust is toegediend of niet, laat ik in het midden."

"De meest waarschijnlijke interpretatie is dat de ketamine op meerdere momenten in lage dosissen is opgenomen. Dat kan 2 keer, maar bijvoorbeeld ook 10 keer. Als het hoge dosissen waren, had zijn omgeving dat zeker opgemerkt."

Toxicoloog Daniëlle Borrey, die werd aangesteld door de burgerlijke partij, merkt op dat de atypische symptomen die Jairon vanaf december vertoonde – overgeven, duizeligheid, moeilijk praten, krampen, enzovoort – passen bij een ketamine-intoxicatie. Daarom denkt ze dat de ketamine pas in de laatste maand voor zijn dood in hogere dosissen werd toegediend.

Wetsarts Werner Jacobs zegt dat dat wetenschappelijk niet kan worden bewezen en benadrukt dat die symptomen ook kunnen voorkomen bij heel veel verschillende andere aandoeningen.

Vader Rennlhij M. en de 5 andere beschuldigden beweren dat ze niets afweten van de ketamine. Ze hadden er nog nooit van gehoord en hebben het dus nooit aan Jairon gegeven, zeggen ze.

De familie wil na 4 jaar eindelijk de waarheid horen, benadrukt Walter Van Steenbrugge, advocaat van Jairons moeder en de stiefvader. "De jongen was wekenlang ziek, maar volgens de beschuldigden ging het om een griepje, tot het plots snel ging."

"De verberging van het lichaam wijten ze aan hun geloof. Jezus zou hem terug laten opstaan. Doordat het lichaam van Jairon lag te verrotten, was zijn doodsoorzaak uiteindelijk niet langer te bepalen."

"De communicatie met zijn moeder werd wekenlang bewust belet. Ze heeft 2,5 maanden lang niet geweten waar haar kind was."

"Jairons broers werden afgesloten van de buitenwereld en hun werd niet verteld dat hij dood was. Zij zijn ook slachtoffers. Ze werden gebruikt om hun moeder af te wimpelen en dragen het besef dat ze misschien iets hadden kunnen doen. Maar zij konden niet tussenkomen. Ze waren minderjarig en werden gemanipuleerd."

Volgens Fatima Ahmad, advocaat van vader Rennlhij M., is er geen sprake van moord. "Mijn cliënt wordt het zwaarste verweten dat een vader kan worden verweten: dat hij zijn eigen kind heeft vermoord."

"Zijn de feiten tragisch? Ja. Zijn er dramatische fouten gemaakt? Ja. Maar volgens ons is Jairon niet vermoord."

Meester Bart Vosters, advocaat van beschuldigde Tiffany S., voegt toe dat het openbaar ministerie oorspronkelijk geoordeeld had dat de zaak voor de correctionele rechtbank moest komen, omdat moord volgens hen niet aan de orde was. Uiteindelijk kwam de zaak toch voor assisen.

"Aan het einde van de rit gaan jullie wel moeten beoordelen of ze terechtstaan als dader of mededader voor moord of niet", zegt hij tegen de assisenjury. "Maar vraag u af: wat is de rol van mijn cliënt? En wat is de rol van de andere beschuldigden?"

Ook de advocaten van de andere beschuldigden vragen de jury om de zaak met een open vizier te bekijken en over elke beschuldigde apart te oordelen.

Opvallend: de openbare aanklager zei bij de start van het proces dat ze zelf niet van oordeel is dat het om moord gaat. Zij was initieel van oordeel dat de 6 voor de correctionele rechtbank moesten komen voor schuldig verzuim en het onthouden van voeding en verzorging met de dood tot gevolg. Daarop staat een maximumstraf van 10 jaar.

De Kamer van Inbeschuldigingstelling (KI) oordeelde vorig jaar dat de beschuldigden zich voor assisen moeten verantwoorden voor moord. Daar zal de assisenjury de komende dagen moeten beslissen over hun schuld. Ze riskeren levenslang.

Wat dit proces nog bijzonder maakt: de 6 beschuldigden zitten op dit moment niet in de gevangenis en wonen hun proces in principe bij als vrije mensen. Ze komen iedere procesdag naar de assisenzaal en gaan 's avonds terug naar huis.

De eerste procesdag zit erop. Volgende week maandag wordt het hervat. Tegen het einde van volgende week wordt een uitspraak verwacht.