Chris Lomme (87) trekt met voorstelling naar woonzorgcentra: "Ouder worden is niet gezellig, maar ik heb niet te klagen"

"'Geen oude vrouwtjes' gaat over oude mensen en over hun leven", vertelt Lomme. Het is een voorstelling van theatermaker Stefan Perceval en HETGEVOLG.

"We schenken als maatschappij te weinig aandacht aan mensen die alleen zijn. Bewoners van woonzorgcentra hebben zo weinig dingen om naar te kijken en iets positiefs uit te halen. Daarom komen we met dit stuk naar hen toe."

Op de affiche van de voorstelling kijkt een boze Lomme de toeschouwer recht in de ogen. "Vanuit die boosheid wil ik zeggen: durf te spreken, probeer contact te maken, lok het uit." 

Dat is wat ze zelf ook doet. "Ik ben een oud vrouwtje, dat is zo, maar ik revolteer. Ik turn op scène met mijn medespelers", zegt Lomme. "En ik zeg: doe je oefeningen en memoriseer die. Je moet blijven recht lopen, ademen en 'verdomme' zeggen."

"Iedereen wil graag oud worden, maar niemand wil oud zijn. Die zin zit letterlijk in de voorstelling. Iedereen wil zo lang mogelijk leven, maar niemand wil de nadelen van het oud worden voelen."

Lomme vertelt in 'Touché' ook waarom ze deze voorstelling zo belangrijk vindt. "Er zijn zo veel mensen die pijn hebben, die afzien en zich op hun oude dag niet meer goed voelen. Andere mensen voelen zich alleen. Als je zoals ik het geluk hebt om gezond te zijn, dan moet je helpen waar je kan. Dat doe ik door contacten te leggen en te luisteren."

"Ouder worden is niet gezellig, maar ik heb niet te klagen", zegt Lomme. "Als je eenmaal 80 wordt, lijkt het leven kort. Je moet durven nog iets te doen, durven te leven, aan je lichaam werken en proberen te genieten van sommige dingen. Natuurlijk mis ik mijn man (Nand Buyl, die overleed in 2009, red.). Het gaat dan niet over seks, maar over warmte en tederheid. Veel mensen missen dat."

"Dus moet je durven te geven. Houd iemands hand vast, geef warmte en zeg: komaan, we gaan een beetje lachen, we gaan ons amuseren. Probeer moed te geven."

"Op die manier doe je iets voor mensen. Je gunt hen steun, warmte en tederheid. Hetzelfde gebeurt in het theater. Het draait niet alleen om spelen, maar ook om iets geven."

Zelf krijgt Lomme veel terug van het theater en van de toeschouwers. "Ik zie hun dankbaarheid en hun vriendelijkheid. Dat maakt mij gelukkig, om iets te kunnen doen voor hen. Lezen en studeren zijn ook zinvol, ik doe het nog dagelijks, maar theater blijft een van de belangrijkste dingen in mijn leven."

Hoewel Lomme met 'Geen oude vrouwtjes' bewoners van woonzorgcentra een hart onder de riem wil steken, ziet op die plek ook veel mooie dingen gebeuren. "Er zijn mensen die echt hun best doen, steeds meer en steeds beter. Dat vind ik belangrijk om te zeggen."

Na een ongelukkige val verhuisde de actrice enkele jaren geleden zelf naar een serviceflat. "Dat had ik al lang bedacht, want ik wil niemand ten laste zijn. Ik ben alleen en ik heb geen kinderen. Verhuizen naar een serviceflat was een verstandige stap, er is altijd een soort controle."

In haar omgeving ziet Lomme dagelijks wat ouderdom met mensen doet. "Ik hoef niet oud te worden, zeker geen 100 jaar", zegt ze stellig. "Ik wil gezond blijven in lichaam en geest. Dus doe ik yoga en eet ik weinig vlees."

Ook een verzorgd uiterlijk vindt ze belangrijk. Niet voor niets zongen De Kreuners in 1990 al 'Verliefd op Chris Lomme'. "Ik kom niet buiten zonder er goed uit te zien", zegt Lomme. "Dat is een soort ijdelheid, ik weet het. Maar ik heb liever ijdelheid dan het omgekeerde."

"En als het te erg wordt, als ik heel ziek word, dan wil ik weg. Dat is in mijn testament opgenomen. Zelfs voor iemand die alleen is, zoals ik, is een testament interessant. Mensen denken veel te weinig na over hun nalatenschap. Ik zou het iedereen aanraden."

Voorlopig mag het testament van 'La Lomme' nog even in de kast blijven liggen. Op 27 oktober wordt ze in het koninklijk paleis verwacht om de titel van Commandeur in de Kroonorde te ontvangen. Vervolgens reist ze met de voorstelling 'Geen oude vrouwtjes' tot mei volgend jaar rond in Vlaanderen.