33 dagen, 13 uur en 48 minuten lang liep Karel Sabbe richting een nieuw wereldrecord. Een dag na zijn aankomst kan de ultraloper uit Anzegem voor het eerst echt stilstaan bij wat hij heeft doorgemaakt. En dat voelt hij: "Mijn lichaam laat nu pas echt zien hoeveel last en moeite het had met die dagelijkse afstanden." Na de finish loopt hij voorlopig alleen nog op teenslippers, zo zwaar zijn zijn voeten gehavend.
Ultraloper Karel Sabbe blikt terug op nieuw wereldrecord: "Alles doet pijn, maar ik ben vooral erg opgelucht"
Stefaan Struyve
Gepubliceerd:
"Ik moet zeggen dat ik me nu eigenlijk nog slechter voel dan toen ik nog aan het lopen was. Ik denk dat mijn lichaam, nu alles achter de rug is, pas echt laat zien hoeveel last en moeite het had met die dagelijkse afstanden. Alles doet nu dus wel wat pijn, maar ik ben vooral heel erg opgelucht."
De voeten van Karel Sabbe hebben het zwaar te verduren gehad. "Na 3.000 kilometer door rivieren, stroompjes, hitte en stof is het onvermijdelijk dat die voeten helemaal op zijn."
Schoenen aantrekken zit er voorlopig niet in. De komende week blijft hij op teenslippers lopen.
16 uur per dag
Op 20 juli vertrok Sabbe in Wissembourg in Frankrijk, aan de Duitse grens. Hij wilde het record van 42 dagen verbreken en het liefst binnen de 33 dagen eindigen. Uiteindelijk liep hij gemiddeld 16 uur per dag.
"Het was enorm zwaar door de hitte, want Frankrijk beleefde volgens mij een van de warmste zomers ooit. Ik heb elke dag de kilometers gehaald die ik in gedachten had, maar ik ben er wel heel diep voor moeten gaan."
Zijn begeleidingsteam speelde een cruciale rol. "Zij zijn de belangrijkste factor in het behalen van mijn dagelijkse afstanden. Ze zorgen voor mijn veiligheid en bekijken bijvoorbeeld wanneer er onweer opzet in de Pyreneeën of waar we 's avonds kunnen kamperen. Toen ik ziek werd, stonden ze voor me klaar en brachten ze me naar het ziekenhuis. Ze zijn echt mijn rots in de branding. Zonder hen was dit absoluut onmogelijk geweest."
Gezin aanwezig
Ook de aanwezigheid van zijn gezin, familie en vrienden tijdens de tocht betekende veel voor Sabbe. Zo stonden zijn vrouw en zoon Jack aan de aankomst.
"Je loopt natuurlijk veel kilometers, maar het feit dat je die emoties en ervaringen kunt delen met je gezin, vrienden en familie maakt het opnieuw tot een unieke ervaring."
"Je bent niet alleen in die bergen. Soms loopt er iemand een stukje met je mee, en 's avonds kom je aan op een plek waar mensen zijn die je graag ziet. Dat is wat het zo speciaal maakt."
Regionaal nieuws uit West-Vlaanderen
Gepubliceerd:
