Voor het eerst vóór de klas of naar school in een ander land: bijzondere eerste schooldag voor Bruno, Helena en Joran

Voor Joran (21) uit Wenduine is het een bijzondere eerste september: hij staat vandaag voor het eerst voor de klas, in dezelfde basisschool waar hij zelf ooit als kleuter begon. Joran doorliep er ook zijn lagere school en staat dit jaar in het 6e leerjaar voor het bord.

Veel gezichten zijn hem dus nog vertrouwd. "Veel van mijn collega's heb ik vroeger zelf nog gehad als juf", vertelt hij. "Zelfs de directrice heb ik nog als leerkracht gehad in de tweede kleuterklas en dankzij haar kan ik hier aan de slag."

Hij start meteen bij de oudste groep leerlingen op de school. En die verantwoordelijkheid neemt hij met enthousiasme op. "Ik kijk er vooral naar uit om de leerlingen mee te nemen in het laatste jaar van de lagere school en hen voor te bereiden op het middelbaar", zegt hij. "Ik hoop dat ze zich hier goed gaan voelen en zich gaan amuseren."

De keuze voor het onderwijs was geen toeval. Joran koestert goede herinneringen aan zijn tijd op school. "Op de middelbare school zei ik regelmatig dat ik de lagere school zo leuk vond. Ik wilde daar later zelf deel van uitmaken en mijn fijne tijd doorgeven aan de leerlingen", zegt hij.

Wanneer is het eerste schooljaar geslaagd? Daar hoeft de jonge leerkracht niet lang over na te denken. "Als alle leerlingen kunnen terugkijken op een leuk schooljaar waarin ze veel plezier hebben gemaakt en veel hebben bijgeleerd. Als ze denken: 'Dit was echt een leuk jaar bij meester Joran', dan geeft mij dat enorm veel voldoening."

Ook voor Bruno (15) uit Antwerpen begint vandaag een nieuw hoofdstuk. Na anderhalf jaar in het onthaalonderwijs voor anderstalige nieuwkomers (OKAN) start hij in het derde middelbaar aan Sint-Lucas in Antwerpen. "Ik ga een nieuwe richting doen die ik echt graag wil volgen, architecturale en beeldende vorming", vertelt hij.

Bruno kwam in december 2024 vanuit Angola naar ons land. Sinds februari vorig jaar volgde hij les in het onthaalonderwijs, waar jongeren die nieuw zijn in ons land intensief Nederlands leren en worden voorbereid op een overstap naar het reguliere onderwijs.

Deze eerste schooldag zorgt bij Bruno wel voor wat zenuwen. "Ik heb wel een beetje schrik voor mijn Nederlands. Dat moet wel echt verbeteren. Ik vrees dat de leerkrachten mij soms niet goed zullen verstaan."

Helemaal onbekend is zijn nieuwe school niet. Vorig jaar liep Bruno er al 2 weken stage om kennis te maken met de school en de richting. Bruno kijkt vooral uit naar alle nieuwe dingen die op z’n pad gaan komen. "Ik heb zin om nieuwe vakken te leren kennen en nieuwe mensen te ontmoeten." Vooral naar één vak kijkt hij erg uit: wiskunde.

Toch verloopt het afscheid van OKAN niet zonder emoties. "Ik ben wel wat triest, want ik had er veel vrienden en de leerkrachten konden goed lesgeven. Het was echt als een tweede thuis voor mij. Om nu naar een nieuwe school te gaan, vind ik best wel spannend", zegt Bruno.

Maar Bruno blijft vastberaden. "Altijd wanneer ik iets nieuws doe, is dat een grote stap voor mij." Zijn motivatie om te leren is groot. "Ik heb niet altijd zin om naar school te gaan, maar ik heb wel altijd zin om bij te leren." En ondanks zijn enthousiasme voor het nieuwe avontuur zal hij zijn oude school niet vergeten. "Tuurlijk ga ik OKAN missen."

En Helena uit Portugal start vandaag in het 6e jaar op de middelbare school in Deinze. De 16-jarige uitwisselingsstudente woont sinds enkele dagen bij een gastgezin in Kruisem. Daar neemt ze tijdelijk de plaats in van Sienna (15), de dochter van het gezin. Zij vertrekt eind deze week naar Griekenland voor haar eigen uitwisseling.

Helena zal een trimester in België naar school gaan en rondt dan de rest van haar laatste jaar op de middelbare school af in Portugal.

Ze kijkt uit naar haar eerste schooldag in België, maar vindt het ook heel spannend. "Ik ben bang dat ik niet alles zal begrijpen wanneer mensen Nederlands spreken. Dat is waarschijnlijk waar ik het meest zenuwachtig voor ben", vertelt ze. Ze ging al langs op haar nieuwe school om er haar schoolboeken op te halen. "Het is echt een grote school, helemaal anders dan ik gewend ben. Dat is leuk."

Helena koos bewust voor een uitwisseling in ons land via AFS Low Lands. "België ligt niet te ver van Portugal, waardoor ik later gemakkelijk nog eens kan terugkomen", vertelt ze. "Ik denk er ook aan om hier later misschien verder te studeren. Als ik nu Nederlands leer, kan ik die taal later blijven gebruiken."

Ze heeft alvast een duidelijk doel voor ogen als ze over enkele maanden terugblikt op haar tijd in België. "Ik hoop nieuwe vrienden te hebben gemaakt en Nederlands te kunnen spreken", zegt ze. "En ik hoop dat ik tegen dan kan zeggen dat ik deze plek later zal missen, omdat ik hier een mooie tijd heb gehad."