In Lommel zijn vanmiddag 2 inwoners herdacht die 110 jaar geleden omkwamen aan de Dodendraad. De Dodendraad werd tijdens de Eerste Wereldoorlog door de Duitse bezetter aangelegd tussen bezet België en het neutrale Nederland. Wie toch de grens wilde oversteken, overleefde dat vaak niet. Kunstenaar Karin Van Ommeren ontwierp een kunstwerk om de slachtoffers te herdenken.
110 jaar na hun dood krijgen Dodendraad-slachtoffers Peter en Elisa een kunstwerk in Lommel
Hilde Lieten
Gepubliceerd:
Aan de Dodendraad, die zo'n 330 km lang was en waarop 2.000 volt stond, kwamen meer dan 1.000 mensen om. Nog altijd zijn niet alle slachtoffers geïdentificeerd. Van alle gemeenten aan die Dodendraad telde Lommel het hoogste aantal dodelijke slachtoffers. Vanmiddag werden 2 van hen persoonlijk herdacht. Het ging om Peter Vanden Eynde en Elisa Poets.
Verschillende nabestaanden waren op de herdenking in Lommel aanwezig. Na een plechtigheid in Cultuurcentrum De Adelberg, onthulde Stichting Charlotte J. Van der Seijs een kunstwerk van Karin Van Ommeren om Peter en Elisa, maar ook alle andere slachtoffers van de Dodendraad, te herdenken. Het kunstwerk kreeg een plaats aan de Blauwe Kei in Lommel.
Wat is de Dodendraad?
De Dodendraad werd tijdens de Eerste Wereldoorlog door de Duitse bezetter aangelegd tussen bezet België en het neutrale Nederland. Het gaat om een elektrische grensversperring die van Knokke tot Aken liep.
Ze moest onder meer spionage, smokkel, desertie en de vlucht van Belgen die zich bij het leger wilden aansluiten tegengaan. Van alle gemeenten en steden langs de Dodendraad telde Lommel het grootste aantal slachtoffers.
Wie zijn Peter en Elisa?
Petrus 'Peter' Gerardus Vanden Eynde, een 45-jarige Lommelaar, wilde op 27 september 1916 samen met 2 compagnons de grens over naar Nederland. Waarom is onduidelijk. In de wijk De Hutten, bij het huidige Lommel-Barrier, raakte hij met zijn hiel de draad. De elektrische spanning was dodelijk. Zijn 2 makkers geraakten wel ongedeerd de grens over.
Elisa was actief in het verzet. Op 21 december 1916 hielp ze een grote groep mensen de grens over in Lommel. Daarbij raakte ze zelf de versperring en werd ze dodelijk geëlektrocuteerd.
Symboliek van het kunstwerk
Voor het herdenkingskunstwerk nodigde Stichting Charlotte J. van der Seijs 3 kandidaten uit om deel te nemen aan een wedstrijd. Een jury van de Kunstacademie Noord-Limburg heeft de winnaar bepaald. De keuze viel op Karin Van Ommeren, een internationaal gelauwerde kunstenares uit Nederland met een atelier in Italië.
"In het werk wilde ik verschillende elementen van de Dodendraad combineren", vertelt ze. "De verticale vorm van de palen, maar ook de draden en het lijden van de slachtoffers. Dat de persoon vrij hoog in de draden hangt, is een referentie naar het Christusbeeld. Op de achterzijde groeit een margriet, een symbool voor de Eerste Wereldoorlog. Doordat die naar de lucht en het licht groeit, staat het ook voor hoop en vrijheid."
Wat doet de Stichting Charlotte J. van der Seijs?
De Nederlandse Charlotte J. van der Seijs, die jarenlang in Lommel woonde, schonk bij haar overlijden in 2007 een som geld aan de stad voor de werking van het Glazen Huis en voor culturele projecten.
Om het geld te beheren, werd een stichting met haar naam opgericht. Het kunstwerk aan de Blauwe Kei in Lommel, om de slachtoffers van de Dodendraad te herdenken, is al het 8ste kunstwerk dat met geld van Charlotte J. van der Seijs werd opgericht.
Regionaal nieuws uit Limburg
Gepubliceerd:
