Dit bedrijf uit Boutersem maakt water van... varkensmest: "We kunnen de vraag niet bijhouden"

Varkensuitwerpselen omzetten in water klinkt dan wel als een messiaanse krachttoer, al vanaf de oprichting van de firma in 2008 houdt Guilliams zich uitsluitend bezig met wetenschap. In haar biogascentrale zet het bedrijf onder de vlag van Green Power organisch landbouwafval om in elektriciteit: met een vermogen van 2,8 megawattuur goed voor het elektriciteitsverbruik van 10.800 gezinnen. 

Die instroom aan organisch afval – denk: varkensmest, en overschotten aan aardappelen, ajuinen of bieten – wordt elke dag opgeslagen en verwerkt in een afgesloten hal. "Die 'pudding' wordt vervolgens vergist, net zoals dat in een maag gebeurt", legt Guilliams uit. "We rekenen op een productie van 30.000 kubieke meter gas per dag."

Ondanks maatregelen zoals een luchtwasser en een biofilter, is enige geur daarbij onvermijdelijk. Onlangs tekenden verschillende inwoners opnieuw protest aan bij de gemeente. Een lezer meldt dat hij ramen en deuren steeds gesloten moet houden. Dergelijke klachten neemt het bedrijf steeds serieus, liet de CEO vorige week optekenen.

"Daarom laten we ons al jaren begeleiden door onafhankelijke experts en in 2025 werd in opdracht van de Vlaamse overheid een geurstudie uitgevoerd met bijna 5.900 waarnemingen en een bevraging in de omgeving. Die studie stelde geen objectief vastgestelde geurhinder vast. Als lokaal familiebedrijf uit Boutersem blijven we openstaan voor opmerkingen uit de buurt", klonk het. 

Na de vergisting verwerkt Guilliams de overgebleven prak tot meststof, die vandaag aan 300 lokale afnemers wordt geleverd. Maar sinds enkele jaren gaat de firma nog een stap verder. "In 2014 breidden we onze werking uit met een waterzuiveringsinstallatie", vertelt Guilliams. "Naarmate we de processen beter hebben leren kennen, kunnen we sinds 2023 ook effectief water maken." 

Dat doet de firma door het effluent - het vloeibare restproduct - te zuiveren van kalium, natrium en andere zouten. Ieder uur 'maakt' Guilliams zo 4.200 liter niet-drinkbaar water, al kan die productie nog opgekrikt worden tot 10.000 liter. Vorige maand nam de firma een patent op de technologie. "Een deel van ons water gebruiken we intern, onder meer in onze luchtwasser", zegt de gedelegeerd bestuurder. "Het overschot wordt afgenomen door landbouwers. Zo is de cirkel weer rond." 

Maar ook die fikse productie volstaat deze zomer niet om de vraag te dekken. Door de historische periode van droogte komen ook landbouwers uit de provincie Limburg aankloppen voor water. En dat is ongezien, zegt Guilliams, die ervan overtuigd is dat het proces ook op grotere schaal kan worden uitgerold. 

"De prijs van de investering en de onderhoudskosten is dermate laag, dat het proces ook in een betrekkelijk natte regio als Vlaanderen rendabel is", klinkt het. "Maar ook vanuit Palestina ontvingen we enkele jaren geleden een delegatie, die interesse toonde om onze techniek op grote schaal uit te rollen. In pakweg Zuid-Frankrijk worden landbouwgronden al tientallen jaren beregend via distributiekanalen vanuit bassins. Ook Vlaanderen zal zich moeten aanpassen aan de nieuwe klimaatrealiteit."