"De hulpdiensten doen alles wat ze kunnen, maar het is moeilijk om structuur te krijgen in de reddingsoperaties." Dat zegt Yenthe Peeters, een Vlaamse arts die momenteel in de Nepalese hoofdstad Kathmandu is. Ze getuigt over de chaos in de ziekenhuizen en de vrees voor een nieuwe vloedgolf. "We zien slechts het topje van de ijsberg."
Vlaamse arts Yenthe Peeters getuigt vanuit Nepal: "Je voelt de wanhoop van het volk"
Maarten Bockstaele
Gepubliceerd:
In Nepal blijven de reddingswerkers hard doorwerken om overlevenden te vinden onder het puin en de modder, na de verwoestende vloedgolf die enkele dagen geleden heeft toegeslagen. Ondertussen zijn al zeker 490 doden geteld, maar honderden mensen blijven vermist en zeker 93.000 anderen verkeren in nood.
Ook de Vlaamse arts Yenthe Peeters is in Nepal. Na de ramp is zij naar de hoofdstad Kathmandu getrokken, samen met haar collega-arts en vriendin Felien De Clercq. Daar proberen ze waar mogelijk te helpen.
"Het zijn vooral de lokale artsen die hier alles in het werk stellen om mensen te verzorgen, verder zijn vrijwilligers op lijsten van de overheid opgetrommeld om mee te komen helpen", getuigt Peeters.
"We hebben wel al enkele patiënten gezien en merken vooral heel wat polytrauma. Dat betekent dat mensen op verschillende manieren en meerdere plaatsen gewond zijn geraakt. Het gaat over breuken, verwondingen, sneden en meer. Die zijn ook allemaal bedekt met zand en modder, waardoor ze makkelijk infecteren."
De ziekenhuizen in Kathmandu zitten alleszins overvol. Het zijn vooral mensen die op zoek zijn naar noodhulp, of naar geliefden.
"Veel families komen vragen om informatie, terwijl het heel moeilijk is om de slachtoffers te identificeren. Zij zijn snel naar hier overgebracht en hebben natuurlijk geen identiteitsdocumenten bij zich. Die zijn weggespoeld. De identificatie verloopt dus bijzonder moeilijk."
De reddingswerken zijn enkele uren stopgezet. Het blijft ook gevaarlijk voor hulpverleners
Yenthe Peeters
"Op die manier voel je ook de wanhoop van het volk: enerzijds proberen de hulpdiensten alles zo goed mogelijk te regelen, anderzijds wil de bevolking gewoon weten of hun naaste oké is." Ongeloof, verslagenheid en collectieve rouw zijn dan ook de beste woorden om de huidige situatie te beschrijven, zegt Peeters.
Mogelijke 2e vloed
Ondertussen blijven de hulpdiensten nieuwe slachtoffers aanvoeren. "De evacuaties verlopen heel moeizaam. Als een helikopter er dan in slaagt om iemand op te hijsen, gebeurt dat eigenlijk zonder te kijken naar de toestand van die persoon. Het is daardoor altijd een beetje afwachten wanneer iemand toekomt, of in welke toestand."
De omstandigheden van de reddingsoperaties zijn ook alles behalve evident. "Er is de dreiging van een 2e vloed, met een stuwdam waar nu een scheur in zou zitten. Daardoor zijn de reddingswerken enkele uren stopgezet. Het blijft ook gevaarlijk voor hulpverleners. Ik denk alleszins dat we hier slechts het topje van de ijsberg zien, wat de ramp betreft."
Peeters en haar collega-arts zouden morgen terugvliegen naar België. "Op dit moment is er niet veel meer dat we nog kunnen doen. Er zullen zich ook steeds meer lokale vrijwilligers aanbieden."
Peeters heeft - net als verschillende andere organisaties - een crowdfunding opgezet om donaties te vragen voor Nepal. "Het is vooral belangrijk dat hulpmiddelen naar dit gebied komen", concludeert ze. "En we zullen daar ook in België voor blijven pleiten."
