"Paar schoenen minder voor mijn zoontje": zo voelt alleenstaande mama Evy (47) uit Kruibeke afschaffing schoolbonus in haar portemonnee

Vanaf dit jaar verdwijnt de schoolbonus voor ongeveer 1,1 miljoen Vlaamse kinderen. Alleen gezinnen die een sociale toeslag binnen het Groeipakket krijgen, ontvangen de bonus nog. De Vlaamse regering bespaart met deze maatregel naar eigen zeggen 50 miljoen euro per jaar. 

Hoeveel de schoolbonus bedraagt, hangt af van de leeftijd van het kind. De jongste kinderen krijgen 23,07 euro, kinderen van 5 tot en met 11 jaar 40,38 euro, kinderen van 12 tot en met 17 jaar 57,68 euro en de oudste jongeren (tot en met 24 jaar) 69,22 euro. 

Evy*, een administratief medewerker uit Kruibeke, voedt haar zoon van 7 bewust alleen op. Met een nettoloon van ongeveer 2.500 euro glipt ze naar eigen zeggen telkens door de mazen van het net wanneer steunmaatregelen worden uitgedeeld. 

"Voor de meeste kortingen en toeslagen zit ik net boven de inkomensgrens.  Dat is frustrerend. Ik werk voltijds, maar moet wel alles met 1 inkomen betalen." Zo verdient ze te veel om recht te hebben op de jobbonus, of op de korting 'Iedereen verdient vakantie' van de Vlaamse overheid.

Evy kan ook geen aanspraak maken op de sociale toeslag bovenop het maandelijkse Vlaamse Groeipakket. Die toeslag is een extra bedrag voor gezinnen met een laag inkomen. 

Alleen gezinnen die zo'n sociale toeslag krijgen, komen dit jaar nog in aanmerking voor de jaarlijkse schoolbonus. En dus loopt Evy die 40,38 euro mis.

Zelfs met een stabiel loon van 2.500 euro, komt Evy met moeite rond aan het eind van de maand. "Ik heb 5 jaar geleden een eigen huis gekocht, dat ik volop aan het afbetalen ben."

"Rond de 24e van de maand is mijn loon meestal op", vertelt ze openhartig. "De laatste week kan ik niet meer naar de winkel gaan. Dan eten we wat er nog in de diepvries of de voorraadkast zit. Vers fruit of yoghurt zit er dan niet meer in."

Soms blijft er al wel eens een rekening onbetaald op de kast liggen. "Essentiële rekeningen zoals nutsvoorzieningen of mijn lening betaal ik altijd op tijd. Maar een schoolfactuur moet soms een maand blijven liggen. Soms een paar maanden."

Begin dit jaar werd het nog moeilijker. Evy viel uit door ziekte en moest een tijdlang rondkomen met een ziekte-uitkering. "Ik moest toen wachten op mijn vakantiegeld om de schoolfacturen te kunnen betalen. Het was echt even puzzelen om alles rond te krijgen."

De schoolbonus was voor haar dus geen luxe, maar een klein financieel duwtje in de rug bij de start van het schooljaar. "Met die 40 euro kon ik een nieuw paar schoenen kopen voor mijn zoon. Kleren krijg ik meestal tweedehands, maar ik vind het belangrijk dat hij met goede schoenen naar school kan. Nu de bonus wegvalt, betekent dat een paar schoenen minder. " 

Om de schoolkosten onder controle te houden, probeert Evy vooruit te plannen. "Een boekentas koop ik tijdens de solden in juli. Vorig jaar investeerde ik in een exemplaar van 80 euro. Een wat duurder model, maar ik hoop dat hij daar de volledige lagere school mee voort kan."

Voorlopig vallen de schoolkosten voor haar zoon nog mee. "Elke maand betaal ik een schoolfactuur van rond de 30 euro." Daarin zitten kosten als het middagtoezicht, water en uitstapjes. "Dat zijn afzonderlijk geen gigantische bedragen, maar in een jaar tijd loopt dat toch op tot enkele honderden euro's."

Evy houdt haar hart nu al vast voor de middelbare school. "Van vriendinnen hoor ik hoeveel een laptop, handboeken of materiaal voor een specifieke studierichting kosten. Daar schrik ik enorm van. Ik maak me er nu al zorgen over."

Geld voor extraatjes is er nu al nauwelijks. "Vroeger ging ik al eens op restaurant, maar dat is te duur geworden. Dan ga ik liever eens met mijn zoontje naar de film." Al zal ze daarvoor nooit de volle prijs betalen. "Ik gebruik kortingtickets van vrienden. Ik ben altijd op zoek naar manieren om de kosten te drukken."

Dat de Vlaamse regering moet besparen, begrijpt ze. Volgens Evy wordt een grote groep werkende alleenstaanden te vaak over het hoofd gezien. "Je hoort veel over kwetsbare gezinnen. Die moeten zeker geholpen worden. Er is ook een groep die elke dag gaat werken, alles alleen moet betalen en toch nergens recht op heeft."

Toch wil ze niet klagen. "Ik ben bewust alleenstaande mama geworden en heb daar geen spijt van. Ik heb een goed sociaal opvangnet van familie en vrienden waarop ik altijd kan rekenen. Alleenstaande ouder zijn is soms ook vechten en ploeteren, vooral dan financieel."