Jennifer Aniston, Prins Harry, Gwyneth Paltrow: allemaal hebben ze wel eens staan zwaaien met een Oura Ring, een soort fitnesstracker die je aan je vinger draagt. Die aandacht heeft de Finse maker geen windeieren gelegd: het bedrijf trekt nu zelfs naar de beurs in de VS. Welke cijfers kan Oura voorleggen? En werkt de ring ook echt?
Hip dankzij celebrities, maar werkt het ook? Maker van slimme gezondheidsring Oura trekt naar de beurs
Oura, wat is dat?
Oura - spreek uit als 'aura' en dus niet als 'oera' - is een technologiebedrijf dat 13 jaar geleden is opgericht in Finland, maar intussen zijn hoofdkwartier heeft in Silicon Valley. In essentie biedt het maar 1 product aan, zij het in een paar verschillende versies: de Oura Ring, een 'slimme ring' vol sensoren.
Dat techy sieraad werkt eigenlijk zoals klassieke smartwatches en fitnesstrackers. De ring beweert je hartslag, lichaamstemperatuur, slaapkwaliteit, stressniveau, beweging en zelfs menstruatiecyclus op te volgen. De bijhorende, betalende app probeert zich dan beleefd te bemoeien met je manier van leven.
Prijskaartje voor zo'n Oura Ring? Van 265 euro voor de (oudere) versie 4 tot 429 euro voor de nieuwste Oura Ring 5. Uiteraard kun je kleuren en afwerking kiezen. Gewiekst gespeeld van Oura is dat je bij aanschaf van de ring ook verplicht bent om elke maand 5,99 euro op te hoesten om de app (en dus de constant verzamelde gezondheidsdata) te mogen gebruiken.
Heeft dat concept succes?
En of. Sowieso kon het bedrijf de voorbije jaren uitpakken met veel airplay, met dank aan de vele celebrities die een Oura aan hun vinger hadden.
De Britse prins Harry, Kim Kardashian, Jennifer Aniston, Gwyneth Paltrow en techondernemers Mark Zuckerberg, Jack Dorsey en Michael Dell zijn er allemaal al eens mee gespot. In eigen land zat zangeres Emma Bale er een paar jaar geleden mee in 'De Slimste Mens'. En de spelers van Barcelona worden er ook al een paar jaar mee opgevolgd door hun team.
Het heeft het bedrijf duidelijk een extra duwtje in de rug gegeven, bovenop de sowieso groeiende populariteit van gezondheidswearables. Nu Oura heeft aangekondigd dat het naar de beurs wil gaan en daar de nodige documenten voor heeft gepubliceerd, zijn daar ook harde cijfers op te plakken.
Oura heeft tot dusver zo'n 3,1 miljoen ringen verkocht en telt zo'n 5 miljoen betalende gebruikers voor zijn appabonnement. 72 procent van die gebruikers zijn trouwens vrouwen. 42 procent van alle klanten is tussen de 30 en de 45 jaar oud. Een derde is jonger.
In de eerste 9 maanden van het 2026 heeft Oura een geboekt van maar liefst 1,21 miljard dollar. Dat is 74 procent meer dan in dezelfde periode vorig jaar.
Het bedrijf is bovendien ook prille winst beginnen te maken: 60,8 miljoen dollar in diezelfde eerste 9 maanden, waar dat een jaar eerder nog 1,6 miljoen dollar was. Uit de beursdocumenten kan je opmaken dat met name de abonnementen op de app een ware cashcow zijn. Ze staan voor 'slechts' 20 procent van de totale omzet, maar Oura haalt er een brutowinstmarge van 89 procent op.
Wat doet het bedrijf met de verzamelde data?
Daar zijn een tijd geleden wat complottheorieën over gepasseerd, nadat Oura een samenwerking met het omstreden bigdatabedrijf Palantir had aangekondigd. Dat heeft nauwe banden met het Amerikaanse leger. De moest nadien de heisa sussen met de boodschap dat Palantir noch de overheid aan de data van Oura-klanten kunnen.
