80 deelnemers rijden mee met retrokoers in Grobbendonk: "Oude fietsen en ongeschoren benen"

"Een echte koers met de charme van veertig jaar geleden. De klemtoon ligt op oude fietsen, retrokledij en een hoop ludieke momenten", zegt schepen van Sport Lorenz Boen (GiB). Om het retrokarakter te behouden, mochten deelnemers geen carbonfietsen gebruiken, en geen schijfremmen of klikpedalen. Kortom: klassieke fietsen zonder de moderne snufjes. 

Daarnaast vroeg de organisatie de deelnemers om zelf in retrotenue te komen. "En we roepen ook de heren op om hun beenhaar te laten staan. Dat hoort echt bij de koers van vroeger."

In totaal namen zo'n 80 mensen deel aan de koers. De 70-jarige Ad Hereijgers uit Meerle kwam speciaal voor de gelegenheid naar Grobbendonk. "Ik zoek wel vaker retrokoersen in de provincie Antwerpen. Voor mij is dit puur jeugdsentiment. Ik vind de oude fietsen veel mooier dan de nieuwe en heb er zelf 7. Voor mij fietst het even vlot als zo'n nieuwe fiets."

Ook Hereijgers liet zijn beenhaar staan, maar hij stelt er zich vragen bij. "Die regel begrijp ik niet zo goed. Volgens mij schoren renners hun benen vroeger ook."

 "Wij doen een aantal van die koerskes hier in de buurt, om die sfeer wat op te snuiven en de conditie wat te testen", zegt Maarten Longueville. Ook zijn kameraad Jorrit Helsen fietste gisteren mee. "De retrokoers zorgt er eigenlijk ook wel voor dat je traint in de week. Het niveau is heel hard gestegen de laatste jaren, dus je moet ook tijd hebben in de week om te trainen."

De twee merken toch veel verschil met nieuwe koersfietsen. "Vooral de zithouding is helemaal anders, dus dat voel je wel", zegt Longueville. Helsen vult aan: "Met een echte fiets kun je uit de pedalen klikken, maar hierop zit je vast. Dus als je valt, val je zijdelings met de heup tegen de grond."

Tussen de vele mannelijke renners stonden ook moeder en dochter Leen en Hanne aan de start. "Eigenlijk fiets ik zelf niet, behalve om naar school te gaan. Ik heb pas gisteren beslist dat ik wilde meedoen. Gelukkig stond er nog een oude koersfiets in de garage", vertelt Hanne.

Voor Leen is de retrokoers wél bekend terrein. "Vorig jaar heb ik ook meegereden en dat was heel leuk. Omdat er weinig dames deelnemen, moedigen supporters ons onderweg extra aan. En nu is het een moeder‑dochtermoment. Dit jaar dus een kleine competitie tussen ons."

Volgens schepen Boen sluit de retrokoers perfect aan bij het rijke wielerverleden van de gemeente. "Grobbendonk is de thuisbasis van wielerlegendes Rik Van Looy, Herman Van Springel en Suske Verhaegen. Dat blijft hier toch echt wel hangen, en we proberen dat in leven te houden."

Tussen de supporters zat ook voormalig wielrenner Mon Van Looy, die zelf een sterke band heeft met die geschiedenis. "Het koersen zit er nog altijd in, ik kan het niet loslaten. Ik ben een neef van Rik Van Looy en van Ward Sels. Ik ga dus nog heel veel naar de koers kijken."

Hij heeft veel bewondering voor de deelnemers. "Ik doe mijn hoedje af voor die jongens, voor wat ze hier verwezenlijken. Want ze rijden heel hard."