Nieuw-Zeelanders bereiden zich voor op WK roeien in Hazewinkel én zingen ook: "Kippenvelmoment!" 

De Canadese, Nieuw-Zeelandse en Indische nationale roeiteams kwamen trainingen afwerken bij Sport Vlaanderen in Willebroek. Op wereldvlak ligt dat dan ook op een boogscheut van Amsterdam, waar het WK roeien volgende week start. Ideaal voor teams die een jetlag te verwerken hebben.

"We komen hier al vele jaren. Het is al lang een vaste uitvalsbasis voor ons", zegt Mike, de Nieuw-Zeelandse hoofdcoach. "Het is hier altijd in orde. Het water, het verblijf, het uitstekende eten... Ja, het is hier eigenlijk ideaal voor ons."

Alleen de temperatuur was de afgelopen weken wel wennen. "Toen we Nieuw-Zeeland verlieten, vroor het 4 graden. Hier was het zowat 38 graden op onze eerste dag, dus dat verschil hebben we wel gevoeld. Maar het is droge, aangename warmte. Waar wij trainen, is het in de zomer erg vochtig. Dit was aangenamer."

Het uitstekende eten kregen ze ook in The Boathouse, het restaurant vlak bij de watersportbaan. Dat verzorgde het 2e ontbijt en de lunch voor de Nieuw-Zeelanders.

"Wij doen dat al een paar jaar voor hen", zegt uitbaatster Marleen Meyers. "Er is een mooie samenwerking ontstaan, en zo is er ook vriendschap en wederzijds respect gegroeid. Ze zijn positief ingesteld en zijn altijd blij en dankbaar wanneer ze hier aankomen na hun zware trainingen. We proberen hen met gebalanceerde voeding te motiveren om te trainen, en dat werkt telkens weer."

De Nieuw-Zeelanders namen op hun laatste trainingsdag op een bijzondere manier afscheid. "We wilden een beetje Nieuw-Zeeland teruggeven, een stukje Maori-cultuur", legt Mike uit.

"We zongen waiata, een lied met een boodschap. Dat is een traditie binnen de Maori-cultuur om mensen te eren en te erkennen. Zo wilden we onze waardering tonen voor hun fantastische gastvrijheid en alles wat ze voor ons doen."

"Dat was een kippenvelmoment", zegt Marleen. "Voor ons team, dat ook enorm hard werkt, is dat een heel mooi eerbetoon. Het toont wie ze zijn, wat ze doen en waar ze voor staan."

De Nieuw-Zeelanders lieten ook een gesigneerd trainingspak achter. "Dat gaan we een mooi plaatsje geven en koesteren."

Als ze op het WK goede prestaties neerzetten, is dat trouwens niet alleen te danken aan The Boathouse, maar misschien ook wel aan TRT Hazewinkel, de lokale roeiclub. 

"Wij hebben onze riemen zo'n 5 dagen uitgeleend aan hen", zegt sportief verantwoordelijke Annelies Bredael. "Toen ze hier aankwamen, bleek dat het transport van die riemen vertraging had opgelopen. Dankzij die van ons konden ze toch trainen. Aan de Indiërs hebben we zelfs ook boten uitgeleend. Gelukkig was dat maar voor 2 à 3 dagen."

Naast dankbaarheid leverde het de club ook een financieel extraatje op. "We vragen daar geen stukken van mensen voor, maar het was nu ook niet gratis. Het is vooral toch fijn om hen verder te kunnen helpen. We weten hoe belangrijk het is om te kunnen blijven trainen."

Dat weet Bredael als geen ander: op de Olympische Spelen in 1992 haalde ze een zilveren medaille en ze haalde brons, zilver én goud op verschillende wereldbekers.

Als ex-roeister en trainer ziet ze de internationale toppers graag komen. "Mijn roeiers kijken natuurlijk hun ogen uit. En ook voor mij, als trainer, is het interessant om te zien hoe zij roeien en hoe ze dat aanpakken. Het is gewoon stelen met de ogen."