Zeker is dat Oura de verzamelde biometrische data van klanten voedt aan AI-modellen, om die te trainen en er dan voor gebruikers ook gezondheidstips en -voorspellingen uit te kunnen puren. In de beursdocumenten claimt Oura tot eind juni van dit jaar al meer dan 42 miljard uren aan zulke biometrische data te hebben verzameld bij zijn gebruikers.
Doet de Oura Ring ook wat hij belooft te doen?
"99 procent nauwkeurigheid voor hartslag", "94 procent nauwkeurigheid voor ovulatiedetectie", "79 procent nauwkeurigheid voor detectie van slaapkwaliteit". Oura pakt op zijn website zelf uit met studies die de eigen gezondheidsclaims onderbouwen.
Volgens de website Gezondheidenwetenschap.be van het Centrum voor Evidence-Based Medicine (Cebam) lijken die studies niet voldoende onafhankelijk . Een studie van 2024 die de resultaten van 28 onderzoeken bij in totaal 1,2 miljoen proefpersonen samenvatte, kwam op eerder wisselende scores uit.
Gezondheidenwetenschap.be heeft trouwens ook al vragen geplaatst bij het gebruik van de Oura Ring (of andere wearables) als 'natuurlijke anticonceptiemethode'. Daarbij houd je je menstruatiecyclus in de gaten met de wearable om beter te kunnen inschatten wanneer je best geen seks hebt. "Die methode is niet erg betrouwbaar", waarschuwt arts en journalist Marleen Finoulst, "en niet aanbevolen voor wie niet zwanger wil worden".
Belangrijk bij al die wearables is: hoe draag je dat? Sluit de ring of het bandje van je horloge niet 100 procent goed aan, dan krijg je direct zwakkere resultaten
Bert Bonroy, onderzoeker bij de onderzoeksgroep Mobilab & Care van Thomas More
En ook in de VS borrelen intussen vragen op bij de beweringen van Oura: pas nog raakte bekend dat het bedrijf een rechtszaak boven het hoofd hangt. Die gaat dan specifiek over de monitoring van slaapkwaliteit.
De aanklagers stellen dat Oura slaapkwaliteit helemaal niet afdoende kan meten aan een vinger en dat de Oura-app uiteindelijk niet meer dan "AI-gegenereerde gokken" doet, die "niet beter zijn dan een muntje opgooien".
Oura verdedigt zichzelf door te verwijzen naar wetenschappelijke onderzoeken die aantonen dat, "hoewel Oura Ring geen medisch toestel is", de ringen wel degelijk goed slaapkwaliteit kunnen detecteren aan de hand van signalen die het lichaam geeft.
Kunnen zulke wearables dan niet nuttig zijn om je gezondheid op te volgen?
Natuurlijk wel. "Maar je moet erg opletten met hoe je de ruwe data interpreteert", zegt Bert Bonroy, onderzoeker bij de onderzoeksgroep Mobilab & Care van de Thomas More-hogeschool. "Zulke data zijn heel persoonlijk. Vergelijken met anderen is dus uit den boze. En pas als je gegevens over een lange termijn hebt, kun je patronen opmerken."
Hij onderzocht de voorbije jaren zelf bijvoorbeeld of je stress kunt monitoren met commerciële wearables zoals de Oura Ring. "Wij hebben binnen dat onderzoek de kwaliteit van de biometrische data van een tiental wearables vergeleken met de resultaten die echte medische apparatuur opleveren. De algemene conclusie was dat 'duurder' niet per se 'beter' was. En Oura hing ergens in het midden van het pak."
"Belangrijk bij al die toestellen is: hoe draag je dat? Sluit de ring of het bandje van je horloge niet 100 procent goed aan, dan krijg je direct zwakkere resultaten."
Dat gezegd zijnde, ziet Bonroy geen problemen bij het gebruik van zulke toestellen als je gewoon wat gezonder probeert te gaan leven. "Je kunt zo bijvoorbeeld heel goed zien hoeveel slechter je lichaam 's nachts recupereert als je alcohol hebt gedronken. Dat kan een eyeopener zijn."
Maar een "dokter aan je vinger", zoals Oura hier en daar genoemd wordt, nee, dat is de ring niet. "De toestellen zijn niet voldoende betrouwbaar in een medische context", waarschuwt hij. "Ik zou er dus bijvoorbeeld geen hartritmestoornissen mee proberen op te volgen."

